Takım ve Bireysel Sporlarla İlgilenen Sporcuların Spor Yaralanması Kaygı Durumlarının İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda bireysel ve takım sporuyla ilgilenen öğrencilerin spor yaralanması kaygı düzeylerinin incelenmesidir. Çalışma grubunu 2019-2020 eğitim- öğretim yılında Siirt Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda öğrenim gören 144 kadın, 161 erkek toplamda 305 katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından oluşturulan demografik bilgi formu ile Rex ve Metzler (2016) tarafından geliştirilen Caz ve Ark. (2019) tarafından Türkçeye uyarlanan spor yaralanması kaygı ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde iki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Tek yönlü (One way) Anova testi kullanılmıştır. Anova testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı post-hoc analizi olarak Scheffe testi kullanılmıştır. Sonuç olarak, bölüm değişkeninde sosyal desteği kaybetme kaygısı alt boyutunda takım sporu yapanlar lehine, spor dalı değişkeninde acı çekme kaygısı ve yeniden yaralanma kaygısı alt boyutlarında takım sporu yapanlar lehine anlamlı farklılıklar görülmüştür p<0,05. Ayrıca sınıf değişkenine göre anlamlı farklılık görülmemiştir p>0,05.

Anahtar Kelimeler

• Takım Sporları,Bireysel Sporlar,Spor Yaralanması,Kaygı

Kaynakça

1. Büyüköztürk, Ş. (1997). Araştırmaya yönelik kaygı ölçeğinin geliştirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 3(4), 453-64.
2. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
3. Caz, C., Kayhan, R.F., & Bardakci, S. (2019). Adaptation of the sport injury anxiety scale to Turkish: Validity and reliability study. Turk J Sports Med. 54(1):52-63.
4. Eroğlu, E., & Ersoy, A. (2019). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin bazı değişkenlere göre öğrenilmiş güçlülük düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Multidisipliner Akademik Araştırmalar Dergisi, 6(2), 68-75.
5. Ivarsson, A. & Johnson, U. (2010). Psychological factors a predictors of injuries among senior soccer players: a prospective study. J Sports Sci Med. 9(2), 347-52.
6. Kanbir, O. (2001). Sporda sağlık bilinci ve ilkyardım. Bursa: Ekin Kitapevi.
7. Kayhan, R. F., Yapıcı, A., & Üstün, D. Ü. (2019). Kadin sporcularin yaralanma kaygilarinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 6 (SI1), 276-287.
8. Kılıç, B., Yücel, A. S., Gümüşdağ, H.. Kartal, A., & Korkmaz, M. (2014). Spor yaralanmaları üst ekstremite yaralanmaları kapsamında omuz yaralanmaları ve tedavi yöntemleri. SSTB Int Ref Acad J Sports Health Medical Science,12(4):1-26.

9. Koku, E. F. (2013). Çevresel faktörler ve zeminin spor yaralanmasi ile ilişkisi. Spor Hekimliği Dergisi, 48(1), 43-48.
10. Murathan, T. (2018). Spor sektöründe bilişim teknolojilerinin kullanımı. 3. Uluslararası Mesleki ve Teknik Bilimler Kongresi, (s.1547-1551). Gaziantep: Haziran.
11. Özdemir, M. (2004). Spor yaralanmalarında korunma ve rehabilitasyon ilkeleri. İstanbul: Çizgi Kitabevi.
12. Rex, C. C., & Metzler, J. N. (2016). Development of the sport injury anxiety scale. Meas Phys Educ Exerc Sci. 20(3): 146-58.
13. Şenyüzlü, E. (2013). Üniversite öğrencilerinde spora katılımın saldırgan davranışlar üzerine etkilerinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’inden edinilmiştir (Tez No. 331412).
14. Tanyeri, L. (2019). Farklı branş sporcularında yaralanma kaygısının incelenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 13(19), 1-1.
15. Timpka, T., Jacobsson, J., Bickenbach, J., Finch, C. F., Ekberg, J., & Nordenfelt, L. (2014). What is a sports injury?. Sports medicine, 44(4), 423-428.
16. World Health Organization (2001). International Classification of Functioning, Disability, and Health (ICF). Geneva: World Health Organization.