An Ecosocial Reading of Slow Violence in Latife Tekin’s Manves City

Öz

Ecocriticism is an increasingly heterogeneous movement under which a variety of approaches fall. One of these approaches is Ecosocialism which expands the critical scope towards environmentally serious social issues within cities. The theory combines revolutionary and green perspectives to promote equality and living in harmony with nature in a classless society. At this point, Rob Nixon’s innovative concept ‘slow violence’ of which effects are not immediate but dispersed time and space has been frequently associated with Ecosocialism. Through ecosocial lenses, slow violence can be considered as a common threat for environment and society since the theory perceives both as cheap resources gradually exploited for profit. The environmental and social effects of such violence strikingly appear in Latife Tekin’s Manves City1 (2018) in which a post-industrial small town and its inhabitants’ tragic lives are portrayed. Based on Tekin’s socialist and green perspectives which are frequently adopted in her literary works, Manves City, in which exploitative attitude of employers towards nature and workers and the gradual extinction of nature in parallel with the degradation in domestic life of local people are discussed as essential themes, lends itself Ecosocial criticism. In analyzing the novel through ecosocial lenses, the paper also aims to reveal the interacting relation between environmental and social degradation through Tekin’s depiction of slow violence.

Anahtar Kelimeler

• Ecosocialism
• slow violence
• Rob Nixon
• Latife Tekin
• Manves City

Latife Tekin’in Manves City Adlı Romanında Yavaş Şiddet Kavramının Ekososyal Bir Okuması

Öz

Ekoeleştiri altında birçok farklı yaklaşımın toplandığı gittikçe çok unsurlu hale gelen bir akımdır. Bu yaklaşımlardan bir tanesi de eleştirel boyutunu şehirlerdeki çevresel bakımdan kritik konulara kadar genişleten Ekososyalism teorisidir. Teori, sınıfsız bir toplumda doğa ile uyum içinde yaşamayı ve eşitliği ön plana çıkarmak adına devrimsel ve çevreci bakış açısını ortak bir noktada birleştirir. Bu anlamda, Rob Nixon’un ürettiği o anda etkisi hissedilmeyen ancak zaman ve mekâna yayılan “yavaş şiddet” kavramı sıklıkla ekososyalism ile ilişkilendirilir. Ekososyalist bakış açısından bakıldığında yavaş şiddet toplum ve çevre için ortak bir tehdit olarak düşünülebilir çünkü bu bakış açısı hem toplumu hem de çevreyi kar elde etmek için giderek daha fazla sömürülen ucuz kaynak olarak görür. Bu tür bir şiddetin sosyal ve çevresel etkileri endüstri devrimi sonrası küçük bir kasabayı ve orda yaşayan insanların trajik hayatlarını resmeden Latife Tekin’in Manves City (2018) adlı romanında çarpıcı bir şekilde ortaya koyulur. Tekin sosyalist ve çevreci düşüncelerini edebi eserlerinde sıklıkla yansıtır. Bu anlamda işverenlerin işçilere ve doğaya karşı olan sömürgeci tutumunun ve yerel insanların özel hayatlarındaki çöküşe paralel olarak gittikçe yok olan doğanın ana tema olarak işlendiği Manves City romanı ekososyal eleştiriye açıktır. Bu çalışma romanı Tekin’in “yavaş şiddet” tasviri üzerinden ekososyal bakış açısından okuyarak sosyal ve çevresel çöküşün karşılıklı ilişkisini ortaya çıkarmayı amaçlar.

Anahtar Kelimeler

• Ecososyalizm
• yavaş şiddet
• Rob Nixon
• Latife Tekin
• Manves City

Kaynakça

1. Angus, I. (2007) Three meanings of ecosocialism. Online Magazine, http://www.internationalviewpoint.org/spip.php?article1366. Retrieved on 19. 12. 2014.
2. Carlassare, E. (2020). Socialist and cultural ecofeminism, allies in resistance. Ethics and the Environment. 5 (1), 89-106.
3. Industrial Revolution. (2021). In Encyclopedia Britannica. Retrieved from https://www.britannica.com/event/Industrial-Revolution.
4. Foster, J. B. (2020). The return of nature, socialism and ecology. New York: Monthly Review Press.
5. Fulcher, J., & Scott, J. (2003). Sociology. Oxford: Oxford University Press.
6. Giddens, A. (1990). The consequences of modernity, Standford: Standford University Press.
7. Kellner D. (2006). New technologies and alienation, some critical reflections. Langman, L., & Kalekin-Fishman, D (Ed.), The evolution of alienation, Trauma, promise, and the millennium. (pp. 47-67). Lanham: Md, Rowman & Littlefield Publishers.
8. Kovel, J. & Lövy, M. (2001). An ecosocialist manifesto. http,//www.iefd.org/manifestos/ecosocialist_manifesto.php. Retrieved on 16. 03. 2012.

9. Kovel, J. (2007). The enemy of nature, the end of capitalism or the end of the world? London: Zed Books.
10. Löwy, M. (2005). What is Ecosocialism. Capitalism nature socialism. 16 (2), 15-24.
11. Nixon, R. (2011). Slow violence and the environmentalism of the poor. USA: Harvard University Press.
12. Riechmann, J. (2007). Conversaciones entre alquimistas. Barcelona : Tusquets Print.
13. ____________ (2009). La habitación de Pascal. Ensayos para fundamentar éticas de suficiencia y políticas de autocontención. Madrid, Los Libros de la Catarata Print.
14. Salleh, A. (1995). Nature, woman, labor, capital, living the deepest contradiction. Capitalism nature socialism 6 (1), 21-39.
15. Tekin, L. (2018). Manves city. Istanbul: Can Press.