Türkiye’de Çalışan Fizyoterapistlerin ve Fizyoterapist Öğretim Elemanlarının Fizyoterapistlik Mesleğine Karşı Tutumlarının Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Mesleki tutum, aynı mesleği icra eden bireylerin mesleklerine karşı zaman içinde geliştirdikleri ortak duygu ve düşüncedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de çalışan fizyoterapistlerin ve fizyoterapist öğretim elemanlarının fizyoterapistlik mesleğine yönelik tutumlarını değerlendirmektir. Materyal-Metot: Bu çalışmaya Türkiye’de çalışan 18-65 yaş arası fizyoterapistler ve fizyoterapist öğretim elemanları dahil edildi. Katılımcılara anket internet aracığıyla gönderildi. Katılımcıların, demografik verileri ve çalışma koşulları kaydedildi ve mesleki eğitimlere katılma durumu sorgulandı. Fizyoterapistlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalite Ölçeği-Kısa Formu uygulandı. Mesleki memnuniyet düzeyleri değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 30,5±6,70 yıl olan 200 birey katıldı. Katılımcıların çalışma süresi 7,74±6,73 yıl, haftalık çalışma süreleri 33,47±14,24 saatti. Katılımcıların Fizyoterapistlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği toplam puan ortalamaları 133,94±6,72’ydi. Mesleki tutum ile mesleki memnuniyet arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki vardı (r=0,492; p<0,001). Mesleki tutum ve yaşam kalitesi ve aylık gelir düzeyi ile arasında zayıf düzeyde pozitif bir ilişki vardı (p<0,05). Mesleki tutum ve toplam çalışma süresi ve haftalık çalışma saatleri arasındaki negatif yönlü ilişki düzeyi zayıftı (p<0,05). Katılımcıların mesleki tutum düzeyleri, çalışma şekline göre incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Sonuç olarak, fizyoterapistlerin ve fizyoterapist öğretim elemanlarının mesleklerine karşı olumlu bir tutum sergiledikleri kaydedilmiştir. Mesleki tutumun geliştirilebilmesi için ilişkili olduğu faktörler iyileştirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Fizyoterapistler
• Tutumlar
• Mesleki Memnuniyet
• Yaşam kalitesi

Assessment of the Attitudes of the Physiotherapist and Physiotherapist Academicians towards Physiotherapist Profession Who Work in Turkey

Öz

Objective: Professional attitude is common feelings and thoughts developed by individuals who practice the same profession over time. The aim of this study was to assess the attitudes of the physiotherapist and physiotherapist academicians towards physiotherapist profession who work in Turkey. Material-Method: The Physiotherapist and Physiotherapist Academicians aged 18-65 years who work in Turkey included in this study. The questionnaire was sent to the participants via internet. Demographic data and working conditions of the participants were recorded and their participation in professional training was questioned. Attitude Scale towards Physiotherapy Profession and World Health Organization Quality of Life Scale-Bref were applied. Job satisfaction levels were evaluated. Results: Two-hundred individuals with a mean age of 30.5±6.70 years participated in the study. Participants' total working time was 7.74±6.73 years, and weekly employment period was 33.47±14.24 hours. The total mean score of the participants’ Attitude Scale towards Physiotherapist Profession was 133.94±6.72. There was a moderately positive relationship between professional attitude and pjobsatisfaction (r=0.492; p<0.001). There was a weakly positive correlation with professional attitude and quality of life and monthly income (p<0.05). The negative correlation between professional attitude and total working time and weekly employment period was weak (p<0.05). No statistically significant difference was found when the participants’ professional attitude levels were examined according to working style (p>0.05). Conclusion: As a result, it was noted that physiotherapists and physiotherapist academicians have a positive attitude towards their profession. In order to develop professional attitude, the factors associated with it should be improved.

Anahtar Kelimeler

• Physiotherapists
• Attitudes
• Job Satisfaction
• Quality of Life

Kaynakça

1. Referans1.Shojaei A, Ghofrani M. Professional ethics in physiotherapy: Existing challenges and flaws. J. Mod. Rehabil. 2018;12:39-44.
2. Referans2.Tedla JS, Nayak S, Jindal P, P B. Physiotherapy student’s attitude towards their education and profession. POTJ. 2009;2(3):127-36.
3. Referans3.May W, Morgan B, Lemke JC, Karst G, Stone H. Model for ability based assessment in physical therapy education. J Phys Ther Educ. 1995;9:427-38.
4. Referans4.Tedla JS. Construction of a new questionnaire for assessing physical therapy student attitudes towards their education and profession and testing its validity and reliability. J Phys Ther Sci. 2017;6(1):20-5.
5. Referans5.Eraslan L, Çakıcı D. Pedagojik formasyon programı öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2011;19(2):427-38.
6. Referans6.Yavuz Y. Üniversite çalışanlarının mesleki tutumları ile Kamu Emekçileri Sendikalarına ilişkin görüşler. Eğitim Bilim Toplum. 2003;1(2-3):80-107.
7. Referans7.Çakır Ö, Erkuş A, Kılıç F. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi 1999-2000 yılı öğretmenlik meslek bilgisi programının (ÖMBP) çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Mersin: Mersin Üniversitesi Yayınları. 2004.
8. Referans8.Ajzen I, Fishbein M. Attitude-behavior relations: A theoretical analysis and review of empirical research. Psychol. Bull. 1977;84(5):888.

9. Referans9.Turhan B. Fizyoterapistlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi: Hasan Kalyoncu Üniversitesi; 2018.
10. Referans10.Eraslan L, Çakici D. Pedagojik formasyon programi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2011;19(2):427-38.
11. Referans11.World Health Organization Group. Development of the World Health Organization WHOQOL-BREF quality of life assessment. Psychol. Med. 1998;28(3):551-8.
12. Referans12.Yakut H, Yakut Y. Türkiye’deki fizyoterapistlerde kas iskelet sistemi yaralanmaları, yorgunluk ve mesleki memnuniyetin değerlendirilmesi. Turk J Physiother Rehabil. 2011;22(2):74-80.
13. Referans13.Sullivan K, Dean A, Soe M. OpenEpi: a web-based epidemiologic and statistical calculator for public health Public. Health Rep. 2009;124(3):471-4.
14. Referans14.Choi J, Peters M, Mueller RO. Correlational analysis of ordinal data: from Pearson’s to Bayesian polychoric correlation. Asia Pac. Educ. Rev. 2010;11(4):459-66.
15. Referans15.Yasacı Z, Mustafaoğlu R, Zirek E, Çelik D. Fizyoterapistlerin Mezuniyet Sonrası Aldığı Eğitim, İş Doyumu Ve Mesleki Tükenmişlik Düzeylerinin Araştırılması. Mesleki Bilimler Dergisi. 2017;6(3):719-29.
16. Referans16.Alcan V. Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Eğitiminde Kanıta Dayalı Uygulama Yaklaşımının Sistematik Olarak Gözden Geçirilmesi. Sağlık Bilimlerinde Eğitim Dergisi. 2020;3(1):13-23.
17. Referans17.Telli SG, Altun D. Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi. 2020;3(1):25-34.
18. Referans18.T.C. Sağlık Bakanlığı. Türkiye’de Sağlık Eğitimi ve Sağlık İnsangücü Durum Raporu. 2014.
19. Referans19.Coşkunsu DK, Toprak M, Duman Ç, İnal HS. Türkiye’de fizyoterapistlerin iş bulma sürelerinin ve istihdam durumlarinin değerlendirilmesi. Turk J Physiother Rehabil. 2018;29(2):44-52.
20. Referans20.Korkmaz G, Sadık F. İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin mesleki tutumlarının sosyo demografik özellikler açısından incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2011;20(1):121-38.
21. Referans21.Yıldız M, Efek E, Özbar N. Beden eğitimi öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumlarının incelenmesi. IJRDO. 2020;7(49):49-58.
22. Referans22.Akbaba YA, Türkmen E, Birinci T. Fizyoterapistlerin çalışma ortamı ve koşulları ile mesleki memnuniyetlerinin incelenmesi. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi. 2018;5(1):1-5.
23. Referans23.World Health Organization Group. The development of the World Health Organization quality of life assessment instrument (the WHOQOL). Quality of life assessment: International perspectives: Springer; 1994. p. 41-57.
24. Referans24.Boylu AA, Paçacioğlu B. Yaşam kalitesi ve göstergeleri. AKAD. 2016;8(15):137-50.
25. Referans25.Recepoğlu E. Öğretmen adaylarının yaşam doyumları ile öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Özel. 2013(1):311-26.
26. Referans26.Çelik A, Karaca A. Hemşirelerde Ekip Çalışması ve Motivasyon Arasındaki İliskinin ve Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi. Koç Üniversitesi Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi. 2017;14(4):254-63.