Determination of the Agricultural Mechanization Level of Agricultural Enterprises in Eskil District of Aksaray Province

Öz

In this research, the agricultural structure, production, and mechanization characteristics of agricultural enterprises in the Eskil district of Aksaray province were determined. Data was obtained through face-to-face surveys conducted with 106 agricultural enterprises selected using the stratified sampling method in the Eskil district. As a result of the research, it was determined that the average farming duration was 34.8 years, the average age of the farmers was 45 years, the average number of family members was 4.75, and 44.34% of the farmers were high school graduates, while 5.66% had higher education degrees. It was determined that the enterprises owned an average of 226.93 da of agricultural land, with approximately 459.62 da of land per enterprise used to produce 2.5 different crop types. It has been determined that in Eskil district, wheat is cultivated on 40.94% of agricultural land, barley on 17.48%, grain corn on 16.10%, silage corn on 9.54%, sugar beet on 7.73%, and alfalfa on 7.14%, indicating high production rates of these crops. The study also found that the number of tractors per enterprise was 1.74, with an average tractor engine power of 137.34 kW per enterprise. The average tractor power was 78.64 kW, and the average tractor age was 5.45 years. Additionally, there were 6.81 implements and machines per tractor, with an average implement-machine weight of 6.08 tons per tractor. Regarding mechanization density, it was determined that there were 37.76 tractors per 1 000 ha, with each tractor working on 26.48 ha of cultivated land. The number of combine harvesters per 1 000 ha was found to be 0.62.

Anahtar Kelimeler

• Eskil District
• Mechanization Level
• Agricultural Mechanization
• Agricultural structure

Kaynakça

1. Abdikoğlu Dİ (2019). Trakya bölgesinde tarımsal mekanizasyon düzeyinin illere göre belirlenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi 22(6), 865-871.
2. Aksoy A, Demir N, Demir O (2019). An analysis on determinants of farmers’ tractor purchasing behavior in Erzurum Province. Atatürk Univ., J. of the Agricultural Faculty 50(1), 75-83.
3. Anonymous (2019). Türkiye Tarım Makinaları Sektörü Raporu. Derleyen Selami İleri.
4. Anonymous (2023a). Aksaray İl Tarım ve Orman Müdürlüğü Verileri.
5. Anonymous (2023b). T.C. Eskil Kaymakamlığı. http://www.eskil.gov.tr/cografi-yapi (access date: 15.11.2024).
6. Anonymous (2023c). Tarım Makine Sanayi Etkileşimi Raporu. Türk Tarım Alet ve Makineleri İmalatçılar Birliği.
7. Anonymous (2023d). Türkiye tarımsal görünüm saha araştırması, KKB (Kredi Kayıt Bürosu) https://www.kkb.com.tr/Resources/ContentFile/Tarimsal-gorunum-saha-arastirma-raporu2023.pdf (access date: 11.03.2025).
8. Anonymous (2024a). Scıspace. What is the average age of a global farmer? https://typeset.io/questions/what-is-the-average-age-of-a-global-farmer-sqwy6pcsll: (access date: 11.12.2024).

9. Anonymous (2024b). Türk Tarım Makinaları Endüstrisi Aylık Traktör İstatistikleri Raporu. DönemEylül 2024.
10. Anonymous (2025a). Aksaray İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü https://aksaray.ktb.gov.tr/TR-63622/cografya.html (access date: 15.01.2025).
11. Anonymous (2025b). https://www.nufusune.com/eskil-ilce-nufusu-aksaray (access date: 15.01.2025).
12. Anonymous (2025c). https://tr.wikipedia.org/wiki/Dosya:Aksaray_%C4%B0l_Haritas%C4%B1.jpg (access date: 15.01.2025).
13. Aybek A, Kuzu H, Karadöl H (2021). Türkiye’nin ve tarım bölgelerinin tarımsal mekanizasyon düzeyindeki değişimlerin son on yıl (2010-2019) ve gelecek yıllar (2020-2030) için değerlendirilmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi 24(2), 319-336.
14. Aydın B, Unakıtan G (2016). Trakya bölgesinde faaliyet gösteren tarım işletmelerinin yapısal özellikleri ve tarımsal uygulamalara yaklaşımları. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi 2(2), 11-25.
15. Baybas S, Aksoy A (2021). Determination of Factors Affecting Tractor Brand Preference Farmer of Erzurum Province. Turkish Journal of Agricultural Engineering Research 2 (2): 376-389.
16. Bozkurt M, Aybek A (2016). Şanlıurfa ili harran ovasının tarımsal yapı ve mekanizasyon özellikleri. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi 19(3), 319-331.
17. Can M (2020). Çörek otu tarımında üretici davranışlarının belirlenmesi, sorunlar ve çözümler: Uşak ili örneği. Ziraat Mühendisliği 370, 18-33.
18. Çanakcı M, Kaba H (2019). Çankırı ili tarım işletmelerinin tarımsal yapı, üretim ve mekanizasyon özelliklerinin belirlenmesi. Mediterranean Agricultural Sciences 32(2), 185-192.
19. Çiçek A, Erkan O (1996). Tarım Ekonomisinde Arastırma ve Örnekleme Yöntemleri. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No:12, Ders Notları Serisi No:6, Tokat.
20. Dertlioğlu U, Altuntaş E (2023). Amasya ilinin tarımsal makinalaşma düzeyinin 2016-2021 yılları arasındaki değişiminin incelenmesi. Tarım Makinaları Bilimi Dergisi 19(1), 36-52.
21. Ertekin C, Akman HE, Boyar İ (2021). Türkiye’de tarımsal mekanizasyona bir bakış. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences 31(3), 786-798.
22. FAO (2023). Statistical Yearbook. file:///C:/Users/SAMSUNG/Downloads/cc8166en.pdf (access date: 26.02.2025).
23. Gül EN, Özgöz E, Altuntaş E (2022). Tokat ilinin tarımsal mekanizasyon düzeyi, toprak işleme alet ve makinaları ve ekim makinaları projeksiyonu. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi 11(2), 12-24.
24. Işık A, Atun İ (1998). Şanlıurfa-Harran Ovasında Tarımsal Yapı ve Mekanizasyon Özellikleri. Turkish Journal of Agriculture and Forestry 22, 151-160.
25. Kaya E, Örs A (2020). Evaluation of agricultural mechanization level of Karaman province. Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology 8(1), 260-265.
26. Kayhan İ, Aydın B, Baran MF (2017). Kırklareli ili tarım işletmelerinin tarımsal yapısı ve mekanizasyon düzeyi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 4(3), 263-270.
27. Keleş İ, Hacıseferoğulları, H (2016). Determination of Agricultural Structure and Mechanization Levels of Agricultural Enterprises Located in Cumra distract of Konya Province. Selcuk Journal of Agriculture and Food Sciences 3(1), 48-58.
28. Kuşlu Y (2023). Technical Analysis of the General Structure of Agricultural Lands and Rural Population Situation in Turkey. In: de Souza, GHS (Eds), An Overview on Business, Management and Economics Research Vol. 6, Federal Institute of The North of Minas Gerais, Brazil BP International.
29. Malaslı MZ, Palta Ç, Argon ZÜ (2020). Agricultural mechanization properties of KOP Region. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology 8(4), 826-82.
30. Mavioğlu MN, Çobanoğlu F (2019). İzmir yöresindeki üreticilerin mekanizasyon düzeylerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 16(1), 19-26.
31. Oğuz C, Bayramoğlu Z, Ağızhan S, Ağızhan K (2017). Tarım İşletmelerinde Tarımsal Mekanizasyon Kullanım Düzeyi, Konya İli Örneği. Selcuk Journal of Agriculture and Food Sciences 31(1), 63-72.
32. Özpınar S, Ürkmez Ü (2017). Determination of Structural Properties of Agriculture in Çanakkale. Journal of Tekirdag Agricultural Faculty 14 (1), 103-113.
33. Özpınar S (2020). Mechanization and agricultural farm structure in the agricultural area of the Dardanelles region. International Journal of Agriculture Environment and Food Sciences 4(1), 39-56.
34. Sabancı A, Sumer SK, Say SM, Has M (2003). Türkiye'de ekonomik traktör parkı ve gelişimi. In: Tarımsal Mekanizasyon 21. Ulusal Kongresi, Konya, 125-131.
35. Sağlam C, Kuş ZA (2016). Orta Anadolu Bölgesi illerinde tarımsal mekanizasyon düzeyinin yıllara göre değişimi. Nevşehir Bilim ve Teknoloji Dergisi 5, 364-371.
36. Saygılı YS, Çakmak B (2021). Niğde ilinin tarımsal mekanizasyon düzeyinin incelenmesi. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 35(2), 389-413.
37. Toraman MC (2023). Şırnak İli ve İlçelerinin Tarımsal Mekanizasyon Düzeyi, Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology 11 (9), 1628-1638.
38. Ünsal Y (2021). Türkiye’de Tarımsal Mekanizasyon Düzeyi, Sorunları ve Çözüm Önerileri. Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğü, TEPGE Yayın No 346.
39. Yamane T (1967). Elementary Sampling Theory. Prentice-Hall, Inc., Englewood Cliffs.