KONYA AŞIKLIK GELENEGİNDE MAHLAS ALMA
Öz
Mahlas, Türk saz şiirinde ve aşıklık geleneğ nde, aşıklann asıl adları yerine kullandıkları takma adlarına verilen addır. Zamanla, aşıkların ilk adları unutu muş ve mahlaslarıyla anılır olmuşlardır. Aşıklık geleneğinde, aşıkların mahlas almaları çok çeşitli şekillerde olabilmektedir. Biz bu yazımızda, Anadolu aşıklık geleneğinde önemli bir yere sahip olan Konya aşıklık geleneği içerisinde yer alan aşıkların, aşıklık geleneğinde "takma ad" olarak da bilinen mahlas almalarını / kullanmalarını inceleyeceğiz.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKÇA, A. Kemal (1940), Sillenin Halk Şairleri, Konya.
- AKÇA, Kemal (1939), “Anadolu Halk Şairlerinden Silleli Aşık Figânî”, Konya, III (30), Eylül, 1582-1585.
- AKÇA, Kemal (1944), “17 nci Asrın Saz şairlerinden Gezleveii Aşık Ömer", Folklor Postası, 1 (3), 1. Kanun/Aralık, 9—10, 17.
- AKÇA, Kemal (1945), “Baybağanlı Aşık Kul Mustafa / Hayatı ve Eserleri”, Folklor Postası, 1 (5), Şubat, 7—8.
- ALPTEKİN, Ali Berat (2003), Benden Toprak istenir mi? Öksüz Ozan, Konya.
- ALPTEKİN, Ali Berat (2004), Ağlayan Bayrak x Aşık Fethi Kadıoğlu, Konya.
- AYVA, Aziz (2003), “Aşık Ataroğlu ve Şiirleri”, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 14, Güz, 59-79.
- AYVA, Aziz (2004), "Bilinmeyen Bir Aşık: Bozkırlı (Konya) Aşık Hüseyin”, Erciyes, 27 (313), Ocak, 14-17.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Arkeoloji
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Aziz Ayva
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
13 Şubat 2006
Gönderilme Tarihi
13 Şubat 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2006 Sayı: 16