Ekmeklik Buğdayda Ahır ve Yeşil (Karabuğday, Fiğ) Gübre Uygulamalarının Verim ve Kaliteye Etkisi
Öz
Araştırma; fiğ ve karabuğday yeşil gübrelemesine ahır gübre
ilavesinin yazlık ekilen buğdayın verim,
bazı verim özellikleri ve protein içeriğine etkilerini araştırmak amacıyla
yürütülmüştür. Deneme; Isparta koşullarında 2017 yılında Koç-2015 yazlık
ekmeklik buğday çeşidi kullanılarak Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre 3
tekerrürlü olarak kurulmuştur.
Araştırmada,
geleneksel gübreleme (kontrol), ahır gübre uygulaması, fiğ yeşil gübreleme,
karabuğday yeşil gübreleme, fiğ yeşil gübreleme+ahır gübreleme ve karabuğday
yeşil gübreleme+ahır gübreleme uygulamaları denenmiştir. Araştırmada, buğdayın
en uzun bitki boyu (80.7 cm), başak boyu (10.1 cm), m2’de başak
sayısı (357.7 adet/m2), tane verimi (348.3 kg/da) ve protein oranı
(%14.6) geleneksel gübre uygulamasından, 1000 tane ağırlığı (47.3 g) ise fiğ
yeşil gübreleme+ahır gübre uygulamalarında belirlenmiştir. Uygulamalar arasında
hektolitre ağırlığı bakımından fark bulunmamıştır. Yeşil gübreleme ve ahır
gübre uygulamaları karşılaştırıldığında, en yüksek değerler fiğ yeşil
gübreleme+ahır gübre uygulamalarında tespit edilmiştir. 1000 tane ağırlığı
dışında genellikle en düşük değerler ise karabuğday yeşil gübrelemesinden elde
edilmiştir.
Isparta ekolojik koşullarında yazlık olarak yetiştirilen buğdayda daha
yüksek tane verimi ve protein oranından dolayı geleneksel gübre uygulaması
önerilmektedir. Ancak sürdürülebilir tarım koşullarında, fiğ yeşil gübreleme+ahır
gübresi uygulaması kabul edilebilir verim miktarı ve protein oranı bakımından
alternatif olabilecek durumdadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Baresel, J.P., Zimmermann, E.G. ve Reents, E.H.J. 2008. Effects of Genotype and Environment on N Uptake and N Partition in Organically Grown Winter Wheat (Triticum aestivum L.) in Germany. Euphytica, 2008, 163(3): 347–354.
- Camara, K.M., Payne, W.A. ve Rasmussen, R.A. 2003. Long Term Effect of Tillage, Nitrogen and Rainfall on Winter Wheat Yield in the Pacific Northwest. Agronomy Journal, 2003, 95: 828-835.
- David, C., Jeuffroy, M.H., Henning, J. ve Meynard, J.M. 2005. Yield Variation in Organic Winter Wheat-A Diagnostic Study in the South-East of France. Agronomy Sustainable, 2005, 25: 1-11.
- Eyüpoğlu, F. 1999. Türkiye Topraklarının Verimlilik Durumu. Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü-Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Yayınları. Genel Yayın No: 220 Ankara.
- Gooding, M.J., Davies, W.P., Thompson, A.J. ve Smith, S.P. 1993. The Challenge of Achieving Bread Making Quality in Organic and Low Input Wheat in the UK-A Review. Aspects Applied Biology, 1993, 36: 189-198.
- Graveland, A., Henderson, M.H., Paques, M. ve Zandbelt, P.A. 1996. Composition and Functional Properties of Gluten Proteins. In: Proc. 6th Int. Gluten Workshop, in association with 46th Australian Cereal Chemistry Conference, 1996, Sydney, Australia.
- Hiltbrunner, J., Liedgens, M., Stamp, P. ve Streit, B. 2005. Effects of Row Spacing and Liquid Manure on Directly Drilled Winter Wheat in Organic Farming. Eurepean Journal of Agronomy, 2005, 22:441-447.
- Hole, D.G., Erkins, A.J.P., Wilson, J.D., Alexander, I.H., Grice, P.V. ve Evans, A.D. 2005. Does Organic Farming Benefit Biodiversity? Biol. Conservation, 2005, 122:113-130.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ziraat Mühendisliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
12 Ekim 2018
Gönderilme Tarihi
6 Eylül 2017
Kabul Tarihi
20 Ağustos 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 13 Sayı: 1