Ortaokul Öğrencilerinin Yabancı Dil Eğitiminde Öğrenen Özerkliği İle Yaşam Boyu Öğrenme Becerilerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin yabancı dil eğitiminde öğrenen özerkliği ile yaşam boyu öğrenme becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2024 yılı Manisa ili Yunusemre ilçesinde bulunan ortaokullarda öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise, amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi kullanılarak belirlenen 647 ortaokul öğrencisinden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Orakçı (2017) tarafından geliştirilen "Öğrenen Özerkliği Ölçeği" ile Çiftcibaşı ve diğerleri (2020) tarafından geliştirilen "Yaşam Boyu Öğrenme Becerileri Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 25.0 istatistik programı kullanılmış olup, öğrencilerin öğrenen özerkliği ve yaşam boyu öğrenme becerileri arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson Korelasyon analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırmada katılımcıların öğrenen özerkliği ve yaşam boyu öğrenme becerilerinin çeşitli değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Bağımsız Gruplar için T-testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin öğrenen özerkliği düzeylerinin çok yüksek düzeyde, yaşam boyu öğrenme becerileri düzeylerinin ise orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Gerçekleştirilen korelasyon analizi sonucunda, ortaokul öğrencilerinin yabancı dil eğitiminde öğrenen özerkliği ile yaşam boyu öğrenme becerileri arasında istatistiksel olarak pozitif yönlü ve düşük düzeyde anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Ortaokul öğrencileri
• Öğrenen özerkliği
• Yabancı dil eğitimi
• Yaşam boyu öğrenme
• Yaşam boyu öğrenme becerileri

An Investigation into Secondary School Students’ Learner Autonomy and Lifelong Learning Skills in Foreign Language Education

Öz

The aim of this study is to examine the relationship between learner autonomy and lifelong learning skills of secondary students in foreign language education. The study employed a correlational survey model, one of the quantitative research methods. The population consists of students attending secondary schools in the district of Yunusemre in Manisa province in 2024. The study sample comprises 647 secondary school students, selected using convenience sampling, one of the purposive sampling methods. As data collection tools, the "Learner Autonomy Scale" developed by Orakçı (2017) and the "Lifelong Learning Skills Scale" developed by Çiftcibaşı et al. (2020) were utilized. Data analysis was conducted using SPSS 25.0 statistical software, and Pearson Correlation analysis was performed to determine the relationship between students' learner autonomy and lifelong learning skills. One-Way Analysis of Variance (ANOVA) and Independent Samples T-test were conducted to determine whether or not participants' learner autonomy and lifelong learning skills differed according to various variables. The findings revealed that students' learner autonomy levels were at a high level, while their lifelong learning skills levels were at a moderate level. Based on the correlation analysis conducted, a statistically positive, and low-level significant relationship was found between learner autonomy in foreign language education and lifelong learning skills of secondary school students.

Anahtar Kelimeler

• Seconday school students
• Learner autonomy
• Foreign language education
• Lifelong learning
• Lifelong learning skills

Kaynakça

1. Atacanlı, M. F. (2007). Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Öğrenme Tercihi Değerlendirme (Lpa) Ölçeği aracılığıyla yaşam boyu öğrenme davranışının yıllara göre değişiminin araştırılması, [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
2. Benson, P. (2011). Teaching and researching autonomy in language learning (2nd ed.). Pearson Education.
3. Benson, P., & Voller, P. (2014). Autonomy and independence in language learning. Routledge.
4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Ç. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2024). Bilimsel araştırma yöntemleri (36. Baskı). Pegem Akademi.
5. Çelik, S. (2019). Yükseköğretim öğrencilerinin öğrenme özerkliği ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 9(2), 205-215.
6. Çiftcibaşı, F., Korkmaz, Ö., & Karamustafaoğlu, S. (2020). Ortaokul öğrencileri için yaşam boyu öğrenme becerileri ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 211-226.
7. Dafei, D. (2007). An exploration of the relationship between learner autonomy and English proficiency. Asian EFL Journal, 24(4), 1-23.
8. Dam, L. (2011). Developing learner autonomy with school kids: Principles, practices, results. In D. Gardner (Ed.), Fostering autonomy in language learning (pp, 40-51). Zirve University.

9. Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Springer Science & Business Media.
10. Demir, Ö., & Aydın, Ö. (2020). Öz-yönetimli öğrenme becerileri ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişki. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(69), 826-837. Diker Coşkun, Y., & Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108-120.
11. Ekinci, N. (2008). Üniversite öğrencilerinin öğrenme yaklaşımlarının belirlenmesi ve öğretme-öğrenme süreci değişkenleri ile ilişkileri, [Yayımlanmamış doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
12. Erten, P., & Kazu, İ. Y. (2016). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri. İlköğretim Online, 15(3). https://doi.org/10.17051/io.2016.07530
13. Ertürk, N. O. (2016). Language learner autonomy: Is it really possible?. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 232, 647-654.
14. Gencel, İ. E. (2013). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algıları. Eğitim ve Bilim, 38(170), 237-252.
15. Gömleksiz, M. N., & Bozpolat, E. (2012). İlköğretim öğrencilerinin yabancı dil öğreniminde özerk öğrenme becerileri. Journal of World of Turks, 4(3), 95-114.
16. Güneş, F., & Deveci, T. (2020). Yetişkin eğitimi ve hayat boyu öğrenme. Pegem Yayıncılık.
17. Güven, M., & Yılmaz, S. (2017). Öğretmen adaylarının öğrenme özerkliği ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişki. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 13(4), 685-708.
18. Holec, H. (1981). Autonomy in foreign language learning. Pergamon Press.
19. İzci, E., & Koç, S. (2012). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 101-114.
20. Jarvis, P. (2009). Learning to be a person in society. Routledge.
21. Knowles, M. S. (1980). The modern practice of adult education: From pedagogy to andragogy. Cambridge Adult Education.
22. Little, D. (2007). Language learner autonomy: Some fundamental considerations revisited. Innovation in Language Learning and Teaching, 1(1), 14-29.
23. Littlewood, W. (2019). Students' perspectives on autonomy and engagement in Asian contexts. In H. Reinders, S. Ryan, & S. Nakamura (Eds.), Innovation in language learning and teaching: The case of Japan (pp, 19-36). Palgrave Macmillan.
24. Merriam, S. B., Caffarella, R. S., & Baumgartner, L. M. (2007). Learning in adulthood: A comprehensive guide (3rd ed.). John Wiley & Sons Inc.
25. Nunan, D. (2003). Nine steps to learner autonomy. Symposium, 2003(2), 193-204.
26. Orakcı, Ş. (2017). Öğrenen özerkliğine dayanan öğretim etkinliklerinin 6, sınıf öğrencilerinin İngilizce başarılarına, tutumlarına, öğrenen özerkliklerine ve kalıcı öğrenmelerine etkisi, [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
27. Oral, B., & Yazar, T. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algılarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(52), 1-11. https://doi.org/10.17755/esosder.72011
28. Selçuk, G. (2016). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterlik algıları ve öz-yeterlik inançlarının öğretmen yetiştirme programı kapsamında incelenmesi, [Yayımlanmış doktora tezi]. Yakın doğu Üniversitesi.
29. Selçuk, G. (2020), İlköğretim matematik öğretmeni adaylarının 21. yüzyıl becerilerine yönelik metaforik algıları. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(4), 184–208.
30. Şahin, M., Akbaşlı, S., & Yanpar Yelken, T. (2010). Key competences for lifelong learning: The case of prospective teachers. Educational Research and Review, 5(10), 545-556.
31. Tekkol, İ., & Demirel, M. (2018). An investigation of self-directed learning skills of undergraduate students. Frontiers in Psychology, 9, 2324.
32. Üstünlüoğlu, E. (2009). Autonomy in language learning: Do students take responsibility for their learning?. Journal of Theory and Practice in Education, 5(2), 148-169.
33. Watson, D., & Schuller, T. (2014). Learning through life: How far have we come?. Adults Learning, 26, 5–9.
34. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. baskı). Seçkin Yayıncılık.
35. Zimmerman, B. J. (2013). From cognitive modeling to self-regulation: A social cognitive career path. Educational Psychologist, 48(3), 135-147.