Bir Anlatı Talebi: Sabahattin Ali'nin Kuyucaklı Yusuf Romanını Bir Kimlik Arayışı Olarak Okumak

Öz

Sabahattin Ali'nin 1937 yılında yayımlanan ilk romanı Kuyucaklı Yusuf, Anadolu yaşamına dair ilk gerçekçi roman olması ve toplumsal sistem eleştirisi içermesi bakımından Türk edebiyatında tarihsel öneme sahip bir metindir. Roman, Ali'nin 1948 yılında, sürekli eleştirdiği otoriterlik ve milliyetçilik dalgasının yükseldiği bir dönemde öldürülmesi nedeniyle yarım kalmıştır. Bu çalışma, romanın anlatısal kimlik talebini, yazarın zamansız ölümü bağlamında incelemektedir. Çalışma, hepsi de kişisel anlatıların gerçekleşmesini engelleyen bariyerler olarak işlev gören üç temayı ortaya çıkardı-'mağduriyetin sessiz dili', bir uç deneyim olarak yalnızlık ve yazarın ölümünün kesinliği- Bu çalışma, aynı zamanda Paul Ricouer’in tanımladığı şekliyle bir mezara koyma eylemidir. Yusuf'un kimliğinin tamamlanmamış olmasını, yazarın gerçek ya da kurgusal yaşam öyküleri üzerindeki otoriter kontrolünden vazgeçmesini gerektiren etik bir yazarlık tarzının örneği olarak gözden geçirerek yazarın ölümünün yasını tutma girişimidir. Yeni anlatılar için potansiyelin yanı sıra anlatılmamış hikâyelerin varlığını da kabul eden çalışma, bir hayat hikâyesinin kırılganlığı üzerinden hikâye anlatıcılığının gücünü olumluyor.

Anahtar Kelimeler

• Türk edebiyatı
• Sabahattın Ali
• anlatısal kimlik
• yazarın ölümü
• etik yazarlık

A Demand for Narrative: Reading Sabahattin Ali's Novel Kuyucaklı Yusuf as a Quest for Identity

Öz

Sabahattin Ali's first novel, Kuyucaklı Yusuf, published in 1937, is a historically significant text within Turkish literature; it is the first realistic novel about Anatolian life and is a critique of the social system. However, the novel remained incomplete due to Ali's murder in 1948 amid a rising tide of authoritarianism and nationalism that he consistently critiqued. This study examines the novel's demand for narrative identity in the context of its creator's untimely death. The study reveals three obstacles: “the silent language of victimhood,” the extreme experience of loneliness, and the finality of the author's death, all of which function as barriers to realizing personal narratives. This exploration is also an attempt at an act of sepulcher, as defined by Paul Ricoeur, which means mourning the author's death by revising the incompleteness of Yusuf's identity. Ali’s novel is an example of an ethical mode of authoring that requires giving up authoritative control over real or fictional life stories. Acknowledging the existence of untold stories alongside the potential for new narratives attests to the power of storytelling through the vulnerability of a life story.

Anahtar Kelimeler

• Turkish literature
• Sabahattin Ali
• narrative identity
• the death of the author
• ethical authorship

Kaynakça

1. Ali, S. (1984). Kuyucaklı Yusuf [Yusuf of Kuyucak]. İstanbul: Cem Yayınevi.
2. Ali, S. (2016). Madonna in a fur coat. (Freely, M. & Dawe, A., Trans.). New York: Penguin Random House.
3. Alfaro Altamirano, A. (2023). Narrative and the “Art of Listening”: Ricoeur, Arendt, and the Political Dangers of Storytelling. Political Theory, 51(2), 413–435. DOI: 10.1177/00905917221108160.
4. Arendt, H. (1976). The Origins of Totalitarianism. San Diego, New York, and London: Harvest Books.
5. Bezirci, A. (2007). Sabahattin Ali: yaşamı, kişiligi, sanatı, hikayeleri, romanları [Sabahattin Ali: his life, character, art, stories, novels]. İstanbul: Evrensel Basım Yayın.
6. Bora, T. (2017). Cereyanlar: Türkiye’de siyasi ideolojiler [Currents: Political Ideologies in Turkey]. İstanbul: İletişim Yayınları.
7. Çağaptay, S. (2002). Reconfiguring the Turkish nation in the 1930s. Nationalism and Ethnic Politics, 8:2, pp. 67-82. DOI: 10.1080/13537110208428662.
8. Damrosch, L. (2010). Paranoia and freedom in Rousseau’s final decade. McDonald, C. & Hoffmann, S. (Eds.) Rousseau and Freedom (pp. 231-244). Cambridge: Cambridge University Press.

9. Erdinast-Vulcan, D. (2008). The I That Tells Itself: A Bakhtinian Perspective on Narrative Identity. Narrative, 16(1), 1–15. Retrieved from: http://www.jstor.org/stable/30219268.
10. Moran, B. (2001). Türk romanına eleştirel bir bakış [A critical perspective of Turkish novel]. İstanbul: İletişim Yayınları.
11. Mutlu, B. (2022). Edebiyat, Dönem ve Siyaset İlişkisi Bağlamında Kuyucaklı Yusuf’a Yöneltilen Eleştirel Bakışlar [Critical Approaches on Kuyucaklı Yusuf in the Context of Relationship Between Literature, Period and Politics]. İnsan ve İnsan, 9 (32), pp. 83-97. DOI: 10.29224/insanveinsan.1055042.
12. Naci, F. (2007). Yüzyılın 100 Türk romanı [100 Turkish novels of the century]. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
13. Ricoeur, P. (1992). Oneself as another. Chicago and London: The University of Chicago Press.
14. Ricoeur, P. (2003). Life is in quest of narrative. Wood, D. (Ed.) On Paul Ricoeur: Narrative and Interpretation (pp. 20-33). London and New York: Routledge.
15. Ricoeur, P. (2006). Memory, history, and forgetting. Chicago and London: The University of Chicago Press.
16. Rousseau, J. (2002). Social contract and the first and second discourses. New Haven and London: Yale University Press.
17. Stauffer, J. (2015). Ethical loneliness is the injustice of not being heard. New York: Columbia University Press.
18. Zambak, F. (2017). Gecikmiş iradenin gölgesindeki hayatlar: Kuyucaklı Yusuf’ta mağlup kadınlık ve erkeklik [Lives in the shadow of the belated will: defeated manhood and womanhood in Kuyucaklı Yusuf]. The Journal of Kesit Academy, (12), pp. 360-376. Retrieved from: https://dergipark.org.tr/tr/pub/kesitakademi/issue/59831/864461.