Effect of Family Income Level on Pediatric Upper Extremity Fracture Rate

Öz

Objective: The aim of the study was to compare the sociodemographic characteristics of children with upper extremity fractures with those of children without upper extremity fractures. Materials and Methods: A total of 161 participants (age:11.24±2.95, female:53, male:108), 100 of whom were admitted to the orthopedics and traumatology clinic in 2022 with upper extremity fractures and 61 without upper extremity fractures, were included in the study. Participants; age, height, weight, mother's education level, mother's age, father's education level, father's age and monthly income of the family were recorded. Fracture and recurrent fracture rates of the participants who were members of a family whose monthly income was below the minimum wage and those who were included in a family with a monthly income above the minimum wage were compared. Results: The age, height and weight of the participants without upper extremity fractures were greater than those with upper extremity fractures (p<0.01). The body mass index of those with upper extremity fractures was lower than those without upper extremity fractures (p=0.001). While the number of upper extremity fractures in the participants who were members of families with a monthly income below the minimum wage was 79 (63.70%), the number of fractures in the participants who were members of families with an income above the minimum wage was 21 (56.80%) (p=0.44). In addition, when those with upper extremity fractures were evaluated independently from those without upper extremity fractures; While the number of recurrent upper extremity fractures was 7 (33.3%) in the participants who grew up in families with an income above the minimum wage, the number of recurrent upper extremity fractures was 11 (13.9%) in the participants who grew up in families with an income above the minimum wage (p= 0.04). Conclusion: Low body mass index may increase the rate of upper extremity fractures in children. For this reason, families should be informed about the possibility of physical development of children at risk for upper extremity fractures. In addition, the rate of recurrent upper extremity fractures is higher in children of families with a relatively high monthly income. Families with relatively high incomes should be made aware of the safety measures to be taken against accidents in their living spaces.

Anahtar Kelimeler

• Pediatrics
• radius
• socioeconomic variables

Aile Gelir Düzeyinin Pediatrik Üst Ekstremite Kırık Oranına Etkisi

Öz

Amaç: Çalışmanın amacı üst ekstremite kırığı bulunan çocukların sosyodemografik özellikleri ile üst ekstremite kırığı olmayan çocukların sosyodemografik özelliklerini karşılaştırmaktı. Materyal ve Metot: Çalışmaya 2022 yılında ortopedi ve travmatoloji kliniğine üst ekstremite kırığı ile başvurmuş 100 ve üst ekstremite kırığı olmayan 61 olmak üzere toplam 161 katılımcı (yaş:11,24±2,95, kız:53, erkek:108) dahil edildi. Katılımcıların; yaşı, boyu, kilosu, annenin eğitim düzeyi, annenin yaşı, babanın eğitim düzeyi, babanın yaşı ve ailenin aylık geliri kaydedildi. Aylık geliri asgari ücret ve altında olan ailenin üyesi olan katılımcılar ile aylık geliri asgari ücretin üstünde geliri bulunan bir aileye dahil olan katılımcıların kırık ve rekürren kırık oranları karşılaştırıldı. Bulgular: Üst ekstremite kırığı olmayan katılımcıların yaş, boy ve kilosu üst ekstremite kırığı olanlardan daha büyüktü (p<0,01). Üst ekstremite kırığı olanların vücut kütle indeksi üst ekstremite kırığı olmayanlardan küçüktü (p=0,001). Asgari ücret ve altında aylık gelire sahip ailelerin üyesi olan katılımcılarda görülen üst ekstremite kırık sayısı 79 (%63,70) iken asgari ücretin üzerinde gelire sahip aillerin üyesi olan katılımcılarda görülen kırık sayısı 21 (%56,80) idi (p=0,44). Ayrıca üst ekstremite kırığı olanlar üst ekstremite kırığı olmayanlardan bağımsız değerlendirildiğinde; asgari ücrete üzerinde gelire sahip ailerde yetişen katılımcılarda meydana gelen rekkürren üst ekstremite kırık sayısı 7 (%33,3) iken asgari ücret ve altında gelire sahip ailelerde yetişen katılımcılarda meydana gelen rekkürren üst ekstremite kırık sayısı 11 (%13,9) idi (p=0,04). Sonuç: Çocuklarda düşük vücut kitle indeksi üst ekstremite kırık oranını arttırabilir. Bu nedenle çocukların fiziksel gelişimlerinin üst ekstremite kırığı açısından risk taşıma ihtimaline karşı aileler bilgilendirilmelidir. Ayrıca aylık geliri nispeten fazla olan ailelerin çocuklarında rekürren üst ekstremite kırık oranı daha fazladır. Geliri görece yüksek aileler yaşam alanlarında kazalara karşı alınacak güvenlik önlemleri hakkında bilinçlendirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Pediatri
• radius
• sosyoekonomik değişkenler

Kaynakça

1. [1] Naranje, S. M., Erali, R. A., Warner, W. C., Sawyer, J. R., Kelly, D. M. 2016. Epidemiology of pediatric fractures presenting to emergency departments in the United States. Journal of Pediatric Orthopaedics, 36(4), e45-e48.
2. [2] Korucu, İ. H. (2016). Treatment of School-Age Children with Femoral Shaft Fracture: Spica Casting versus Titanium Elastic Nail Fixation. Selcuk Medical Journal, 32(4), 80-83.
3. [3] Safa Targal, A., Haberal, B., Şeşen, H., Demirkale, İ., Ahmet, A. T., Altay, M. 2018. Pediatrik yaş grubunda acil serviste 1 yılda tespit edilen ekstremite kırıklarının etiyoloji ve epidemiyolojisi: 1878 çocuk ile çalışma. Akademik Araştırma Tıp Dergisi, 2(2), 44-48.
4. [4] Şimşek, İ., Memik, R., Demir, F., Ayata C., Oğuz, H. 1996. Cocukluk Donemı Suprakondıler Humerus Kırıklarının Rehabilitasyonu. Selcuk Medical Journal, 12(1), 87-90.
5. [5] Lempesis, V., Jerrhag, D., Rosengren, B. E., Landin, L., Tiderius, C. J., Karlsson, M. K. 2019. Pediatric Distal Forearm Fracture Epidemiology in Malmö, Sweden—Time Trends During Six Decades. Journal of wrist surgery, 8(06), 463-469.
6. [6] Merckaert, S., Chaibi, E., Meriem, S., Kwiatkowski, B., Divjak, N., Zambelli, P. Y. 2021. Epidemiology of pediatric upper extremity fractures in a tertiary care center in Switzerland. Pediatric emergency care, 37(12), e825-e835.
7. [7] Christoffersen, T., Ahmed, L. A., Winther, A., Nilsen, O. A., Furberg, A. S., Grimnes, G., Dennison, E., Center, J. R., Eisman, J. A., Emaus, N. 2016. fracture incidence rates in Norwegian children, the Tromsø study, fit futures. Archives of osteoporosis, 11, 1-8.
8. [8] Herdea, A., Ulici, A., Toma, A., Voicu, B., Charkaoui, A. 2021. The relationship between the dominant hand and the occurrence of the supracondylar humerus fracture in pediatric orthopedics. Children, 8(1), 51.

9. [9] Lund, A. R., Faergemann, C., Lauritsen, J. M. 2021. A population-based study of seasonal variation in childrenʼs fractures. Danish Medical Journal, 68(10), A1220934.
10. [10] Mehmet, G. Ü. L. (2003). Acil servise başvuran travma olgularının epidemiyolojik analizi. Selçuk Tıp Dergisi, 19(1), 33-36.
11. [11] Ma, D., Jones, G. 2004. Soft drink and milk consumption, physical activity, bone mass, and upper limb fractures in children: a population-based case-control study. Calcified tissue international, 75, 286-291.
12. [12] Yiğit, A., Samur, G. 2022. Is a Vegetarian Diet Safe to Follow During Childhood? Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(3), 540-550.
13. [13] Nhan, D. T., Leet, A. I., Lee, R. J. 2021. Associations of childhood overweight and obesity with upper-extremity fracture characteristics. Medicine, 100(18), e25302.
14. [14] Seeley, M. A., Gagnier, J. J., Srinivasan, R. C., Hensinger, R. N., VanderHave, K. L., Farley, F. A., Caird, M. S. 2014. Obesity and its effects on pediatric supracondylar humeral fractures. JBJS, 96(3), e18.
15. [15] Altın, K. , Manav, G. & Karayağız, G. (2020). Hastanede Yatan 3-18 Yaş Arası Çocukların Düşme Riskinin Belirlenmesi . Genel Sağlık Bilimleri Dergisi , 2 (3) , 136-145.
16. [16] Männikkö, N., Ruotsalainen, H., Miettunen, J., Marttila-Tornio, K., Kääriäinen, M. 2020. Parental socioeconomic status, adolescents' screen time and sports participation through externalizing and internalizing characteristics. Heliyon, 6(2), e03415.
17. [17] Wang, W., Xiong, Z., Li, Y., Guo, Y., Li, M., Mei, H., Canavese, F., Chen, S., Chinese Multicenter Pediatric Orthopedic Study Group, 2022. Variables influencing radiological fracture healing in children with femoral neck fractures treated surgically: a review of 177 cases. Orthopaedics & Traumatology: Surgery & Research, 108(1), 103052.
18. [18] Aygun, U. 2020. The feature assessment of the bone fractures in 1020 children and review of the literature. Northern clinics of Istanbul, 7(5), 460-466.
19. [19] Mäyränpää, M. K., Mäkitie, O., Kallio, P. E. 2010. Decreasing incidence and changing pattern of childhood fractures: A population‐based study. Journal of Bone and Mineral Research, 25(12), 2752-2759.
20. [20] Adams, A. L., Kessler, J. I., Deramerian, K., Smith, N., Black, M. H., Porter, A. H., Jacobsen, S. J., Koebnick, C. 2013. Associations between childhood obesity and upper and lower extremity injuries. Injury prevention, 19(3), 191-197.
21. [21] Sabhaney, V., Boutis, K., Yang, G., Barra, L., Tripathi, R., Tran, T. T., Doan, Q. 2014. Bone fractures in children: is there an association with obesity?. The Journal of pediatrics, 165(2), 313-318.
22. [22] Dimitri, P., Bishop, N., Walsh, J. S., Eastell, R. 2012. Obesity is a risk factor for fracture in children but is protective against fracture in adults: a paradox. Bone, 50(2), 457-466.
23. [23] Riso, E. M., Toplaan, L., Viira, P., Vaiksaar, S., Jürimäe, J. 2019. Physical fitness and physical activity of 6-7-year-old children according to weight status and sports participation. PLoS One, 14(6), e0218901.
24. [24] Yazıcı-gülay, M. , Korkmaz, Z. , Kaya Erten, Z. & Gürbüz, K. (2021). Çocukların Fiziksel Aktivite, Obezite Düzeylerinin İncelenmesi: Kayseri İli Örneği . Genel Sağlık Bilimleri Dergisi , 3 (3) , 228-238.
25. [25] Wang, H., Yu, H., Zhou, Y., Li, C., Liu, J., Ou, L., Zhao, Y., Song, G., Han, J., Chen, Y., Xiang, L. 2017. Traumatic fractures as a result of falls in children and adolescents: a retrospective observational study. Medicine, 96(37), e7879.
26. [26] Campbell-Lendrum, D., Bertollini, R. 2010. Urbanization and Health. Bulletin of the World Health Organization, Past Issues, 88, 241-320.
27. [27] Güllük İ. 2-12 yaş arası sağlıklı çocuklarda d vitamini düzeyleri ve etkileyen faktörler. Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Uzmanlık Tezi, 61s, Erzurum.
28. [28] Özdirenç, M., Özcan, A., Akin, F., Gelecek, N. 2005. Physical fitness in rural children compared with urban children in Turkey. Pediatrics international, 47(1), 26-31.
29. [29] Faienza, M. F., Lassandro, G., Chiarito, M., Valente, F., Ciaccia, L., Giordano, P. 2020. How physical activity across the lifespan can reduce the impact of bone ageing: a literature review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(6), 1862.