İş Sağlığı ve Güvenliği Uygulamaları Performans Değerlendirme Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Öz
Çalışma ortamında
meydana gelen iş kazaları, çalışma hayatının önemli sorunlarından birini teşkil
etmektedir. Günümüzde iş sağlığı ve güvenliği alanında pek çok gelişme olmasına
rağmen, iş kazası rakamları halen yüksektir. İş sağlığı ve güvenliği
uygulamaları sağlıklı
ve güvenli bir çalışma ortamı sunarak; iş
kazalarının önlenmesinde, çalışanların fiziksel ve ruhsal yönden kendilerini
iyi hissetmesinde ve ayrıca işletme verimliliğin, kurumsal imajının ve müşteri
memnuniyetinin artırılmasında önemli bir rol oynamaktadır. İşletmelerin bu
uygulamalara yönelik performans ölçümlerini gerçekleştirmeleri, iş sağlığı ve
güvenliği ile ilgili stratejilerinin ve faaliyetlerinin mevcut durumu ya da
başarısı ile ilgili bilgi toplamalarına yardımcı olmaktadır. Bu çalışmanın
amacı da iş
sağlığı ve güvenliği uygulamalarının etkinliğine yönelik bir performans
değerleme ölçeğinin geliştirilmesidir. Çalışma Antalya ili Alanya ilçesinde
faaliyet gösteren konaklama işletmeleri üzerinde gerçekleştirilmiştir.
Araştırma sonucunda iş sağlığı ve güvenliği uygulamaları performans ölçeğinin
beş faktörlü bir yapıya sahip olduğu belirlenmiş ve ölçeğin güvenilir ve
geçerli bir yapıya sahip olduğu saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alli, B. O. (2008), “Fundamental Principles of Occupational Health and Safety”, International Labor Office, Geneva.
- Barnett-Schuster, P. C. (2008), “Fundamentals of International Occupational Health and Safety Law”, (Aberdeen University Press).
- Bohle, P. ve M. Quinlan, (2000), “Managing Occupational Health and Safety: A Multidisciplinary Approach, Macmillan Education AU”.
- Burke, M. J.; Sarpy, S. A., P. E. Tesluk, K. Smith-Crowe (2002), “General Safety Performance: A Test of a Grounded Theoretical Model”, Personnel Psychology, 55(2): 429-457.
- Demirbilek, T. (2005), İş Güvenliği Kültürü, (Legal Yayıncılık), İstanbul.
- Ercan, İ. ve İ. Kan (2004), “Ölçeklerde Güvenirlik ve Geçerlik”, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3): 211-216. Erickson, P. (1996), “Practical Guide to Occupational Health and Safety”, (Academic Press), San Diego. Gerbing, D. W. ve J. C. Anderson (1993), “Monte Carlo Evaluations of Goodness-of-Fit Indices”, in Testing Structural Equation Models, K.A. Bollen ve J.S. Long (eds.), Newbury Park, CA: pp.40–65. Güzeller, C. O. (2005), “Orta Öğretim Kurumları Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Sınavının Geçerliği, Doktora Tezi”, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Harms-Ringdahl, L. (2005), “Safety Analysis: Principles and Practice in Occupational Safety”, (CRC Press), New York.
- Hughes, P. ve E. Ferett (2012), “Introduction to International Health and Safety at Work”, (Routledge Press), New York.
- ILO (2009), “Guidelines on Occupational Safety and Health Management Systems: ILO-OSH 2001”http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@ed_protect/@protrav/@safework/documents/normativeinstrument/wcms_107727.pdf , (10.06.2015).
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
1 Ekim 2015
Gönderilme Tarihi
25 Nisan 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Cilt: 5 Sayı: 2