Examining Attitudes Of University Students Taking Sport Education Towards E- Learning

Öz

The reflections of the developing technology have also shown its effect in education in recent years, and especially with the pandemic process, it has completely left its place to the e-learning model. The e-learning model, which provides education with devices capable of connecting to the Internet from anywhere, is also used by universities in our country and ways to make it more developable are sought. In this context, in this research; The aim of this study is to examine the attitudes of undergraduate students in sports sciences towards e-learning, which is one of the methods used in distance education applications, in terms of various variables. General screening model was used in the research. The sample of the study consists of 130 volunteer students selected by simple random method. In our research, "A General Attitude Scale Towards E-Learning" developed by Haznedar and Baran (2012) and a demographic information form prepared by the researchers were used. It has been determined that there is a significant difference according to the variable of internet access and internet usage time at home. As a result, it was seen that students who have internet access at home and who use the internet longer have higher attitudes towards e-learning. From this point of view, it is thought that increasing technological opportunities and being related to technology will increase students' attitudes towards e-learning.

Anahtar Kelimeler

• sports
• E-Learning
• Education
• Student
• Attitude

Spor Eğitimi Alan Üniversite Öğrencilerinin E-Öğrenmeye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi

Öz

Gelişen teknolojinin yansımaları son yıllarda eğitimde de etkisini göstermiş, özellikle pandemi süreciyle birlikte yerini tamamen e-öğrenme modeline bırakmıştır. Her yerden internete bağlanabilme özelliği bulunan aygıtlarla eğitim imkanı sağlayan e-öğrenme modeli, ülkemizde bulunan üniversiteler tarafından da kullanılmakta ve daha geliştirilebilir olmasının yolları aranmaktadır. Bu bağlamda bu araştırmada; spor bilimleri alanında lisans düzeyinde eğitim alan öğrencilerin, uzaktan eğitim uygulamaları içerisinde kullanılan yöntemlerden biri olan e-öğrenmeye yönelik tutumlarını, çeşitli değişkenler açısından incelemek amaçlanmıştır. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini basit tesadüfi yöntemle seçilmiş gönüllü 130 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmamızda Haznedar ve Baran (2012) tarafından geliştirilen ‘’E-Öğrenmeye Yönelik Genel Bir Tutum Ölçeği’’ ile araştırmacılar tarafından hazırlanan demografik bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma bulgularına bakıldığında, örneklemdeki spor bilimleri alanında eğitim alan öğrencilerin ölçek maddelerine vermiş oldukları cevaplardan hareketle, e-öğrenmeye yönelik tutumlarında cinsiyet, kullanılan araç ve sınıf değişkenine göre anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Evde internet erişimi ve internet kullanım süreleri değişkenine göre ise anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak öğrencilerin evde internet erişimlerinin bulunan ve internet kullanma süreleri fazla olan öğrencilerin e-öğrenmeye yönelik tutumlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Buradan hareketle teknolojik imkânların artmasının ve teknolojiyle ilgili olmanın öğrencilerin e-öğrenmeye yönelik tutumlarını arttıracağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• spor
• e-öğrenme
• eğitim
• öğrenci
• tutum

Kaynakça

1. Akgün, F. (2018). Uzaktan eğitim öğrencilerinin web tabanlı öğretime yönelik tutumları ve çevrim içi teknolojilere yönelik öz-yeterlik algılarının incelenmesi. In 9th International Computer & Instructional Technologies Symposium-ICITS2015 Full Paper Proceedings.
2. Ateş, A., & Altun, E. (2008). Bilgisayar Öğretmeni Adaylarının Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty (GUJGEF), 28(3).
3. Balcı, A. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegem Akademi.
4. Barış, M. (2015). Üniversite öğrencilerinin uzaktan öğretime yönelik tutumlarının incelenmesi: Namık Kemal Üniversitesi örneği. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 36-46. https://doi. org/10.19126/suje.38758
5. Basilaia, G. & Kvavadze, D. (2020). Transition to online education in schools during a SARS-Cov-2 Coronavirus (COVID-19) pandemic in Georgia. Pedagogical Research, 5(4), 1-9. https://doi. org/10.29333/pr/7937.
6. Britt, R. (2006). Online education: A survey of faculty and students. Radiologic Technology, 77(3), 183- 190.
7. Cheong, S. C. (2002). E-learning-a providers prospective. Internet and Higher Education, 4(3-4), 337-352.
8. Chang, V. (2016). Review and discussion: e-Learning for academia and industry. International Journal of Information Management.

9. Çiftçi, S., Güneş ,E. & Üstündağ, M. T. (2010). Attitudes of distance education students towards web based learning – a case study. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 2393-2396. Dikbaş, E. (2006). Öğretmen adaylarının e-öğrenmeye yönelik tutumlarının incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
10. Durmuş, A. ve Bağcı, H. (2013). Öğretmen Adaylarinin Web Tabanlı Öğretime Yönelik Tutumlarının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, Cilt:2, Sayı:4 Makale No:25 ISSN: 2146-9199.
11. Durmuş, A. & Kaya, S (2011). Computer and instructional technologies preservice teachers’attitudes regarding distance education. Procedia Social and Behavioral Sciences, 28, 661-666.
12. Ertmer, P.A. (1999). Addressing first- and second-order barriers to change: Strategies for technology integration. Educational Technology Research & Development (ETR & D), 47, 47–61. https://doi.org/10.1007/BF02299597.
13. Gürcan, F., Özyurt Ö. (2020). E-öğrenme araştırmalarındaki temel eğilimler ve bilgi alanları: 2008-2018 yılları arasındaki çalışmalar üzerinde konu modelleme analizi. Journal of Computer and Education Research, 8 (16), 738-756. http://doi.org/10.18009/769349.
14. Haznedar, Ö. (2012). Üniversite öğrencilerinin bilgi ve iletişim teknolojileri becerilerinin ve e-öğrenmeye yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, DEÜ, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
15. Haznedar, Ö., ve Baran, B. (2012). Eğitim fakültesi öğrencileri için e-öğrenmeye yönelik genel bir tutum ölçeği geliştirme çalişmasi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2(2), 42-59.
16. Işık, A. H., Karakış, R. & Güler, İ. (2010). Postgraduate students’ attitudes towards distance learning (The case study of Gazi University). Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 218-222.
17. Kantaroğlu, T., Akbıyık A. (2017). İşletme Fakültesi ve Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Mobil Öğrenmeye Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması. İşletme Bilimi Dergisi, Vol.5, pp.25-50, ISSN : 2148-0737, DOI : 10.22139/jobs.306735.
18. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
19. Kıcı, D. (2010). Üniversite öğrencilerinin mobil öğrenmenin üniversite eğitimindeki etkisi konusundaki beklentileri üzerine bir araştırma. International Conference On New Trends in Education and Their Implications, Antalya, Turkey.
20. Kirman, M. A., & Schreglmann, S. (2020). İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin mobil öğrenmeye yönelik tutumları. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 11(24), 311-324.
21. Korucu, A. T., Ertuğrul, U. S. T. A., & Çoklar, A. N. (2019). Eğitim fakültesi öğrencileri ile turizm fakültesi öğrencilerinin mobil öğrenmeye yönelik tutumları. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 12(1), 1-15.
22. Korucu, A. T., & Ertekin, H. (2020). Kpss Kursunda Eğitim Gören Aday Öğretmenlerin E-Öğrenmeye Yönelik Tutumları. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 100-113.
23. Krıshnakumar, R.; Rajesh, K. M., (2011). Attitude of Teachers’ of Higher Education towards E-learning. Journal of Education and Practice, 2(4).
24. Pullu, E. K., & Gömleksiz, M. N. (2020). Meslekyüksekokulu Öğrencilerinin Covid 19 Pandemi Sürecinde Çevrimiçi Öğrenmeye İlişkin Hazır Bulunuşluk Ve Tutum Düzeyleri Arasındaki İlişkinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 757-782.
25. Sarıbaş, M., & Meydan, A. Coğrafya bölümü öğrencilerinin çevrimiçi öğrenmeye karşı tutumları. Türk Coğrafya Dergisi, (76), 95-106.
26. Singh, V., & Thurman, A. (2019). How many ways can we define online learning? A systematic literature review of definitions of online learning (1988-2018). American Journal of Distance Education, 33(4), 289-306.
27. Şimşek, A., İskenderoğlu, T. & İskenderoğlu, M. (2010). Investigating preservice computer teachers’ attitudes towards distance education. Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 324-328.
28. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
29. Tekinarslan, E. (2008). Computer anxiety: A cross-cultural comparative study of Dutch and Turkish university students. Computers in Human Behavior, 24(4), 1572-1584.
30. Uzun, E., Özden, M. Y., & Yıldırım, A. (2013). Mesleki Yüksek Öğretimde Öğrencilerin Web Tabanlı Öğrenmeye Karşı Tutumları. Akademik Bilişim Konferansı, 5-7.
31. Vandana S., Alexander T. (2019). How Many Ways Can We Define Online Learning? A Systematic Literature Review of Definitions of Online Learning (1988-2018), American Journal of Distance Education, 33:4, 289-306, DOI: 10.1080/08923647.2019.1663082.
32. Yamamoto, G. T., Altun, D. (2020). Coronavirüs ve Çevrimiçi (Online) Eğitimin Önlenemeyen Yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, Nisan 2020, Cilt 3, Sayı 1, Sayfa: 25-34, Doi: 10.26701/uad.711110.
33. Yıldırım, A. (1999). Nitel Araştırma Yöntemlerinin Temel Özellikleri ve Eğitim Araştırmalarındaki Yeri ve Önemi. Eğitim ve Bilim, 23(112), 7-10.
34. Zhong, R. (2020, March 17). The coronavirus exposes education’s digital divide. The New York Times. https://www.nytimes.com/2020/03/17/technology/china-schools-coronavirus.html.