Dünyada ve Türkiye’de Üniversite Sanayi İşbirliği ve Yenilikçi Üretim

Öz

Günümüzde üretimin çeşitlenmesinden dolayı rekabet artmıştır ve yenilik yapmak zorunlu hale gelmiştir. Yenilikçi üretim için bilginin üretilmesi ve geliştirilmesi gerekmektedir. Çalışmada yenilikçi üretim ve Araştırma ve Geliştirme AR-GE kavramları, yenilikçi üretim merkezleri ve teknoparklar incelenmiştir. Bilginin üretildiği üniversitelerin dünyadaki tarihi ve günümüze kadar olan dönüşümü araştırılmıştır. Başarılı şirketlerin dünyadaki değerleri ve başarılı üniversitelerin ülkelere göre sıralanması üzerinde durulmuştur. Ayrıca dünyadaki ülkelerin ve Türkiye’nin AR-GE’ye yaptığı yatırımı yıllara göre grafiklerle incelenmiştir. Üniversite – sanayi işbirliği ile yenilenebilir bilginin üretilebileceği, üretken öğrencilerin, akademisyenlerin ve girişimcilerin bu yol ile doğacağı görülmüştür. Bu bağlamda üniversite ve şirketler değerleri ile incelendiğinde dünyada başarılı örnekleri olmasına rağmen Türkiye’de teknoparklar ile bir girişim olsa da henüz yenilikçi üretimin bu seviyeye ulaşamadığı sonucuna varılmıştır. Yenilikçi üretimin bir düşünce ve sistem işi olduğu sonucuna varılmıştır. Yenilikçi üretim sisteminin kurulması için başarılı örnekler üzerinden öneriler ile çalışma sonuçlandırılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yenilikçi üretim sistemi, üniversitesanayi işbirliği, Araştırma ve Geliştirme AR-GE , teknopar

University Industry Cooperation and Innovative Productıon in The World and in Turkey

Öz

Today, due to the diversification of production competition increased and it has become necessary to make innovation. The information is required to generate and develop innovative production. In this study, innovative production and research and development R&D concepts, innovative production centers and technoparks are examined. The world history and transformation until today of universities that produced information are investigated. Around the World successful companies of values and successful universities has focused on ranking according to country . It is also studied World countries’ and Turkey’s R&D investments made by the chart according to the year. It has been shown that University – industry cooperation can be generated by renewable information, productive students , academics and entrepreneurs. Within this context, although there are successful examples in the world, technoparks in Turkey have not yet reached this level of innovative production. It is concluded that Innovative production a work of thought and system. The study is cocluded with advice on successful examples for the establishment of innovative production system.

Anahtar Kelimeler

• Innovative production system, university – industry cooperation, research and development R&D , technopark

Kaynakça

1. Acemoğlu, Daron (2012). “Bazı Milletler Neden Başarısız Olur”, Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı.
2. Alkibay, Sanem, Emine Orhaner, Sezer Korkmaz, Ayşegül Ermeç Sertoğlu (2012). “Üniversite Sanayi İşbirliği Çerçevesinde Teknoparklar, Yönetimsel Sorunları ve Çözüm Önerileri”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:26, Sayı:2, 2012, s. 65-90.
3. Altbach, Philip G., Jamil Salmi (2011). Akademik Mükemmeliyete Giden Yol Dünya Çağında Araştırma Üniversiteleri Oluşturmak, çev. Kadri Yamaç, The World Bank, Elif Yayınevi, Ankara.
4. Altuntaş, Baybars, Candan Karabağlı, (2015). “Türkiye’nin Melek Yatırımcıları”, Yıldız Teknik Üniversitesi Yıldız Teknopark Techstar Dergisi, sayı:7, Temmuz-Ağustos.
5. Ankara Kalkınma Ajansı (2010). Bilişim ve Ankara Araştırma Serisi 3, Ankara.
6. Antalyalı, Ömer Lütfi (2007). “Tarihsel Süreç İçerisinde Üniversite Misyonlarının Oluşumu”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:6, Şubat, ss.26-40
7. ARWU (2016). http://www.shanghairanking.com/ (Çevrimiçi)
8. Başalp, Ahmet, Bilgin Yazlık (2006). “Türkiye’de Teknoparklar ve Sorunları”, Erciyes ÜniversitesiTOBB Üniversitesi Türkiye’de İnternet Konferansı Bildirimleri, Ankara, ss.275-278

9. Çetin, Murat (2006). “Bölgesel Kalkınmada Sosyal Ağların Rolü: Silikon Vadisi Örneği”, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:21, Sayı:1, ss.1-25
10. Duran, Cengiz, Metin Saraçoğlu (2009). “Yeniliğin Yaratıcılıkla Olan İlişkisi ve Yeniliği Satı, Zümrüt
11. Ecevit (2010). Teknoloji Yönetimi, ed.: Feray Odman Çelikçapa, Sait Y. Kaygusuz, Dora Yayıncılık LTD. ŞTİ., Bursa.
12. Erkut, Erhan (2012). “Üniversite Olmadan Girişimcilik Olmaz”, Harvard Business Review Türkiye, sayı 1, Kasım.
13. Erkut, Erhan (2014). “Türkiye’de Girişimcilik ve Üniversiteler”, http://www.erhanerkut.com/2014/09/turkiyede-girisimcilik-ve-universiteler (Çevrimiçi), (23.11.15).
14. Erkiletoğlu, Hatice (2013). Dünya’da ve Türkiye’de AR-GE Faaliyetleri, İş Bankası İktisadi Araştırmalar Bölümü, Haziran. FinancialTimes(2016). http://www.ft.com/intl/cms/s/2/1fda5794-169f-11e5b07f00144feabdc0.html#axzz3ouHy7mla (Çevrimiçi)
15. Gökdoğan, Tuğba (2007). “KOBİ ve Ulusal Teknoloji Politikaları Çerçevesinde Teknoloji Geliştirme Bölgeleri; NUT2 TR61 (Antalya-Isparta-Burdur) Düzeyi KOBİ’lerin Tutumları”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
16. Gül, Tuğba Gökdoğan (2012). “İzmir Teknoloji Geliştirme Bölgesinde, Teknoloji Geliştirme Faaliyetlerinin Firma Performansı Üzerine Etkilerinin Ölçülmesi”, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
17. Güldiken, Nevzat (2006) “Türkiye’de Sanayi – Teknoloji – Kobi Politikalarına Eleştirel Bir Yaklaşım”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:7, Sayı:2, ss.139-156.
18. Işık, Nihat, Efe Can Kılınç (2011). “Bölgesel Kalkınma’da AR-GE ve İnovasyonun Önemi : Karşılaştırmalı Bir Analiz”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6/2, Ekim, ss.9-54
19. Kasap, Gülay Coşkun (2010). Teknoloji Yönetimi, ed.: Feray Odman Çelikçapa, Sait Y. Kaygusuz, Dora Yayıncılık LTD. ŞTİ. , Bursa.
20. Keleş, Murat Kemal, Mustafa Zihni Tunca (2010). “Türkiye’deki Teknokentlerin Mevcut Durumunun İncelenmesi”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı:11, ss.1-22
21. Kılıç, Ali, Ümit Ayvaz (2011). “Üniversite-Sanayi-Devlet İşbirliğinin Sağlayıcısı Olarak Teknoparklar ve Teknoloji Transferi İşbirliklerinde Mevcut Durum”, Savunma Bilimleri Dergisi, Cilt 10, Sayı 2, Kasım, ss.58-79.
22. Küçükcan, Talip, Bekir S. Gür, (2009). Türkiye’de Yükseköğretim Karşılaştırılmalı Bir Analiz, SETA Yayınları, Pelin Ofset, Ankara.
23. Küçüker, Erdal (2012). “Türkiye’de Kalkınma Planları Kapsamında Yapılan Eğitim Planlarının Analizi”, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Kastamonu Eğitim Dergisi, Cilt : 20, No:1, Ocak, ss.9-26.
24. Milliyet Gazetesi, Güngör Uras http://www.milliyet.com.tr/dorduncu-sanayi-devrimi basladi/ekonomi/ydetay/2181898/default.htm (21.12.2016), (Çevrimiçi)
25. MÜSİAD (2012). Küresel Rekabet İçin AR-GE ve İnovasyon, MÜSİAD Araştırma Raporu, İstanbul.
26. OECD (2016). https://data.oecd.org/rd/gross-domestic-spending-on-r-d.htm , (Çevrimiçi)
27. Özdemir, Yahya. “Teknolojik İnovasyon Güdümlü ABD Ekonomisindeki Teknoparkların Ülke Kalkınmasındaki Rolü”, Yalova Üniversitesi, ss.1-21.
28. Saka, Yavuz, Süleyman Yaman (2011). “Üniversite Sıralama Sistemleri; Kriteler ve Yapılan Eleştiriler”, Yüksek Öğretim ve Bilim Dergisi, Sayı:2, Cilt:1, Ağustos, ss.72-79.
29. Soyak, Alkan (2008). “Teknoekonomi Politikalarının Işığında Ulusal Yenilik Sistemi ve İnsan Faktörü”, Bilim ve Ütopya Dergisi, Sayı:165, Mart, ss.1-10.
30. T.C. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Bilim ve Teknoloji Genel Müdürlüğü (2014). Kamu Üniversite Sanayi İşbirliği (KÜSİ) Değerlendirme Raporu ve Strateji Belge Taslağı 2015-2019, Ankara.
31. T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu (2009). “4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu Uygulamalarının Değerlendirilmesi ile Uygulamada Ortaya Çıkan Sorunların Çözümüne İlişkin Öneri Geliştirilmesi”, Araştırma ve İnceleme Raporu.
32. TÜBİTAK (2016). http://www.tubitak.gov.tr/sites/default/files/bty05 (Çevrimiçi)
33. TÜBİTAK (1997). “Türkiye’nin Bilim ve Teknoloji Politikası”, Bilim ve Teknoloji Strateji ve Politika Çalışmaları, Ağustos.
34. TÜBİTAK (2004). Ulusal Bilim ve Teknoloji Politikaları 2003-2023, Kasım.
35. TÜBİTAK (2006). Oslo Kılavuzu - Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması İçin İlkeler, OECD ve Eurostat Ortak Yayımı, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü Avrupa Birliği İstatistik Ofisi, Üçüncü Baskı, Şubat.
36. TÜBİTAK (2013). 2014 Faaliyet Raporu.
37. Türkkahraman, Mimar (2009). “Teorik ve Fonksiyonel Açıdan Toplumsal Kurumlar ve Kurumlararası İlişkiler”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt:14, Sayı:2, ss.25-46
38. Ulusoy, Gündüz, Sumru Öz, Selçuk Karaata, Melsa Ararat, Burçin Yurtoğlu, Hande Yeğenoğlu (2006). Türkiye Küresel Rekabet Raporu 2006, TÜSİAD-Sabancı Üniversitesi Sanat ve Sosyal Bilimler Fakültesi, Ekim.
39. Ünal, Targan, Nisa Seçilmiş (2013). “AR-GE Göstergeleri Açısından Türkiye ve Gelişmiş Ülkelerle Kıyaslanması”, İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, Cilt:1, Sayı:1, ss.12-25.
40. Yardımcı, Atilla, Elif Bilgehan Müftüoğlu (2014). Üniversite Sanayi İşbirliğinde Sanayi Kesiminin Beklentileri ve Sorunları, TOBB, Afşaroğlu Matbaası, Ankara.
41. Yılmaz, Cengiz, Tülay Muğaloğlu, (1989). “Üniversite Sanayi İşbirliği Nasıl Geliştirilir?”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:3, ss.107-114.
42. Yusuf, Shahid, Kaoru Nabeshima (2011). Üniversiteler Ekonomik Büyümeye Nasıl Katlıda Bulunur, The World Bank, Elif Yayınevi, çev. Kadri Yamaç, Ankara.