Determination of Effects on Turf Performance of Perennial Ryegrass (Lolium perenne L.) of Different Organic Cover Materials

Abstract

This study was conducted to determine the effects of different organic wastes used as cover materials on turf performance of perennial ryegrass (Lolium perenne L.) in Isparta. Eleven different cover materials (cattle manure, sheep manure, poultry manure, mushroom waste compost, peat, soil, %50 cattle manure+%50 soil, %50 sheep manure+%50 soil, %50 poultry manure+%50 soil, %50 mushroom waste compost+%50 soil and %50 peat+%50 soil) were used. The study was carried out at Education, Research and Applied Farm of Isparta University of Applied Sciences in Turkey, during 2014-2015 years. The trial was conducted in randomized block design with three replications. In the experiment were determined speed of germination, ground cover speed, ground cover rate, cold tolerance, leaf color, regeneration power, leaf texture, tiller number, general appearance and dry matter yield. According to the results obtained, cattle manure and mushroom compost applications showed the best performance in terms of speed of germination. The highest ground cover speeds were observed from peat applications. Sheep manure and poultry manure showed the best performance in terms of ground cover rate, leaf color, regeneration power, leaf texture, tiller number, general appearance and dry matter yield. Soil applications as cover material worst performances in all features. As a result, it was concluded that pure sheep manure and poultry manure can be used successfully as cover material in turf area establishment.

Keywords

• Turf grass,cover material,ground cover rate,tiller number,leaf color

Farklı Kapak Malzemelerinin Çok Yıllık Çim (Lolium perenne L.)’in Çim Kalitesi Üzerine Etkilerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışma, kapak örtüsü olarak kullanılan farklı organik atıkların İngiliz çimi (Lolium perenne L.)’nin, yeşil alan performansı üzerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. On bir farklı kapak malzemesi (büyükbaş hayvan gübresi, küçükbaş hayvan gübresi, kanatlı gübresi, torf, mantar kompostu, elenmiş toprak, %50 büyükbaş gübresi + %50 elenmiş toprak, %50 küçükbaş gübresi + %50 elenmiş toprak, %50 kanatlı gübresi + %50 elenmiş toprak, %50 torf + %50 elenmiş toprak ve %50 mantar kompostu + %50 elenmiş toprak) kullanılmıştır. Araştırma, 2014-15 yıllarında Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Eğitim, Araştırma ve Uygulama Çiftliği'nde yürütülmüştür. Bu araştırma, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olacak şekilde kurulmuştur. Araştırmada; çıkış hızı, kaplama hızı, kışa dayanıklılık, kaplama derecesi, yaprak dokusu, yaprak rengi, yenilenme gücü, kardeş sayısı, genel görünüm ve kuru ot verimi tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, büyükbaş gübresi ve mantar kompost atığı çıkış hızı bakımından en iyi performansı göstermiştir. Kaplama hızı açısından ise en iyi sonuç torfta gözlenmiştir. Küçükbaş gübresi ve kanatlı gübresi uygulamaları, kaplama derecesi, yaprak dokusu, yaprak rengi, yenilenme gücü, kardeş sayısı, genel görünüm ve kuru ot verimi açısından en iyi performansı göstermiştir. Toprak, incelenen bütün özelliklerde en kötü performans göstermiştir. Sonuç olarak, yeşil alan oluşturulurken küçükbaş ve kanatlı gübrelerinin kapak malzemesi olarak kullanılabileceği kanaatine varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çim,kapak malzemesi,kaplama derecesi,kardeş sayısı

Kaynakça

1. Açıkgöz, E. 1994. Çim Alanlar Yapım ve Bakım Tekniği, Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Bursa.
2. Alagöz, M. ve Türk, M. 2017. Isparta Ekolojik Koşullarında Bazı Buğdaygil Çim Bitkileri ve Karışımlarının Çim Alan Performanslarının Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 12 (2):30-39.
3. Anonim, 2001. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü, Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü. Tarımsal Değerleri Ölçme Denemeleri Teknik Talimatı. Yeşil Alan Çim Bitkileri, 9 s., Ankara.
4. Anonim, 2015. Standart Toprak Analizi, Isparta İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü. Isparta.
5. Aşık, B.B. ve Kütük, C. 2012. Çay atığı kompostunun çim alanların oluşturulmasında kullanım olanağı. U.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt 26, Sayı 2, 47-57.
6. Avcıoğlu, R. 1997. Çim Tekniği, Yeşil Alanların Ekimi, Dikimi ve Bakımı. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Bornova-İzmir, 271 s.
7. Avcıoğlu, R. ve Gül, A. 1997. Bazı Yeşil Alan Buğdaygillerinin Ege Bölgesi Sahil Kuşağında Kullanıma Uygunluğu ve Değişik Çim Yatağı Üzerindeki Performansının Araştırması. Ege Üniversitesi Araştırma Fonu Proje No: 94-ZRF-023, Bornova- İzmir.
8. Avcıoğlu, R. ve Soya, H. 1995. Akdeniz iklim Bölgelerimizde Yeşil Alan Buğdaygillerinin Seçiminde Yanlışlar ve Alınması Gerekli Önlemlere Yaklaşımlar. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Namık Tayşi Özel Sayısı, Bornova-İzmir.

9. Caskey, M.M. 1982. Lawns and Ground Covers, Horticultural Publishing Co. Inc.,Tuscon, 135p.
10. Cheng, H., Xu, W., Lıu, J., Zhao, Q., He, Y. and Chen, G. 2007. Application of Composted Sewage Sludge (CSS) as a Soil Amendment for Turfgrass growth Ecological Engineering. 29, 96-104.
11. Erekul, O. ve Avcıoğlu, R. 1995. Yeşil Alanlarda Görülen Sararmanın Üstten Tohumlama İle Giderilmesi Teknikleri Üzerinde Bir Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, E.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Bornova / İzmir.
12. Gül, A. ve Avcıoğlu, R. 1997. Bazı Yeşil Alan Buğdaygillerinin Ege Bölgesi Sahil Kuşağında Kullanma Uygunluğu ve Çim Yatağı Üzerindeki Performansının Araştırılması Üzerinde Bir Araştırma. (Doktora Tezi), E.Ü. Fen bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Bornova/İzmir.
13. Harkess,1970. Competition Between Tall Fescue and Perennial Ryegrass in Pureand Mixed Swards Under Simulated Field Condition, Journal of Applied Ecology, 52, 497-506 p.
14. Hubbard, C.E. 1992. Grasses, Penguin Books, London, England, 450 p.
15. Munsuz, N. ve Ünver, D. 1983. Türkiye Suları, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No:882, Ankara.
16. Oral, N. ve Açıkgöz, E. 1999. Bursa bölgesinde tesis edilecek çim alanları için tohum karışımları, ekim oranları ve azotlu gübre uygulamaları üzerinde araştırmalar. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi Bildirileri. 15-18 Kasım 1999, Adana, 155-159.
17. Oral, N. ve Açıkgöz, E. 2002. Çim Alanlar İçin Tohum Karışımları. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası, Bursa Şube Başkanlığı Yayınları:1, Ön-Mat A.Ş, Bursa, 41s.
18. Petersen, M. 1991. Management of Turfand Football Fields. DLF Trifolium, Roskilde, Denmark.
19. Sabey, B.R., Pendleton, R.L. and Webb, B.I. 1990. Effect of municipal sewage sludge application on growth of two reclamation shrub species in copper mine spoils. Journal of Environmental Quality, 19: 580-586.
20. Salman, A. ve Avcıoğlu, R. 2000. Bazı Serin İklim Buğdaygillerinin Akdeniz İklim Kuşağındaki Yeşil Alan Performansları Üzerinde Araştırmalar, (Yüksek Lisans Tezi), Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı.
21. SAS Institute 1998. INC SAS/STAT users‟ guiderelease 7.0, Cary, NC, USA.
22. Soumare, M., Tack, F.M.G. and Verloo, M.G. 2003. Effects of a Municipal Solid Waste Compost and Mineral Fertilization on Plant Growth in two Tropical Agricultural Soils of Mali. Bioresource Technology. 86, 15-20.
23. Uzun, G. 1989. Peyzaj Mimarlığında Çim ve Spor Alanları Yapımı. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yardımcı Ders Kitabı, No: 20, Adana.
24. Varoğlu, H. 2010. Bazı Yeni Kamışsı Yumak (Festucaarundinaceae), Çayır Salkım Otu (Poapratensis), Kırmızı Yumak (Festucarubra), İngiliz Çimi (Loliumperenne) Çeşitlerinin Çim Alan Özellikleri. Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir, 44 s.
25. Zorer, Ş. ve Andiç, N. 2003. Van Bölgesinde Tesis Edilecek Çim Alanları İçin Uygun Tür Karışımları ve Ekim Oranlarının Saptanması, (Doktora Tezi), Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı.