The Proficiency of Private Gökçeada Rum Schools Students' in the Common Turkish-Greek Vocabulary

Öz

This study is a research measuring the proficiency of the common Turkish-Greek vocabulary in Rum minority schools in Çanakkale. A qualitative research method was employed in the study, which is descriptive and aims to reveal an existing situation. The study group for this research was determined using purposive sampling method. The main source of the study is the work titled 'To Kino Leksilogio tis Ellinikis ke Turkikis Glossas,' written by Maria Dimasi and Ahmet Nizam in Greece, which focuses on the common Turkish-Greek vocabulary. Two hundred words from this work were selected, and a commission of experts, fluent in both languages, was formed to create three different measurement tools. These tools were then applied to the students of Private Gökçeada Rum Elementary School, Private Gökçeada Rum Middle School, and Private Gökçeada Rum High School. It has been determined that at least 90% or more of the 200 words in this study were known in at least one language.

Anahtar Kelimeler

• Common vocabulary
• Turkish
• Greek
• Minority Schools

Özel Gökçeada Rum Okulları Öğrencilerinin Türkçe-Yunanca Ortak Söz Varlığını Bilme Durumları

Öz

Bu çalışma Türkçe-Yunanca ortak söz varlığının Çanakkale ilinde bulunan Rum azınlık okullarında bilinme durumlarını ölçen bir araştırmadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma, betimsel bir çalışma olup var olan bir durumu ortaya koymaya yöneliktir. Bu çalışmanın çalışma grubu, amaçsal örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Maria Dimasi ve Ahmet Nizam tarafından Yunanistan’da yazılan ve Türkçe-Yunanca ortak söz varlığını konu alan To Kino Leksilogio tis Ellinikis ke Turkikis Glossas isimli eser çalışmanın ana kaynağını oluşturmuştur. Bu eserde bulunan kelimelerden 200 tanesi, iki dili bilen, alan uzmanı olan kişilerden bir komisyon oluşturularak belirlenmiş üç farklı ölçme aracı hazırlanılarak Özel Gökçeada Rum İlkokulu, Özel Gökçeada Rum Ortaokulu ve Özel Gökçeada Rum Lisesi öğrencilerine uygulanmıştır. Bu çalışmadaki 200 kelimenin en az bir dilde %90 ve daha fazla oranda bilindiği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ortak söz varlığı
• Türkçe
• Yunanca
• Azınlık Okulları

Kaynakça

1. Ağca, H. (2001). Sözlü ve yazılı anlatımda Türkçenin kullanımı. Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları.
2. Akagündüz, A. (2002). 21. Yüzyılda Türkçenin hedefleri. Türkçenin dünü, bugünü, yarını. Uluslararası Bilgi Şöleni Bildiriler (s. 308-316), Ankara.
3. Aktaş, Ş., & Gündüz , O. (2007). Yazılı ve sözlü anlatım kompozisyon sanatı. Ankara: Akçağ.
4. Bayraktar, N., Ercan, Y., Bulan, H. İ., Tekşan, K., Şengezer, N., Sezen, N., Üstün, Ö., Eldemir, M., Yüzbey, İ., Örge Yaşar, F., Yetişen, A., Ak, N. & Kasımoğlu, H. (2008). Türk dili: Yazılı anlatım, sözlü anlatım. Ankara: Nobel Yayınları.
5. Boylu, E., & Başar, U. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminin kültürel boyutu: Türkçe kalıp sözlerin Farslara öğretimi. Türklük Bilimi Araştırmaları(43), s. 31-52. https://doi.org/10.17133/tubar.326752
6. Çifci, M. (2010). Dil Öğretimi. İ. Çetin (Dü.), Dil ve edebiyat öğretim yöntemleri içinde (s. 107-154). Ankara: Nobel Yayın.
7. Dimasi, M., & Nizam, A. (2004). To kino leksilogio tis Ellenikis ke Turkikis glossas. Selanik: Adelfio Kyriaki.
8. Eker, S. (2006). Çağdaş Türk dili. Ankara: Grafiker Yay.

9. Ercilasun, A. B. (2008). Başlangıcından yirminci yüzyıla Türk dili tarihi (6. b.). Ankara: Akçağ Yay.
10. Ergül, E., Mutlu, M., Usta, B., & Çelebi, C. (2019). Türkiye'de yabancılara Türkçe öğretimi alanında hazırlanmış lisansüstü tezler üzerine bir meta-analiz çalışması. Temel Eğitim, 1(3), s. 39-52. https://dergipark.org.tr/en/pub/temelegitim/issue/45576/577235
11. Grix, J. (2010). The foundations of research. London: Palgrave Macmillan.
12. Güzel, A., Yıldız, S., Özsoy, B. S., Yontar, M. H., & Tonka, B. N. (1995). Üniversiteler için Türk dili ders kitabı. Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Yayınları No:1.
13. İoannidi, C. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde Türkçe-Yunanca insan vücudu ile ilgili deyim ve atasözlerinde dilsel ve kültürel benzerlikler [Yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
14. Karaağaç, G. (2004). Türkçenin dünya dillerine etkisi. Ankara: Akçağ Yayınları.
15. Kelağa, A. (2017). Skarlatos Vizantios'un Yunan sözlükbilimindeki yeri ve 1835 tarihli sözlüğünde tespit edilen Türkçe alıntılar. Türkiyat Mecmuası, 27(2), s. 135-169.
16. Küçükahmet, L. (2009). Program geliştirme ve öğretim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
17. Millas, H. (2012). Türkçe Yunanca ortak kelimeler, terimler ve atasözleri. İstanbul: İstos Yay.
18. Münüsoğlu, H. (2021). Bir ismin etnografisi: İmroz'dan Gökçeada'ya. Antropoloji (41), s. 118-123.
19. Önertoy, O. (2002). Tarihsel süreç içinde Türkçenin yabancı diller etkisinde kalışı. Türkçenin Dünü, Bugünü, Yarını Uluslarası Bilgi Şöleni Bildiriler (s. 361-367). Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
20. Özbay, M., & Melanlıoğlu, D. (2008). Türkçe eğitiminde kelime hazinesinin önemi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), s. 30-45. https://dergipark.org.tr/en/pub/yyuefd/issue/13713/166023
21. Tağa, T. (2016). Kelime öğretiminde hedef kelimelerin belirlenmesi. Milli Eğitim Dergisi(210), s. 163-177. https://dergipark.org.tr/tr/pub/milliegitim/issue/36140/406018
22. Türk Dil Kurumu (TDK). (2009). Türkçe Sözlük. Türk Dil Kurumu.
23. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.