Model Proposal of Theoric-Practical Class (TEOPS) System for Law Education

Öz

Law is shaped according to the needs of the society and develops to meet these needs. Legal training has to adjust to this change. While the Western European countries revised legal education according to these developments and needs, enough studies hasn't been done in this area in Turkey. In this study, it is tried to give information about legal training and teaching methods based on different countries. After this, within the scope of the project, foreseen legal training was adapted to a group and the results were evaluated.

Anahtar Kelimeler

• Law,education,method

Hukuk Öğretimine Yönelik Teorik-Pratik Sınıf (TEOPS) Sistemi Model Önerisi

Öz

Hukuk yaşadığı toplumun ihtiyaçlarına göre şekil alır ve bu ihtiyaçlara cevap verecek şekilde gelişim gösterir.  Hukuk öğretimi de bu değişime ayak uydurmak zorundadır. Batı Avrupa ülkeleri hukuk öğretimini bu gelişme ve ihtiyaçlara cevap verecek şekilde revize ederken, Türkiye’de bu alanda yeterli çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada çeşitli ülkeler temel alınarak hukuk öğretimleri ve öğretim yöntemleri hakkında bilgi verilmeye çalışılmış akabinde proje kapsamında öngörülen hukuk öğretimi bir gruba uygulanıp sonuçları değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Hukuk,öğretim,yöntem

Kaynakça

1. Akıncı, Ş. (2001). Hukuk Eğitimi Üzerine Düşünceler, Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.9, S.1-2, Konya.
2. Birkök, M, C. (1998). Sosyolojik Düşünme ve Metodolojisi, Elektronik Sürüm 1.6, İstanbul.
3. Çapak, İ. (2005) “Stoa Mantığında Önermeler”, Felsefe Dünyası, S.42.
4. Dreifus-Netter, F. (2003). Hukuk Öğretimi ve Hukukçunun Eğitimi, Türkiye Barolar Birliği Yayınları, Ankara.
5. Ekinci, E., B. (1999). Konya Hukuk Mektebi ve Osmanlılarda Hukuk Öğrenimi, Tarih ve Medeniyet Dergisi, S. 58, İstanbul.
6. Giovanni P. (1975). İtalya'da Hukuk Eğitiminde Mukayeseli Hukukun Önemi, Çev. Bülent Tahiroğlu, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C.41, S. 3-4, İstanbul.
7. Güran, S. (1984). Abd’nde Hukuk Öğretimi ve Eğitimi, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, S. 1-4, İstanbul.
8. Koyuncu, N. (2012). Hukuk Mektebinin Doğuşu, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 16, S. 3, Ankara.

9. Köprülü, F. (1943). Ortazaman Türk Hukikî Müesseseleri. İslâm Amme Hukukundan Ayrı Bir Türk Amme Hukuku Yok Mudur? , 2. Türk Tarih Kongresi, İstanbul.
10. Kuhne, H., H. (2003). Hukuk Öğretimi ve Hukukçunun Eğitimi, Türkiye Barolar Birliği Yayınları, Ankara.
11. Mariano D. (1936) Hukuk Kliniği, Çev. Atıf Akgüç, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C.2, S.1-2, İstanbul.
12. Okay, S. (1961). Michigan Hukuk Fakültesinde Hukuk Tahsili ve Öğretim Tekniği, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, c.27, s. 1-4, İstanbul.
13. Ortaylı, İ. (2017). Hukuk ve İdare Adamı Olarak Osmanlı Devleti’nde Kadı, Kronik Kitap Yayınları, 3. Baskı, İstanbul.
14. Özay, İ., H. (1988). Batı Ülkelerinde Hukukçunun Yeri ve Yetiştirilmesi, İdare Hukuku ve İlimleri Dergisi, C.9, S. 1-3, İstanbul.
15. Öztoprak Sağır, M. (2010). Güncel Gelişmeler Işığında Türkiye'de Hukuk Eğitimi, Türkiye Barolar Birliği Yayınları, Ankara.
16. Pekcanitez H., ve Güran S., (2003). Hukuk Öğretimi ve Hukukçunun Eğitimi, Türkiye Barolar Birliği Yayınları, Ankara.
17. Turan, İ., Şimşek, Ü., ve Aslan, H. (2015). “Eğitim Araştırmalarında Likert Ölçeği ve Likert-Tipi Soruların Kullanımı ve Analizi”, Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (30): 186-203, Sakarya.
18. Üçok, C. (1989). Türkiye’de Hukuk Eğitimi ve Araştırmaları, Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 2, S. 2, Konya.
19. Yakut, E. (2002). Eski Türklerde Hukuk, Anadolu Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, C.1, S. 3, Eskişehir.
20. Yıldız, N. (1990) Eskiçağda-Yunan-Roma Döneminde- Hukuk Eğitim ve Öğretimi, Anadolu Araştırmaları Dergisi, S. 12.