Yaşlı Bireylerde Fonksiyonel Denge Testlerinin Statik Postürografi Testleri ile Karşılaştırılması
Öz
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı yaşlı bireylerde fonksiyonel denge testleri ile statik postüral denge parametreleri arasındaki ilişkiyi ve bu parametrelerin yaş ile değişimi açıklamaktı.
Materyal-Metot: Araştırma 65 yaş üzeri sağlıklı bireyler ile yürütüldü. Dengenin fonksiyonel değerlendirilmesinde Berg denge ölçeği ve Tinetti düşme etkinlik ölçeği kullanıldı. Statik postüral denge ölçümleri kuvvet platformu aracılığı ile stabilite alanı ve salınım alanının belirlenmesini içerdi.
Bulgular: Araştırmaya yaş ortalaması 73,42±5,91 50 birey (30 kadın, 20 erkek) dahil edildi.
Fonksiyonel değerlendirme yöntemleri ile stabilite alanı ve salınım alanı arasındaki ilişki incelendiğinde anlamlı bir ilişki olmadığı görüldü (p>0,05). Bireylerin Berg denge testi ve Tinetti düşme etkinlik ölçeği puanları arasındaki ilişki incelendiğinde her ikisi arasında negatif yönlü yüksek dereceli bir ilişki olduğu belirlendi (p=0,000, r=-0,860). Stabilite alanı ve salınım alanına ait parametreler arasında düşük ve orta kuvvette ilişki belirlendi (p<0,05; 0,300<r<0,500). Fonksiyonel testlerin bireylerin yaşı ile ilişkili olmadığı görüldü (p>0,05). Postürografik test parametrelerinde ise ön stabilite alanının yaşın artması ile azaldığı (p=0,010, r=-0,359), sert zeminde gözler kapalı iken anteroposterior salınım alanı da yaşın artması ile azalırken, köpük zeminde gözler açık iken anteroposterior salınım alanının yaş ilerledikçe arttığı belirlendi (p=0,006, r=-0,384; p=0,025, r=0,318).
Sonuç: Fonksiyonel denge testleri ve postürografik denge parametreleri denge fonksiyonlarının ayrı bileşenlerini değerlendirdiğinden yöntemlerin birbirlerinin yerine kullanımı uygun değildir. Yaş ile meydana gelen değişimlerin izlenmesinde postürografik yöntemlerin kullanımı daha açıklayıcı olabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abrahamova D, Hlavačka F. Age-related changes of human balance during quiet stance. Physiol Res 2008; 57(6): 957-64.
- Tucker MG, Kavanagh JJ, Barrett RS, Morrison S. Age-related differences in postural reaction time and coordination during voluntary sway movements. Hum Mov Sci 2008; 27(5): 728-37.
- Cuevas-Trisan R. Balance problems and fall risks in the elderly. Phys Med Rehabil Clin N Am 2017; 28(4): 727-37.
- Özsoy G, Özsoy İ, İlçin N, Tekin N, Savcı S. Yaşlı bireylerde denge, fonksiyonel egzersiz kapasitesi ve periferal kas kuvveti arasındaki ilişki. SDÜ Sağlık Bilimleri Dergisi. 2017;8(1):28-32.
- Benvenuti F, Mecacci R, Gineprari I, Bandinelli S, Benvenuti E, Ferrucci L, et al. Kinematic characteristics of standing disequilibrium: reliability and validity of a posturographic protocol. Arch Phys Med Rehabil 1999; 80(3): 278-87.
- Downs S, Marquez J, Chiarelli P. Normative scores on the berg balance scale decline after age 70 years in healthy community-dwelling people: a systematic review. J Physiother 2014; 60(2): 85-9.
- Whitney S, Wrisley D, Furman J. Concurrent validity of the berg balance scale and the dynamic gait index in people with vestibular dysfunction. Physiother Res Int 2003; 8(4): 178-86.
- Mancini M, Horak FB. The relevance of clinical balance assessment tools to differentiate balance deficits. Eur J Phys Rehabil Med 2010; 46(2): 239.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
13 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
18 Mart 2019
Kabul Tarihi
18 Ekim 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 10 Sayı: 4
