Investigation of Socialization Levels of University Students Who Do Sports and Do Not Do (Ahi Evran University Case)

Öz

The aim of the study is to determine the socialization levels of university students who do sports and who do not.

It is a study in the scanning model. The study group consisted of 330 (n = 155 female, n = 175 male) volunteer students studying in Ahi Evran University Faculty of Education and BESYO in the spring term of 2017-2018 academic year. The Socialization Scale (SÖ Cronbach Alpha 0.79) developed by Şahan (2007) was used to determine the socialization level of the students. The alpha value of this study was 0.88. The Socialization Scale was graded as a five-point Likert type with respect to the first part and socialization levels of the students' demographic information. As a result of the measurements, it was decided to perform parametric tests.

As a result of this study, the frequency of making sports and the situation of making sports among the students of BESYO of Ahi Evran University in favor of the faculty of education students showed a statistically significant difference, while there was no statistically significant difference between the level of socialization according to the department. 

Anahtar Kelimeler

• Socialization,Sports,Students

Spor Yapan ve Yapmayan Üniversite Öğrencilerinin Sosyalleşme Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Çalışmanın amacı spor yapan ve yapmayan üniversite öğrencilerinin sosyalleşme düzeylerini belirlemektir.

Tarama modelinde bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubu 2017-2018 öğretim yılı bahar döneminde Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi ile  BESYO’da öğrenim gören 330 (n=155 kadın, n=175 erkek) gönüllü öğrencilerden oluşmaktadır. Öğrencilerin sosyalleşme düzeylerinin belirlenmesinde Şahan (2007) tarafından geliştirilen Sosyalleşme Ölçeği (“SÖ” Cronbach Alpha 0.79) izin alınarak kullanılmıştır.  Bu araştırmada alfa değeri ise 0.88 olarak bulunmuştur. Sosyalleşme Ölçeği öğrencilerin demografik bilgilerine ilişkin birinci bölüm ve sosyalleşme düzeylerine ilişkin beşli likert tipi derecelendirilmiştir. Yapılan ölçümler sonucunda parametrik testlerin yapılmasına karar verilmiştir.

Bu çalışma sonucunda Ahi Evran Üniversitesi BESYO bölümü öğrencileriyle eğitim fakültesi öğrencileri arasında spor yapma sıklığı ve spor yapma durumu eğitim fakültesi öğrencileri lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermekte iken, okuduğu bölüme göre sosyalleşme düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyalleşme,Öğrenci,Spor

Kaynakça

1. Kaynaklar
2. Ağkurt, E. (2018).’’ Üniversite Öğrencilerinde Spora Katılımın Sosyalleşmeye Etkisi’’ Fırat üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü,Yüksek Lisans yayımlanmış Tezi.
3. Bilen, M. (1994). Ailede Toplumsallaşma, Aile ve Eğitim, Türk Eğitim Derneği XVIII. Eğitim Toplantısı, 20–21 Ekim, Ankara: Şafak Matbaacılık, s. 62-74.Coşgun, M. (2012). ’’ Gençlerin Kimlik Gelişimi ve Sosyalleşme Sürecine Televizyon Dizilerinin Etkisi’’ (Sakarya İli Kocaali İlçesi Örneği), Akademik Bakış Dergisi, Sayı:28, Ocak-Şubat: 4, s:15-25. Çaha, Ö. (1999). Spora Yaslanarak Bir Nefes Alma, Ankara: Beta Yayınları.Demir, N. (2006). Birey, Toplum, Bilim, Sosyoloji Temel Kavramlar. (2. Baskı). Ankara: Turhan Kitabevi.
4. Erkal, M.,Güven,Ö. ve Ayan,D. (1998). Sosyolojik Açıdan Spor, İstanbul: Der Yayınları.Erkal, M. E. (1992). Sosyolojik Açıdan Spor, Türk Dünyası Araştırmalar Vakfı, İstanbul: Kutsun Matbaa ve Reklamcılık Merkezi. Grupe, O. – Mieth, D. (1998). Lexikon der Ethik im Sport, Verlag Karl Hofmann Schondorf.
5. İmamoğlu, A.F. (1992), Fonksiyonel Açıdan Spor yönetiminin Anlam ve Önemi ,G.Ü Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (1) 23.
6. Kaplan, Y. ve Çetinkaya, G. (2014). Spor Yoluyla Toplumsallaşma-Yeniden Toplumsallaşma Süreci, International Journal of Science Culture and Sport, August, Special Issue 2, ss.122-123. Karaküçük, S. (1999). Rekreasyon. Ankara: Gazi Kitabevi.Keten, M. (1993). Türkiye’de Spor, İstanbul: Polat Ofset.
7. Mengütay, S. (1997). Okul Öncesi ve İlkokullarda Hareket Gelişimi ve Spor, Türkiye Cimnastik Federasyonu Eğitim Komisyonu Yayınları, İstanbul, (1), 112.
8. Nirun, N. Ö. ve Cihat, M. (1990). Türk sosyo-kültür yapısı içinde âdetler, örfler, görenekler, gelenekler. Millî Kültür Unsurlarımız Üzerinde Genel Görüşler, AKM Yayınları, Ankara, 251-264.

9. Özçelik, E. (2007). ‘’Öğrencilerin Sosyalleşmesinde Beden Eğitimi Dersinin Rolü’’ Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Öztürk, F. (1998). Toplumsal Boyutlarıyla Spor, Ankara: Bağırgan Yayınevi.Özyürek M. (1986). Davranış Bilimleri. Ankara: Anadolu Üniversitesi Yayını.
10. Sezal İ. (2003). Sosyolojiye Giriş. Ankara: Martı Kitap ve Yayınevi.Şahan, H. (2007). ‘’Üniversite Öğrencilerinin Sosyalleşme Sürecinde Spor Aktivitelerinin Rolü’’ Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
11. Şahan H. (2007). ‘’Üniversite Öğrencilerinin Sosyalleşme Sürecinde Spor AktivitelerininRolü’’ Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi.
12. Şahin H. M. (2002). Beden Eğitimi ve Sporda Temel Kavramlar Sözlüğü, Gaziantepspor Kulübü Yayınları, Yayın No:1, Nobel Yayın Dağıtım, I. Baskı, Ankara, ss.45-68Uslu, S. (2005). ‘’Ortaöğretim Sporcu Öğrencilerinin Problemleri, Spordan ve Beden Eğitimi Dersinden Beklentilerinin İncelenmesi ve Karşılaştırılması’’, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yazıcı, A. G. (2014). Toplumsal Dinamizm ve Spor, Uluslararası Türkçe Edebiyat ve Kültür Dergisi, Sayı:3/1,s.396. Yetim, A. (2000). Sosyoloji ve Spor, Ankara. Yıldız, Y. (2015). ‘’Spor yapan ve spor yapmayan üniversite öğrencilerinin sosyalleşme ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi’’, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi sağlık bilimleri enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
13. Yılmaz, N. (2013). Sosyalleşme Sürecinin Siyasallaşma Boyutu, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, C:9(19), ss.320.