BAZI SİLAJLIK MISIR ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE KALİTE ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Bu çalışma silajlık mısır çeşitlerinin verim ve bazı kalite özelliklerinin belirlenmesi amacıyla 2018 ve 2019 yıllarında Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Eğitim, Araştırma ve Uygulama Çiftliği’nde yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Bu çalışmada materyal olarak altı tane silajlık mısır çeşidi (DKC721, Hido, Kilowatt, Kolosseus, LG30709 ve PR31Y43) kullanılmıştır. Çalışmada incelenen özellikler kuru ot verimi, ham protein oranı, ham protein verimi, ADF, NDF, toplam sindirilebilir besin maddesi ve nispi yem değeridir. İki yıllık ortalama sonuçlara göre, en yüksek kuru ot verimi Hido (2565.7 kg/da) ve Kolosseus (2474.5 kg/da) çeşitlerinde belirlenirken, en düşük kuru ot verimi PR31Y43 (2096.3 kg/da) çeşidinden elde edilmiştir. En yüksek ham protein oranı (% 9.20) PR31Y43 çeşidinden, en düşük ham protein oranı (% 7.28) Kolosseus çeşidinden elde edilmiştir. Ham protein veriminde, NDF oranında, nispi yem değerinde Hido çeşidi, ADF oranında Hido, Kilowat ve DKC721 çeşitleri, TSBM oranında Hido, Kilowat ve DKC721 çeşitleri en iyi değerlere sahip olmuştur. Araştırmadan elde edilen iki yıllık ortalama sonuçlara göre, verim ve kalite faktörleri birlikte değerlendirildiğinde Hido çeşidinin Göller Bölgesi koşulları için önerilebileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• mısır
• ham protein
• kuru ot verimi
• ndf
• nispi yem değeri

Determination of Yield and Quality Characteristics of Same Silage Maize Varieties

Öz

This research was conducted to determine yield and some quality characteristics of silage maize varieties at Isparta University of Applied Sciences, Agricultural Faculty, Education, Research and Application Farm in 2018 and 2019. This study was carried out according to a randomized block experiment design with three replicates. In this study, six silage maize varieties (DKC721, Hido, Kilowatt, Kolosseus, LG30709 ve PR31Y43) were used as material. The characteristics examined in the study were hay yield, crude protein content, crude protein yield, ADF, NDF, total digestible nutrients and relative feed value. According to the two-year average results, the highest hay yield was determined in Hido (25.66 t ha-1) and Kolosseus (24.75 t ha-1) varieties, while the lowest hay yield (20.96 t ha-1) was obtained from the PR31Y43 variety. The highest crude protein ratio (9.20%) was obtained from the PR31Y43 variety and the lowest crude protein ratio (7.28%) was obtained from the Kolosseus variety. Hido variety in crude protein yield, relative feed value, NDF ratio, Hido, Kilowat and DKC721 at ADF ratio, Hido, Kilowat and DKC721 at TDN ratio had the best values. According to the two-year average results obtained from the research, when the yield and quality factors were evaluated together, it was concluded that the Hido variety could be recommended for the conditions of the Lake Region.

Anahtar Kelimeler

• maize
• crude protein
• hay yield
• ndf
• relative feed value

Kaynakça

1. Akbay S (2012). Tokat ekolojik koşullarında ikinci ürün olarak yetiştirilebilecek bazı silajlık mısır (Zea mays L.) çeşitlerinin verim ve verim özelliklerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat.
2. Akdemir H, Alçiçek A, Erkek R (1997). Farklı Mısır Varyetelerinin Agronomik Özellikleri, Silolanma Kabiliyeti ve Yem Değeri Üzerine Araştırmalar. Türkiye Birinci Silaj Kongresi, 16-19 Eylül, Bursa.
3. Argillier O, Mechin V, Barriere T (2000). Inbred line evaluation and breeding for digestibility-related traits in forage maize Crop. Sci., 40:1596-2000.
4. Aşar A (2014). Batman ili Kozluk ilçesi koşullarında ikinci ürün silajlık mısır (Zea Mays L.) üretiminde uygun çeşitlerin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Bölümü Anabilim Dalı, Van.
5. Aydoğan V (2010). Ordu İlinde yetiştirilen bazı yerel ve melez mısır çeşitlerinin silaj kalitelerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ordu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilin Dalı, Ordu.
6. Balmuk Y (2012). Konya Yunak koşullarında ikinci ürün olarak yetiştirilebilecek silajlık mısır çeşitlerinin verim ve verim özelliklerinin belirlenmesi. Yüksek lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat.
7. Bayram M (2010). İkinci ürün silajlık mısır tarımında farklı toprak işleme yöntemlerinin mısır çeşitlerinin verim ve kalitelerine etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Makinaları Anabilim Dalı, Tokat.
8. Çaçan E, İşikten S (2019). Bingöl ili ekolojik koşullarında bazı silajlık mısır çeşitleri için uygun ekim zamanının belirlenmesi. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi. 6(1): 39-49.

9. Çelebi R, Çelen AE, Çelebi ŞZ, Şahar AK (2010). Farklı azot ve fosfor dozlarının mısırın (Zea mays L.) silaj verimi ve kalitesine etkisi. Selcuk Journal of Agriculture & Food Sciences / Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 24(4).
10. Erdal Ş, Pamukçu M, Ekiz H, Soysal M, Savur O, Toros A (2009). Bazı silajlık mısır çeşit adaylarının silajlık verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1): 75-81.
11. Erkan C, Gosterit A (2018). The effect of environmental pollutants on honeybees (Apis mellifera L.). The 4th International Conference on Environmental Science and Technology. 19-23 September 2018, Kiev, Ukraine, pp: 250-254 .
12. Ferreira G (2015). Understanding the effects of drought stress on corn silage yield and quality. Tri-State Dairy Nutrition Conference, April 20-22, 2015, Virginia, ABD.
13. Gençtürk F (2007). Bazı silajlık mısır çeşitlerinin Erzurum ovası koşullarında yetiştirilme olanakları üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Erzurum.
14. Geren H, Avcıoğlu R, Kır B, Demiroğlu G, Yılmaz M, Cevheri AC (2003). İkinci Ürün Silajlık Olarak Yetiştirilen Bazı Mısır Çeşitlerinde Farklı Ekim Zamanlarının Verim ve Kalite Özelliklerine Etkisi. Ege Üniv. Ziraat Fak. Dergisi, 40(3): 57-64.
15. Graybill JS, Cox WJ, Otis DJ (1991). Yield and quality of forage maize as influenced by hybrid, planting date, and plant density. Agron. J., 83: 559–564.
16. Güney E, Tan M, Gül ZD, Gül İ (2010). Erzurum şartlarında bazı silajlık mısır çeşitlerinin verim ve silaj kalitelerinin belirlenmesi. Journal of the Faculty of Agriculture, 41(2).
17. Gürel F, Gösterit A, Balcıoğlu MS (2009). Genetiği değiştirilmiş ürünlerin arılar üzerine olası etkileri. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi, 19–22 Ekim 2009, Hatay.
18. Han E (2016). Bazı mısır çeşitlerinin dane verimleri ile silaj ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ordu Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ordu.
19. İptaş S, Öz A, Boz A (2002). Tokat-Kozova koşullarında birinci ürün silajlık mısır yetiştirme olanakları. Tarım Bilimleri Dergisi, 8(4): 267-273.
20. Kabakçı S (2014). Iğdır Ekolojik Şartlarına Uygun Silajlık Mısır Çeşitlerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Iğdır Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Iğdır.
21. Kapar H, Öz A (2006). Bazı mısır çeşitlerinin Orta Karadeniz Bölgesi’nde performanslarının belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 21 (2), 147-153.
22. Kara ŞM, Deveci M, Dede Ö, Şekeroğlu N (1999). Farklı Bitki Sıklığı ve Azot Dozlarının Silaj Mısırda Yeşil Ot Verimi ve Bazı Özellikler Üzerine Etkileri. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18 Kasım, Adana, Cilt III Çayır-Mera yem Bitkileri ve Yemeklik Tane Baklagiller.
23. Karaalp S (2015). İkinci ürün şartlarında yetiştirilen silajlık mısır çeşitlerinin sıra üzeri mesafeye tepkilerinin Boğazlıyan şartlarında belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Kayseri.
24. Keleş E, Türk M (2018). Banaz Şartlarında İkinci Ürün Silajlık Mısır Yetiştirilmesi Olanakları Üzerine Bir Araştırma. Akademia Mühendislik ve Fen Bilimleri Dergisi, 2018 Cilt 1 Sayı 4, 69-75.
25. Keskin S (2001). Silajlık olarak yetiştirilen mısır çeşitlerinde bitki sıklığının verim ve bazı komponentlere etkisi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Konya.
26. Kirendibi E (2015). Çankırı ekolojik koşullarında ana ürün olarak yetiştirilebilecek silajlık çeşitlerinin verim ve verim özelliklerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri, Tokat.
27. Korkmaz Y, Aykanat S, Yücel H, Avcı M, Yücel C, Hatipoğlu R (2016). Çukurova Koşullarında İkinci Ürün Olarak Yetiştirilebilecek Silajlık Mısır Çeşitlerinin Verim Ve Silaj Kaliteleri Üzerine Bir Araştırma. Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü, Sonuç Raporu, Adana.
28. Küçük B (2011). Bazı silajlık mısır çeşitlerinde morfolojik özelliklerin ve yem verimlerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. Lithourgidis AS, Vasilakoglou IB, Dhima KV, Dordas CA, Yiakoulaki MD (2006). Forage yield and quality of common vetch mixtures with oat and triticale in two seeding ratios. Field Crops Research. 99: 106-113.
30. Martin TN, Vieira VC, Menezes LFG, Ortiz S, Bertoncelli P, Storck L (2012). Bromatological characterization of maize genotypes for silage. Acta Scientiarum. Animal Sciences, 34(4): 363-370.
31. Okan M (2015). Diyarbakır Bismil koşullarında bazı silajlık mısır çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bingöl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bingöl.
32. Öner F, Aydın İ, Sezer İ, Gülümser A, Özata E, Algan D (2011). Bazı silajlık mısır çeşitlerinde verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Türkiye 9. Tarla Bitkileri Kongresi, Bursa.
33. Öner F, Güneş A (2019). Bazı mısır (Zea mays L.) çeşitlerinin silajlık verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi. 16(1), 42-50.
34. Özata E, Geçit HH, Öz A, Ünver İkincikarakaya S (2013). Atdişi Hibrit Mısır Adaylarının Ana Ürün Koşullarında Performanslarının Belirlenmesi. Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Derg., 3(1): 91-98.
35. Özata E, Öz A, Kapar H (2012). Silajlık hibrit mısır çeşit adaylarının verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 5(1): 37-40.
36. Özgöz E, Önen H, Günal H (2010). Geçit İklim Kuşağında İkinci Ürün Silajlık Mısır Tarımında Gerekli Termal Zamanın Uzatılmasını Sağlamaya Yönelik Olarak Farklı Toprak İsleme Yöntemlerinin Karşılaştırılması. TÜBİTAK Sonuç Raporu, Proje No: 107O124.
37. Öztürk A, Akkaya A (1996). Erzurum yöresinde silaj amacıyla yetiştirilebilecek mısır çeşitleri. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Derg., 27: 490-506, 1996.
38. Row CA (2015). Corn plant maturity effect on yield and nutritional quality; corn silage ınoculation on performance of cattle fed silage with or without live yeast added. For the Degree of Master of Science, University of Nebraska, Animal Science, Lincoln, Nebraska.
39. Safdarian M, Razmjoo J, Dehnavi MM (2014). Effect of nıtrogen sources and rates on yield and qualıty of silage corn. Journal of Plant Nutrition, 37: 611–617.
40. Seydoşoğlu, S, Saruhan V (2017). Farklı ekim zamanlarının bazı silajlık mısır çeşitlerine verim ve verim unsurlarına etkisinin belirlenmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 54(4): 377- 383.
41. Tan M (2018). Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Yayınları No: 256, Erzurum. Tantekin G (2016). Diyarbakır Ekolojik Koşullarında Ana Ürün Olarak Yetiştirilen Bazı Silajlık Mısır Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Siirt Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Siirt.
42. Turan N (2000). Van koşullarında birinci ve ikinci ürün olarak yetiştirilen bazı silajlık mısır (Zea mays L.) çeşitlerinin hasıl verim ve bazı verim unsurlarının belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Van.
43. Varoğlu H, Değirmenci R, Korkmaz Y, İnal İ, Aykanat S (2016). KKTC Koşullarında İkinci Ürün Olarak Yetiştirilebilecek Silajlık Mısır Çeşitlerinin, Verim Ve Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi Üzerine Araştırmalar. Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü, Sonuç Raporu, Kıbrıs.