Effects of Different Hydrogel Doses under Different Irrigation Water Salinity on Sweet Corn (Zea mays) Yield

Abstract

This study was carried out to determine the effects of the irrigation water salinity level and different hydrogel doses which controlled releasing fertilizer and soil conditioner on soil as PAM hydrogel source on the Merit F1 type sweet corn ((Zea mays saccharata Sturt.) yield at greenhouse condition. The research was conducted 4 different irrigation water salinity level (T1; 0 dS/m , T2; 1.5 dS/m, T3; 3.0 dS/m T4; 5.0 dS/m) and 4 different hydrogel doses (H1;0 gr/pot, H2;0.5 gr/pot, H3;1.0 gr/pot, H4 ;1.5 gr/pot). The experimental design was randomized factorial design with three replications. According to the results; significant and negative relationship was observed between the water salinity and dry and wet plant weight. The highest wet and dry weights was observed for irrigation water salinity and hydrogel doses at the T1 as 170.94 gr/pot and 22.77 gr/pot and the H2 as 179.75 gr/pot and 26.47 gr/pot respectively. Hydrogel effect decreased when the salinity level increase. Also plant lengths decreased while the salinity increasing. Irrigation water use efficiency was obtained the highest value belong to T1H2 with the value of 0.26.

Keywords

• Corn, hydrogel, irrigation water salinity, yield

Farklı Sulama Suyu Tuzluluğu Koşullarında Değişik Hidrojel Dozlarının Şeker Mısır (Zea mays) Verimine Olan Etkileri

Öz

Bu çalışma, farklı tuzluluk seviyesindeki sulama sularının ve PAM (poli-akrilamit) hidrojel kaynağı olarak piyasada su tutucu, denetimli gübre salgılayıcısı ve toprak düzenleyicisi gibi tarımsal amaçlı olarak satılan hidrojelin Merit F1 çeşidi şeker mısır (Zea mays saccharata Sturt.) bitkisinin verimine olan etkilerini araştırmak amacıyla saksı denemesi şeklinde serada yürütülmüştür. Deneme konularını 4 farklı sulama suyu tuzluluğu (T1; Şebeke Suyu, T2; 1.5 dS/m, T3; 3.0 dS/m T4; 5.0 dS/m) ve 4 farklı hidrojel (H1; 0 gr/saksı, H2; 0.5 gr/saksı, H3; 1.0 gr/saksı, H4; 1.5 gr/saksı) seviyesi oluşturmuş ve deneme tesadüf parsellerinde faktöriyel düzende 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre; sulama suyu tuzluluğu ile bitki yaş ve kuru ağılıkları arasında önemli ve negatif bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Tuzluluk konuları arasında en yüksek bitki yaş ve kuru ağırlık değerleri T1 konusunda elde edilmiş ve sırasıyla bu değerler 170.94 gr/saksı ve 22.77 gr/saksı olarak saptanmıştır. Hidrojel konularında ise en yüksek bitki yaş ve kuru ağırlık değerleri 179.75 gr/saksı ve 26.47 gr/saksı ile H2 konusunda belirlenmiştir. Tuzluluk seviyeleri arttıkça hidrojel etkisinin azaldığı saptanmıştır. Uygulanan sulama suyu tuzluluğu arttıkça bitki boy uzunluğunun da azaldığı tespit edilmiştir. Sulama suyu kullanım randımanı ise en yüksek 0.26 değeri ile T1H2 konusunda elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Hidrojel, mısır, sulama suyu tuzluğu, verim