Konya Kenti Selçuklu İlçesinde Çocuk Oyun Alanlarının Fiziksel Yönden İncelenmesi ve Yeterlilikleri

Öz

Bu araştırma Konya Selçuklu İlçesi mahallerinde yer alan çocuk oyun alan- larında yapılmıştır. Tarım, sanayi, ticaret ve turizm potansiyeli yönünden zengin bir yapıya sahip olan Konya Kenti'nde, Türkiye'nin birçok kentinde olduğu gibi çocuk oyun alanları ihtiyaca cevap verememektedir. Araştırmanın sonucunda nüfusun hızlı bir şekilde artış gösterdiği Selçuklu İlçesi'nde, bu hızlı artışa cevap verecek nitelik ve nicelikte çocuk oyun alanı saptanamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Konya Kenti
• Selçuklu İlçesi
• Çocuk Oyun Alanları.

A Research on the Physical Properties and Adeguacy of Childrin Play Ground in Selçuklu Districy of Konya City

Öz

his research was made in all children play ground situated in various points of Selçuklu District of Konya. Children play ground in Konya city, similar to ones in most other cities in Turkey, does not quality to meed the necessary requirements, although the city it self has a healthy structure with regard to agriculture, industry, trade and tourism. In conclusion, children play ground were not adeguate both with respect to quality and quantity and this was attributed to a rapid population growth in the district.

Anahtar Kelimeler

• Konya
• Selçuklu Districy
• Childrin Play Ground

Kaynakça

1. Konya Kenti Selçuklu İlçesinde Çocuk Oyun Alanlarının Fiziksel Yönden İncelenmesi ve Yeterlilikleri Üzerinde Bir ...
2. Anonim., 1995. Konya Selçuklu Belediyesi İmar Daire Başkanlığı. Selçuklu İlçesi 1/ 5000 ve 1/1000 Ölçekli Nazım İmar Planları, Konya.
3. Anonim., 1996. Konya Büyükşehir Belediyesi Yıllık Faaliyet Raporu. Yayımlanmamış, Konya.
4. Bakan, K., Konuk, G., 1987. Türkiye'de Kentsel Dış Mekanların Düzenlenmesi. TÜBİTAK Yapı Araştırma Enstitüsü, TÜBİTAK Fotoğraf Klişe Laboratuvarı ve Ofset Tesisleri No:.U5, Ankara.
5. Başal, M., Memlük, Y. ve Yılmaz, O., 1993. Peyzaj Konstrüksiyonu. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları: 1322. Ders Kitabı: 381. A.Ü. Ziraat Fakültesi Halkla İlişkiler ve Yayın Ünitesi. Ankara.
6. D.I.E., 1994. Genel Nüfus Sayımı. Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri. Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası, Ankara.
7. Eker, F., Ersoy, M., 1981. Kent Planlamada Standartlar. ODTÜ, Ankara.
8. Erdem, Ü., 1979. Kentlerimiz ve Çocuklar. Ekspres Gazetesi 26.12.1977 Açık Oturum Bildirisi, İzmir.

9. Ergin, Ş., 1982. Çocuğun Oyun Gereksinimi ve İzmir / Alsancak Semtinde Çocuğa Yönelik Açık-Yeşil Mekan Olanaklarının Artırılması Üzerine Bir Araştırma. Ege Üniversitesi Basılmamış Doçentlik Tezi, İzmir. Ghinos, C., 1990. Handbook for Public Playground Safety. Playworld Systems Park and Playground Equipment, U.S. Consumer Product Saffety Commission, Washington, DC 20207. Gültekin, E., Altunkasa, F., 1983. Çukurova Bölgesinin Üç Büyük Kentinde Çocuk Oyun Alanlarının Fiziksel Yönden İncelenmesi ve Yeterlilikleri Üzerinde Bir Araştırma. Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Yıllığı, Yıl: 14, Sayı: 2, Sayfa: 121-134. Adana
10. Hessayon, D.G., 1983. Pbl the Three and Shrub Expert. Köseoğlu, M., Erdem, E., 1982. Oyun ve Spor Alanları. E.Ü.Z.F. Dergisi, Sayı: 19/2, Sayfa: 217-225. İzmir.
11. Memlük, Y., 1974. Çocuk Oyun Alanlarının Düzenlenmesini Etkileyen Faktörler. Peyzaj Mimarlığı Dergisi, No: 1. Sayfa: 31-38, Ankara.
12. Orçun, E., 1975. Dendroloji. Cilt II. E.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları No: 266. E.Ü. Mat- baası, İzmir.
13. Shukert, M.H., 1987. Standards For Urban Landscaping For The City of Omaha, Nebraska, "The Omaha City Planning Department, Report No: 238. USA.
14. Türel, G., 1988. Ankara Kenti Yeşil Alanlarının Kullanım Etkinliklerinin Bugünkü Durumu ve Yeterliliği İçin Alınması Gereken Önlemler. A.Ü. Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü 2 Kasım 1989. İmar No: 3194. Doktora Tezi (Yayımlanmamış). Ankara.
15. Whitehorn, K., 1968. Planning for Play, Incidental Play. Thomes and Hudjon, Lon- don, England.
16. Yıldızcı, A.C., 1978. Istanbul'da Kentsel Doku fle Yeşil Doku Arasındakı İlişkiler ve İstanbul Yeşil Alan Sistemi İçin Bir Öneri. I.T.Ü. Mimarlık Fakültesi Doktora Tezi (Yayımlanmamış).. Istanbul.
17. Yıldızcı, A.C., 1988. Kentsel Açık Yeşil Alanlar. Y.Ü. Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Ders Notları. İstanbul. 74