A DESCRIPTIVE STUDY EVALUATING THE RELATIONSHIP OF SMOKING BREAKS WITH WORKING HOURS IN A UNIVERSITY CAMPUS

Abstract

The aim of this study is to determine the effect of smoking breaks on working hours in a university sample. The study was conducted descriptive between 01.05.2022 and 01.06.2022. The participants of the study consisted of staff of İzmir Kâtip Çelebi University. 303 employees participated in the research. 75.75% of the sample was reached. The analyses in the research were calculated by using number, percentage and chi-square methods with the help of SPSS 20 statistical software. The findings of the research are as follows: 63.0% of the respondents are administrative staff. Employees take an average of 4.69 cigarette breaks during working hours and one cigarette break lasts 8.15 minutes on average. Employees use 38.22 minutes of their daily working hours for smoking. This corresponds to 7.96 per cent of working hours. As the number of smoking breaks increases, the number of cigarettes smoked by the participants also increases (p<0.05). A significant relationship was found between the variable of the effect of smoking on work efficiency and the variable of the time spent for cigarette breaks (p<0.05). 60.7% of the participants think about quitting smoking. Smoking, which is an important public health problem, can cause economic problems by negatively affecting working hours.

Keywords

• Employee
• Work
• Cigarette Smoking
• University

BİR ÜNİVERSİTE YERLEŞKESİNDE VERİLEN SİGARA MOLALARININ ÇALIŞMA SAATLERİ İLE İLİŞKİSİNİ DEĞERLENDİREN TANIMLAYICI BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu araştırmanın amacı, bir üniversite örnekleminde sigara molalarının çalışma saatleri üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırma 01.05.2022 ile 01.06.2022 tarihleri arasında tanımlayıcı olarak uygulanmıştır. Araştırmanın katılımcıları İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi çalışanlarından oluşmaktadır. Araştırmaya 303 üniversite çalışanı katılmıştır. Örneklemin %75,75'ine ulaşılmıştır. Araştırmada istatistiksel analizler SPSS 20 istatistik paket programı yardımıyla sayı, yüzde ve ki-kare analiz yöntemleri kullanılarak hesaplanmıştır. Araştırmaya katılanların %63,0'ı idari personeldir. Çalışanlar mesai saatleri içinde ortalama 4,69 kez sigara molası vermekte olup, çalışanların bir sigara molası ortalama 8,15 dakika sürmektedir. Çalışanlar tarafından günlük mesainin 38,22 dakikası sigara içmek için kullanılmaktadır. Bu da çalışma saatlerinin %7,96'sına denk gelmektedir. Sigara molası sayısı arttıkça katılımcıların içtikleri sigara sayısının da arttığı görülmüştür (p<0,05). Sigara içmenin iş verimliliğine etkisi değişkeni ile sigara molası için harcanan zaman değişkeni arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Katılımcıların %60,7’si sigara içmeyi bırakmayı düşünmektedir. Önemli bir halk sağlığı sorunu olarak görülen sigara içmek, mesai saatlerini olumsuz etkileyerek ekonomik sorunlara yol açabilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çalışan
• Mesai
• Sigara İçme
• Üniversite

Kaynakça

1. Atak, H. (2011). Yetişkinliğe geçiş yıllarında sigara içme davranışının psikososyal belirleyicileri ve sigara içmenin yaşam doyumu ve öznel iyi oluşla ilişkisi. Klinik Psikiyatri, 14(1), 29–43.
2. Basaza, R., Kukunda, M., Otieno, E., Kyasiimire, E., Lukwata, H., & Haddock, C. (2020). Factors influencing cigarette smoking among police and costs of an officer smoking in the workplace at Nsambya Barracks, Uganda. Tobacco Prevention & Cessation, 6(January). https://doi.org/10.18332/tpc/115031
3. Berman, M., Crane, R., Seiber, E., & Munur, M. (2014). Estimating the cost of a smoking employee. Tobacco Control, 23(5), 428–433. https://doi.org/10.1136/tobaccocontrol-2012-050888
4. Bilir, N., & Yıldız, A. N. (2008). Çalışma hayatı ve sigara (sigarasız işyerleri) (1st ed., Vol. 7). T.C. Sağlık Bakanlığı.
5. Bishop, T., & Pak, I. (2018). Costs of environmental tobacco smoke in Korea. The Korean Journal of Public Health, 55(1), 13–32. https://doi.org/10.17262/KJPH.2018.06.55.1.13
6. Blasche, G., Pasalic, S., Bauböck, V.-M., Haluza, D., & Schoberberger, R. (2017). Effects of Rest-Break Intention on Rest-Break Frequency and Work-Related Fatigue. Human Factors: The Journal of the Human Factors and Ergonomics Society, 59(2), 289–298. https://doi.org/10.1177/0018720816671605
7. Dağtekin, G., Atay, E., Kılınç, A., Eyüboğlu, M., Eyüboğlu, D., Ünsal, A., & Arslantaş, D. (2019). Tıp fakültesi öğrencilerinde cinsiyete göre sigara tüketimi, algılanan stres ve yaşam kalitesi. Osmangazi Journal of Medicine. https://doi.org/10.20515/otd.562426
8. Dilbaz, N., & Apaydın, L. (2002). Bir eğitim ve araştırma hastanesinde çalışan hemşireler arasındaki sigara içme, bırakma sıklığı ve sigara içme davranışının özellikleri. Bağımlılık Dergisi, 3(2), 73–83.

9. Dokuzcan, D. A., Gördes Aydoğdu, N., & Kılınç, O. (2020). Yoksulluk kapsamında gebelikte sigara kullanımı ve sigara bırakma yöntemleri. Journal of Education and Research in Nursing, 17(Ek Sayı), 77-81. https://doi.org/10.5222/HEAD.2020.60487
10. Hakansta, C. (2004). Workplace Smoking. Working Paper: A review of national and local practical and regulatory measures, 1–89, International Labor Office (ILO), Geneva.
11. Halpern, M. T. (2001). Impact of smoking status on workplace absenteeism and productivity. Tobacco Control, 10(3), 233–238. https://doi.org/10.1136/tc.10.3.233
12. Hameed, A., & Malik, D. (2021). Barriers to cigarette smoking cessation in pakistan: evidence from qualitative analysis. Journal of Smoking Cessation, 2021, 1–9. https://doi.org/10.1155/2021/9592693
13. Hassoy, D., & Özvurmaz, S. (2021). Bir devlet hastanesinde çalışan hemşirelerin sigara içme durumlarının ve ilişkili etmenlerin incelenmesi. Hemşirelik Bilimi Dergisi, 4(3), 140-147. https://doi.org/10.54189/hbd.1019041
14. Kaya, M., & Ergün, A. (2020). Sağlık bilimleri öğrencilerinin sigara içme durumu, etkileyen faktörler ve ikincil sigara dumanı ile ilgili farkındalık düzeyleri. Journal of Academic Research in Nursing, 6(3), 416-425. https://doi.org/10.5222/jaren.2020.04696
15. Komonpaisarn, T. (2022). Economic cost of tobacco smoking and secondhand smoke exposure at home in Thailand. Tobacco Control, 31(6), 714–722. https://doi.org/10.1136/tobaccocontrol-2020-056147
16. Kütükçü, E., & Kocataş, S. (2019). Bir devlet hastanesinde çalışan hemşirelerin tükenmişlik düzeyleri ve sigara içme durumları arasındaki ilişki. Halk Sağlığı Hemşireliği Dergisi, 1(3), 84–102.
17. Lee, E.-H., Shin, S.-H., & Jeong, G.-C. (2022). Smoking awareness and ıntention to quit smoking in smoking female workers: secondary data analysis. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(5), 2841. https://doi.org/10.3390/ijerph19052841
18. Lee, S. Y., Lee, J., & Kwon, M. (2021). Impacts of heavy smoking and alcohol consumption on workplace presenteeism. Medicine, 100(47), e27751. https://doi.org/10.1097/MD.0000000000027751
19. Mashal, H. (2017). Uncontrolled workplace breaks and productivity [Doctoral Dissertation]. Walden University.
20. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2022, September 13). Hours worked (indicator). https://doi.org/https://doi.org/10.1787/47be1c78-en
21. Özdemir, G. (2015). Zincir otel işletmesi çalışanlarının sigara içme alışkanlığının kurum üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi: Ankara örneği [Yüksek Lisans Tezi]. T.C. İstanbul Üniversitesi.
22. Özvurmaz, S., & Yavaş, S. (2018). Hekim dışı sağlık çalışanlarının sigara içme ve bağımlılık düzeyleri ile ilişkili etmenler. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(2), 157–166. https://doi.org/10.26559/mersinsbd.369393
23. Pavlovich, A. I., Aleksandrovna, D. E., Leonidovna, A. I., & Yurevna, K. O. (2013). Estimates of Krasnoyarsk region budget losses due to the tax shortfalls from businesses related with a temporary disability of smoking employees and the reduction in labor intensity due to the smoking breaks. Russian Journal of Education and Psychology, 7(27), 1–22. https://doi.org/10.12731/2218-7405-2013-7-22
24. Ryan, P. J., & Crampin, K. (2006). Time cost associated with smoking at work highlighted by baseline survey of employees participating in a workplace smoking cessation programme. Occupational Medicine, 56(7), 510–510. https://doi.org/10.1093/occmed/kql077
25. Şener, H. E. (2005). Kamu Yönetiminde Katılım ve Çoğulculuk. Amme İdaresi Dergisi, 38(4), 1–22.
26. Tsai, S. P. (2005). Workplace smoking related absenteeism and productivity costs in Taiwan. Tobacco Control, 14(suppl_1), i33–i37. https://doi.org/10.1136/tc.2003.005561
27. Türkiye İstatistik Kurumu (2022a). Türkiye Sağlık Araştırması.
28. Türkiye İstatistik Kurumu. (2022b). Yıllık Gayrisafi Yurt İçi Hâsıla, 2021.
29. Yung, P., & Agyekum‐Mensah, G. (2012). Productivity losses in smoking breaks on construction sites: a case study. Engineering, Construction and Architectural Management, 19(6), 636–646. https://doi.org/10.1108/09699981211277540