İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme

Kerem Pirali; Murat Anıl Mercan

doi:10.37460/sid.1907693

Araştırma Makalesi

A Conceptual, Historical, and Institutional Evaluation of the Problem of Precarization in the Labor Market

Yıl 2026, Cilt: 15 Sayı: 1 , 80 - 96 , 30.04.2026

Kerem Pirali , Murat Anıl Mercan

https://izlik.org/JA94JJ99SB

Öz

The labor market, situated at the center of economic, social, and political interaction, constitutes the heart of social sciences. Globalization and technological advancements alongside various demographic trends, such as migration and aging, have triggered structural transformations in the labor market—a process that remains ongoing. Foremost among the adverse effects of these transformations is the phenomenon termed precarization, which distances societies from objectives such as productivity, sustainability, and resilience. Precarization weakens social cohesion and leads to the concentration of good jobs within an increasingly narrowing, privileged social stratum; consequently, every society combats this issue using diverse methods, instruments, and policies. This study aims to examine the phenomenon of precarization, which is becoming increasingly prominent and central to intensive academic discourse, through its conceptual, historical, and institutional dimensions, while drawing attention to alternative policy implementations. In this context, the study primarily analyzes various definitions of precarious employment within the literature and discusses its fundamental characteristics in relation to associated concepts. Furthermore, by tracing the historical evolution of precarious employment, the transformation process that has extended to the present day is evaluated. The diversification and proliferation of precarious employment types, in tandem with global competition and technological progress, exert an increasingly heavy pressure on the entire socio-economic and political system. Efforts to counteract this pressure, such as the United Nations (UN) 2030 Agenda policy of promoting decent work for all, have yet to achieve the anticipated success. Currently, the development of new policies, along with the monitoring and continuous improvement of existing practices, has emerged as an imperative.

Anahtar Kelimeler

Labour , Precariousness , Flexibility , Policy , Regulation

Kaynakça

Adams, Z. ve Deakin, S. (2014). Institutional solutions to precariousness and inequality in labour markets. British Journal of Industrial Relations, 52(4), 779-809. https://doi.org/10.1111/bjir.12108
Akgün, A. ve Demiral, Y. (2016). İş güvencesizliği ve eğreti çalışmanın çalışan sağlığı üzerine etkileri. TTB Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, 16-60. https://izlik.org/JA37DC53FP
Akkuş Güvendi, M. (2019). Prekarya tartışmaları: Kavram, tanım ve durum. İnsan ve Toplum, 9(4), 133-150. https://izlik.org/JA36XC82MB
Antonucci, L., D’Ippoliti, C., Horvath, L. ve Krouwel, A. (2023). What’s work got to do with it? How precarity influences radical party support in France and the Netherlands. Sociological Research Online, 28(1), 110-131. https://doi.org/10.1177/13607804211020321
Arnold, D. ve Bongiovi, J. R. (2013). Precarious, informalizing, and flexible work: Transforming concepts and understandings. American Behavioral Scientist, 57(3), 289-308. https://doi.org/10.1177/0002764212466239
Barbier, J. C. (2004). A comparative analysis of ‘employment precariousness’ in Europe. Learning from employment and welfare policies in Europe. Presentation to the Seminar, ESRC – CEE, Paris, March 15. https://bit.ly/4czX09a
Barbier, J. C. (2013). A conceptual approach of the destandardization of employment in Europe since the 1970s. M. Koch & M. Fritz (Ed.), Non-standard employment in Europe: Paradigms, prevalence and policy responses (ss. 13–28). Palgrave Macmillan UK. https://doi.org/10.1057/9781137267160_2
Benach, J., Vives, A., Amable, M., Vanroelen, C., Tarafa, G. ve Muntaner, C. (2014). Precarious employment: understanding an emerging social determinant of health. Annual Review of Public Health, 35(1), 229-253. https://doi.org/10.1146/annurev-publhealth-032013-182500
Betti, E. (2018). Historicizing precarious work: Forty years of research in the social sciences and humanities. International Review of Social History, 63(2), 273-319. https://doi.org/10.1017/S0020859018000329
Betti, E. (2022). Precarious workers: History of debates, political mobilization, and labor reforms in Italy. Central European University Press.
Bosch, G. (2004). Towards a new standard employment relationship in Western Europe. British Journal of Industrial Relations, 42(4), 617-636. https://doi.org/10.1111/j.1467-8543.2004.00333.x
Bove, A., Murgia, A. ve Armano, E. (2017). Mapping precariousness: Subjectivities and resistance: An introduction. Mapping precariousness, labour insecurity and uncertain livelihoods (ss. 1-12). Routledge. https://bit.ly/4ug7X5Q
Burgess, J. ve Campbell, I. (1998). The nature and dimensions of precarious employment in Australia. Labour & Industry: A Journal of the Social and Economic Relations of Work, 8(3), 5-21. https://doi.org/10.1080/10301763.1998.10669175
Cain, G. G. (1979). The unemployment rate as an economic indicator. Monthly Labor Review, 102(3), 24-35. https://www.jstor.org/stable/41841567
Caravaggio, N. (2025). Can labor policies reduce precarization? The case of youth employment in Italy. Structural Change and Economic Dynamics, 75, 163–187. https://doi.org/10.1016/j.strueco.2025.06.003
Castel, R. (2017). Ücretli Çalışmanın Tarihçesi: Sosyal Sorunun Dönüşümü. 1. Baskı, İstanbul: İletişim Yayınları 2424.
Della Porta, D., Hänninen, S., Siisiäinen, M. ve Silvasti, T. (2015). The precarization effect. The new social division: Making and unmaking precariousness (ss. 1-23). London: Palgrave Macmillan UK.
Duell, N. (2004). Defining and assessing precarious employment in Europe: A review of main studies and surveys. Munich: ESOPE Project. https://economix.org/assets/publications/ECONOMIXanalysis-precarious-employment-Europe.pdf
European Union. (2023). Achieving the UN Agenda 2030: Overall actions for the successful implementation of the Sustainable Development Goals before and after the 2030 deadline. January 2023 -PE 702.576. https://www.agenda-2030.fr/IMG/pdf/expo_ida_2022_702576_en.pdf
Ferraro, T. (2025). The genesis of the Decent Work Agenda. The Elgar companion to decent work and the sustainable development goals (pp. 39-51). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.4337/9781035300907.00008
Fleetwood, S. (2011). Sketching a socio-economic model of labour markets. Cambridge Journal of Economics, 35(1), 15-38. https://doi.org/10.1093/cje/beq006
Frade, C., Darmon, I. ve Laparra, M. (2004). Precarious employment in Europe: A comparative study of labour market related risk in flexible economies. Final report, ESOPE Project. https://cordis.europa.eu/docs/projects/files/HPSE/HPSE-CT-2001-00075/82608321-6_en.pdf
Gunn, V., Vignola, E. F., Wegman, D. H., Hogstedt, C., Bodin, T., Orellana, C., ... ve PWR Consortium. (Ed.). (2022). Labour market strategies addressing precarious employment and its impacts: A systematic review. 15th European Public Health Conference 2022, (pp. 43-44). https://doi.org/10.1093/eurpub/ckac129.096
Hall, P. A. ve Soskice, D. (2001). An introduction to varieties of capitalism. P. A. Hall & D. Soskice (Ed.), Varieties of Capitalism: The Institutional Foundations of Comparative Advantage (pp. 1–68) Oxford University Press. https://carlotaperez.org/wp-content/downloads/new-book/blog/the-second-machine-age/vofcintro.pdf
Hewison, K. (2016). Precarious work. S. Edgell, H. Gottfried & E. Granter (Ed.). The SAGE handbook of the sociology of work and employment (pp. 428-443). SAGE Publications.
Hobsbawm, E. J. (1952). The machine breakers. Past & Present, (1), 57-70. https://www.jstor.org/stable/649989
Hobsbawm, E. J. (1994). The Age of Extremes: 1914-1991. Abacus Book.
International Labour Organisation. (2011). Policies and regulations to combat precarious employment. Geneva: International Labour Office. https://ilo.primo.exlibrisgroup.com/permalink/41ILO_INST/1p87pg0/alma994668463402676
International Labour Organisation. (2015). World employment social outlook. The changing nature of jobs 2015. Geneva: International Labour Office. https://www.ilo.org/publications/world-employment-and-social-outlook-2015-changing-nature-jobs
International Labour Organisation. (2023). World employment and social outlook, trends 2023. Geneva: International Labour Office. https://www.ilo.org/publications/flagship-reports/world-employment-and-social-outlook-trends-2023
International Labour Organisation. (2025). World employment and social outlook, trends 2025. Geneva: International Labour Office. https://www.ilo.org/publications/flagship-reports/world-employment-and-social-outlook-trends-2025
İlhan, S. ve Yılmaz, M. (2017). Güvencesizliğin bireysel-toplumsal yansımaları. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(3), 1774-1793. https://izlik.org/JA42NH24TZ
Jaydarifard, S., Smith, S. S., Mann, D., Rossa, K. R., Salehi, E. N., Srinivasan, A. G., ve Soleimanloo, S. S. (2023). Precarious employment and associated health and social consequences; a systematic review. Australian and New Zealand Journal of Public Health, 47(4), 100074. https://doi.org/10.1016/j.anzjph.2023.100074
Jokela, M. (2017). The role of domestic employment policies in shaping precarious work. Social Policy & Administration, 51(2), 286-307. https://doi.org/10.1111/spol.12288
Jonna, R. J. ve Foster, J. B. (2016). Marx’s theory of working-class precariousness – and its relevance today. Monthly Review, 67(11), 21-45. https://bit.ly/4cTVWf6
Kalaycı, C. ve Kalan, E. (2017). Türkiye’de kayıt dışı istihdamla mücadele politikalarının analizi. Uluslararası Ekonomi İşletme ve Politika Dergisi, 1(1), 17-34. https://izlik.org/JA39KT64KT
Kalleberg, A. L. (2009). Precarious work, insecure workers: Employment relations in transition. American Sociological Review, 74(1), 1-22. https://doi.org/10.1177/000312240907400101
Kalleberg, A. L. (2013). Globalization and precarious work. Contemporary Sociology 42(5), 700-706. https://doi.org/10.1177/0094306113499536
Karadağ Duymazlar, Y. (2025). Ekonomik refahın ötesinde: İskandinav ülkelerinde yaşam memnuniyetinin dinamikleri. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 7(19), 939-974. https://izlik.org/JA62EH86UM
Karadeniz, O. (2011). Türkiye’de atipik çalışan kadınlar ve yaygın sosyal güvencesizlik. Çalışma ve Toplum, 2(29), 83-127. https://izlik.org/JA72XL43GR
Konyalı, G. ve Busun, S. K. (2022). İşgücü piyasalarında eğreti istihdam biçimleri ve çalışan yoksullar. Çalışma ve Toplum, 5(75), 2663-2685. https://izlik.org/JA62YK29BA
Kreshpaj, B., Orellana, C., Burström, B., Davis, L., Hemmingsson, T., Johansson, G., ... ve Bodin, T. (2020). What is precarious employment? A systematic review of definitions and operationalizations from quantitative and qualitative studies. Scandinavian Journal of Work, Environment & Health, 46(3), 235-247. https://www.jstor.org/stable/27004193
Herod, A. ve Lambert, R. (2016). Neoliberalism, precarious work and remaking the geography of global capitalism. Neoliberal capitalism and precarious work (pp. 1-36). Edward Elgar Publishing.
Levy, J. D. (2000). France: Directing adjustment? F. W. Scharpf & V. A. Schmidt (Ed.). Welfare and work in the open economy, Vol 2 (pp. 308-350). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/0199240922.001.0001
MacPhail, F. (2023). Precariat: Labour insecurities and inequalities. Global Handbook of Inequality (pp. 1-28). Cham: Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-97417-6_41-1
Madsen, P. K. (2004). The Danish model of ‘flexicurity’: Experiences and lessons. Transfer: European Review of Labour and Research, 10(2), 187-207. https://doi.org/10.1177/102425890401000205
Madsen, P. K. (2017). The Danish model of flexicurity: A paradise—with some snakes. Labour market and social protection reforms in international perspective (pp. 243-265). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315251004-14
Maestripieri, L., Lanau, A., Soler‐i‐Martí, R. ve Acebillo‐Baqué, M. (2025). Intertwined precariousness and precarity: Disentangling a phenomenon that characterises Spanish youth. International Journal of Social Welfare, 34(1), e12709. https://doi.org/10.1111/ijsw.12709
Man, F. (2013). Akışkan zamanlarda eğretileşme: Ulusal istihdam stratejisi üzerine bir değerlendirme. Çalışma ve Toplum, 1(36), 229-252. https://izlik.org/JA47ZB26LA
Mandl, I. (2021). New forms of employment in Europe: How new is new? The transformation of work (pp. 14-19). Social Europe Publishing, Friedrich Ebert Stiftung.
Marchionatti, R. (2025). Economic Theory in the Twentieth Century, An Intellectual History—Volume IV: Mid-1970s–Early 2000s. Economic Theory in the Age of Globalization. Springer Nature. https://doi.org/10.1007/978-3-032-06201-7
Moore, M., Scherrer, C. ve Van der Linden, M. (2025). Introduction to the challenges of decent work and the Sustainable Development Goals. The Elgar companion to decent work and the Sustainable Development Goals (pp. 1-24). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.4337/9781035300907.00005
Muffels, R. ve Wilthagen, T. (2013). Flexicurity: A new paradigm for the analysis of labor markets and policies challenging the trade‐off between flexibility and security. Sociology Compass, 7(2), 111-122. https://doi.org/10.1111/soc4.12014
Neilson, B. ve Rossiter, N. (2008). Precarity as a political concept, or, Fordism as exception. Theory, Culture & Society, 25(7-8), 51-72. https://doi.org/10.1177/0263276408097796
Olsthoorn, M. (2014). Measuring precarious employment: A proposal for two indicators of precarious employment based on set-theory and tested with Dutch labor market-data. Social Indicators Research, 119(1), 421-441. https://doi.org/10.1007/s11205-013-0480-y
Pathiranage, H. S. K. (2024). Precarious employment in the gig economy: Understanding the roles of employed poor. Open Journal of Business and Management, 12(4), 2288-2307. https://doi.org/10.4236/ojbm.2024.124117
Quinlan, M. (2012). The ‘pre-invention’ of precarious employment: The changing world of work in context. The Economic and Labour Relations Review, 23(4), 3-23. https://doi.org/10.1177/103530461202300402
Quinlan, M. G. ve Rawling, M. J. (2024). Regulating precarious work: A paradigm shift. The Economic and Labour Relations Review, 35(4), 849-877. https://doi.org/10.1017/elr.2024.65
Rodgers, G. (1989). Precarious work in Western Europe: The state of the debate. G. Rodgers, & J. Rodgers (Ed.). Precarious jobs in labour market regulation: The growth of atypical employment in Western Europe (pp. 1-16). Geneva: ILO Publications.
Rubery, J., Grimshaw, D., Keizer, A. ve Johnson, M. (2018). Challenges and contradictions in the ‘normalising’of precarious work. Work, employment and society, 32(3), 509-527. https://doi.org/10.1177/0950017017751790
Saraç A. ve Erdayı A. U. (2022). A content analysis of academic studies on active labor market policies in Turkey (2004-2022), CUJOSS, 46(2), 284-295. https://izlik.org/JA56JZ74UN
Sarıtaş, C. T. (2020). Precarious contours of work–family conflict: The case of nurses in Turkey. The Economic and Labour Relations Review, 31(1), 59-75. https://doi.org/10.1177/1035304619879327
Schoukens, P. ve Barrio, A. (2017). The changing concept of work: When does typical work become atypical? European Labour Law Journal, 8(4), 306-332. https://doi.org/10.1177/2031952517743871
Shin, K. Y., Kalleberg, A. L. ve Hewison, K. (2023). Precarious work: A global perspective. Sociology Compass, 17(12), e13136. https://doi.org/10.1111/soc4.13136
Somers, M. A., Muffels, R. J. ve Kuenn-Nelen, A. (2025). (Un)conditional basic income and participation income: A review of its micro and macro-economic effects. De Economist, 173(1), 205-244. https://link.springer.com/article/10.1007/s10645-024-09447-1
Standing, G. (2011). The precariat: The new dangerous class. Bloomsbury Academic.
Stanford, J. (2017). The resurgence of gig work: Historical and theoretical perspectives. The Economic and Labour Relations Review, 28(3), 382-401. https://doi.org/10.1177/1035304617724303
Stewart, C. D. (1950). The definition of unemployment. The Review of Economics and Statistics, 32(1), 55-59. https://www.jstor.org/stable/1928276
Stone, K. V. ve Arthurs, H. (2013). The transformation of employment regimes: A worldwide challenge. Rethinking workplace regulation: Beyond the standard contract of employment (pp. 1-20). New York: The Russell Sage Foundation. https://www.russellsage.org/sites/default/files/Stone_Arthurs_Chap1.pdf
Strauss, K. (2018). Precarious work. Richardson, D., Castree, N., Goodchild, M. F., Kobayashi, A., Liu, W., & Marston, R. A. (Ed.). The international encyclopedia of geography. John Wiley & Sons, Ltd. https://doi.org/10.1002/9781118786352.wbieg0718.pub2
Sylos-Labini, P. (1964). Precarious employment in Sicily. International Labour Review, 89, 268-285. https://bit.ly/4sYjfut
Şenses, N. (2016). Rethinking migration in the context of precarity: The case of Turkey. Critical Sociology, 42(7-8), 975-987. https://doi.org/10.1177/0896920515606503
Şimşek, H. (2014). Atipik istihdam şekillerinin sosyal güvenlik sistemi kapsamında değerlendirilmesi. Sosyal Güvence, (5), 137-167. https://izlik.org/JA24NY87KA
Temiz, H. E. (2004). Eğreti istihdam: İşgücü piyasasında güvencesizliğin ve istikrarsızlığın yeni yapılanması. Çalışma ve Toplum, 2(2), 55-80. https://izlik.org/JA92NM45WZ
Thompson, E. P. (1963). The making of the English working class. New York: Vintage Books. https://bit.ly/4w4Tprt
Ton, Z. (2014). The good jobs strategy: How the smartest companies invest in employees to lower costs and boost profits. Houghton Mifflin Harcourt.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 Agenda for Sustainable Development. General Assembly 21 October 2015. https://sdgs.un.org/2030agenda
United Nations. (2025). The Sustainable Development Goals Report 2025. https://unstats.un.org/sdgs/report/2025/
Van der Linden, M. (2014). San Precario: A new inspiration for labor historians. Labor: Studies in Working-Class History of the Americas, 11(1), 9-21. https://doi.org/10.1215/15476715-2385372
Vosko, L. (2006). Precarious employment: Understanding labour market insecurity in Canada. Montreal: McGill-Queen’s University Press.
Wahl, A. (2011). The rise and fall of the welfare state. Pluto Books. https://www.plutobooks.com/wp-content/uploads/2024/01/9781849647038.pdf
Walters, W. (1994). The discovery of ‘unemployment’: New forms for the government of poverty. Economy and Society, 23(3), 265-290. https://doi.org/10.1080/03085149400000006
Wiengarten, F., Pagell, M., Durach, C. F. ve Humphreys, P. (2021). Exploring the performance implications of precarious work. Journal of Operations Management, 67(8), 926-963. https://doi.org/10.1002/joom.1155
Yılmaz, M. (2019). Neoliberal kapitalizmde istihdam ilişkilerinin dönüşen yapısı: Standart-dışı çalışma formlarının yükselişi. OPUS International Journal of Society Researches, 14(20), 1710-1734. https://izlik.org/JA74UW37NG

İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme

Yıl 2026, Cilt: 15 Sayı: 1 , 80 - 96 , 30.04.2026

Kerem Pirali , Murat Anıl Mercan

https://izlik.org/JA94JJ99SB

Öz

Ekonomik, sosyal ve siyasal etkileşimin merkezinde yer alan işgücü piyasası sosyal bilimlerin kalbidir. Küreselleşme ve teknolojik gelişmelerin yanı sıra göç ve yaşlanma gibi çeşitli demografik trendler işgücü piyasasında yapısal dönüşümleri tetiklemiştir ve süreç devam etmektedir. Bu dönüşümlerin olumsuz etkilerinin başında, eğretileşme olarak adlandırılan ve toplumları verimlilik, sürdürülebilirlik ve dayanıklılık gibi hedeflerinden uzaklaştıran bir olgu bulunmaktadır. Toplumsal bağları zayıflatan, iyi işlerin giderek daralan, imtiyazlı bir sosyal zümrede konsantre olmasına yol açan eğretileşme sorunuyla her toplum farklı yöntem, araç ve politikalarla mücadele etmektedir. Bu çalışma, işgücü piyasasında giderek daha belirgin hale gelen ve daha yoğun akademik tartışmaların odağına yerleşen eğretileşme olgusunu kavramsal, tarihsel, kurumsal boyutlarıyla incelemeyi ve alternatif politika uygulamalarına dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda öncelikle eğreti istihdam kavramının literatürdeki farklı tanımları incelenmekte, kavramın temel özellikleri, ilişkili olduğu diğer kavramlarla birlikte ele alınmaktadır. Ayrıca eğreti istihdamın tarihsel gelişimi takip edilerek günümüze kadar uzanan dönüşüm süreci değerlendirilmektedir. Küresel rekabete ve teknolojik gelişmelere koşut olarak eğreti istihdam türlerinin çeşitlenip çoğalması tüm sosyoekonomik ve politik sistem üzerinde giderek ağırlaşan bir baskı oluşturmaktadır. Bu baskıyla mücadele etmek adına, Birleşmiş Milletler’in (UN) 2030 Hedefleri arasında sayılan herkes için insana yakışır işi teşvik etme politikası umulan başarıyı sağlayamamıştır. Halihazırda yeni politikaların geliştirilmesi, uygulamaların takip edilip iyileştirilmesi bir zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Emek , Eğretilik , Esneklik , Politika , Yasal Düzenleme

Kaynakça

Adams, Z. ve Deakin, S. (2014). Institutional solutions to precariousness and inequality in labour markets. British Journal of Industrial Relations, 52(4), 779-809. https://doi.org/10.1111/bjir.12108
Akgün, A. ve Demiral, Y. (2016). İş güvencesizliği ve eğreti çalışmanın çalışan sağlığı üzerine etkileri. TTB Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, 16-60. https://izlik.org/JA37DC53FP
Akkuş Güvendi, M. (2019). Prekarya tartışmaları: Kavram, tanım ve durum. İnsan ve Toplum, 9(4), 133-150. https://izlik.org/JA36XC82MB
Antonucci, L., D’Ippoliti, C., Horvath, L. ve Krouwel, A. (2023). What’s work got to do with it? How precarity influences radical party support in France and the Netherlands. Sociological Research Online, 28(1), 110-131. https://doi.org/10.1177/13607804211020321
Arnold, D. ve Bongiovi, J. R. (2013). Precarious, informalizing, and flexible work: Transforming concepts and understandings. American Behavioral Scientist, 57(3), 289-308. https://doi.org/10.1177/0002764212466239
Barbier, J. C. (2004). A comparative analysis of ‘employment precariousness’ in Europe. Learning from employment and welfare policies in Europe. Presentation to the Seminar, ESRC – CEE, Paris, March 15. https://bit.ly/4czX09a
Barbier, J. C. (2013). A conceptual approach of the destandardization of employment in Europe since the 1970s. M. Koch & M. Fritz (Ed.), Non-standard employment in Europe: Paradigms, prevalence and policy responses (ss. 13–28). Palgrave Macmillan UK. https://doi.org/10.1057/9781137267160_2
Benach, J., Vives, A., Amable, M., Vanroelen, C., Tarafa, G. ve Muntaner, C. (2014). Precarious employment: understanding an emerging social determinant of health. Annual Review of Public Health, 35(1), 229-253. https://doi.org/10.1146/annurev-publhealth-032013-182500
Betti, E. (2018). Historicizing precarious work: Forty years of research in the social sciences and humanities. International Review of Social History, 63(2), 273-319. https://doi.org/10.1017/S0020859018000329
Betti, E. (2022). Precarious workers: History of debates, political mobilization, and labor reforms in Italy. Central European University Press.
Bosch, G. (2004). Towards a new standard employment relationship in Western Europe. British Journal of Industrial Relations, 42(4), 617-636. https://doi.org/10.1111/j.1467-8543.2004.00333.x
Bove, A., Murgia, A. ve Armano, E. (2017). Mapping precariousness: Subjectivities and resistance: An introduction. Mapping precariousness, labour insecurity and uncertain livelihoods (ss. 1-12). Routledge. https://bit.ly/4ug7X5Q
Burgess, J. ve Campbell, I. (1998). The nature and dimensions of precarious employment in Australia. Labour & Industry: A Journal of the Social and Economic Relations of Work, 8(3), 5-21. https://doi.org/10.1080/10301763.1998.10669175
Cain, G. G. (1979). The unemployment rate as an economic indicator. Monthly Labor Review, 102(3), 24-35. https://www.jstor.org/stable/41841567
Caravaggio, N. (2025). Can labor policies reduce precarization? The case of youth employment in Italy. Structural Change and Economic Dynamics, 75, 163–187. https://doi.org/10.1016/j.strueco.2025.06.003
Castel, R. (2017). Ücretli Çalışmanın Tarihçesi: Sosyal Sorunun Dönüşümü. 1. Baskı, İstanbul: İletişim Yayınları 2424.
Della Porta, D., Hänninen, S., Siisiäinen, M. ve Silvasti, T. (2015). The precarization effect. The new social division: Making and unmaking precariousness (ss. 1-23). London: Palgrave Macmillan UK.
Duell, N. (2004). Defining and assessing precarious employment in Europe: A review of main studies and surveys. Munich: ESOPE Project. https://economix.org/assets/publications/ECONOMIXanalysis-precarious-employment-Europe.pdf
European Union. (2023). Achieving the UN Agenda 2030: Overall actions for the successful implementation of the Sustainable Development Goals before and after the 2030 deadline. January 2023 -PE 702.576. https://www.agenda-2030.fr/IMG/pdf/expo_ida_2022_702576_en.pdf
Ferraro, T. (2025). The genesis of the Decent Work Agenda. The Elgar companion to decent work and the sustainable development goals (pp. 39-51). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.4337/9781035300907.00008
Fleetwood, S. (2011). Sketching a socio-economic model of labour markets. Cambridge Journal of Economics, 35(1), 15-38. https://doi.org/10.1093/cje/beq006
Frade, C., Darmon, I. ve Laparra, M. (2004). Precarious employment in Europe: A comparative study of labour market related risk in flexible economies. Final report, ESOPE Project. https://cordis.europa.eu/docs/projects/files/HPSE/HPSE-CT-2001-00075/82608321-6_en.pdf
Gunn, V., Vignola, E. F., Wegman, D. H., Hogstedt, C., Bodin, T., Orellana, C., ... ve PWR Consortium. (Ed.). (2022). Labour market strategies addressing precarious employment and its impacts: A systematic review. 15th European Public Health Conference 2022, (pp. 43-44). https://doi.org/10.1093/eurpub/ckac129.096
Hall, P. A. ve Soskice, D. (2001). An introduction to varieties of capitalism. P. A. Hall & D. Soskice (Ed.), Varieties of Capitalism: The Institutional Foundations of Comparative Advantage (pp. 1–68) Oxford University Press. https://carlotaperez.org/wp-content/downloads/new-book/blog/the-second-machine-age/vofcintro.pdf
Hewison, K. (2016). Precarious work. S. Edgell, H. Gottfried & E. Granter (Ed.). The SAGE handbook of the sociology of work and employment (pp. 428-443). SAGE Publications.
Hobsbawm, E. J. (1952). The machine breakers. Past & Present, (1), 57-70. https://www.jstor.org/stable/649989
Hobsbawm, E. J. (1994). The Age of Extremes: 1914-1991. Abacus Book.
International Labour Organisation. (2011). Policies and regulations to combat precarious employment. Geneva: International Labour Office. https://ilo.primo.exlibrisgroup.com/permalink/41ILO_INST/1p87pg0/alma994668463402676
International Labour Organisation. (2015). World employment social outlook. The changing nature of jobs 2015. Geneva: International Labour Office. https://www.ilo.org/publications/world-employment-and-social-outlook-2015-changing-nature-jobs
International Labour Organisation. (2023). World employment and social outlook, trends 2023. Geneva: International Labour Office. https://www.ilo.org/publications/flagship-reports/world-employment-and-social-outlook-trends-2023
International Labour Organisation. (2025). World employment and social outlook, trends 2025. Geneva: International Labour Office. https://www.ilo.org/publications/flagship-reports/world-employment-and-social-outlook-trends-2025
İlhan, S. ve Yılmaz, M. (2017). Güvencesizliğin bireysel-toplumsal yansımaları. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(3), 1774-1793. https://izlik.org/JA42NH24TZ
Jaydarifard, S., Smith, S. S., Mann, D., Rossa, K. R., Salehi, E. N., Srinivasan, A. G., ve Soleimanloo, S. S. (2023). Precarious employment and associated health and social consequences; a systematic review. Australian and New Zealand Journal of Public Health, 47(4), 100074. https://doi.org/10.1016/j.anzjph.2023.100074
Jokela, M. (2017). The role of domestic employment policies in shaping precarious work. Social Policy & Administration, 51(2), 286-307. https://doi.org/10.1111/spol.12288
Jonna, R. J. ve Foster, J. B. (2016). Marx’s theory of working-class precariousness – and its relevance today. Monthly Review, 67(11), 21-45. https://bit.ly/4cTVWf6
Kalaycı, C. ve Kalan, E. (2017). Türkiye’de kayıt dışı istihdamla mücadele politikalarının analizi. Uluslararası Ekonomi İşletme ve Politika Dergisi, 1(1), 17-34. https://izlik.org/JA39KT64KT
Kalleberg, A. L. (2009). Precarious work, insecure workers: Employment relations in transition. American Sociological Review, 74(1), 1-22. https://doi.org/10.1177/000312240907400101
Kalleberg, A. L. (2013). Globalization and precarious work. Contemporary Sociology 42(5), 700-706. https://doi.org/10.1177/0094306113499536
Karadağ Duymazlar, Y. (2025). Ekonomik refahın ötesinde: İskandinav ülkelerinde yaşam memnuniyetinin dinamikleri. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 7(19), 939-974. https://izlik.org/JA62EH86UM
Karadeniz, O. (2011). Türkiye’de atipik çalışan kadınlar ve yaygın sosyal güvencesizlik. Çalışma ve Toplum, 2(29), 83-127. https://izlik.org/JA72XL43GR
Konyalı, G. ve Busun, S. K. (2022). İşgücü piyasalarında eğreti istihdam biçimleri ve çalışan yoksullar. Çalışma ve Toplum, 5(75), 2663-2685. https://izlik.org/JA62YK29BA
Kreshpaj, B., Orellana, C., Burström, B., Davis, L., Hemmingsson, T., Johansson, G., ... ve Bodin, T. (2020). What is precarious employment? A systematic review of definitions and operationalizations from quantitative and qualitative studies. Scandinavian Journal of Work, Environment & Health, 46(3), 235-247. https://www.jstor.org/stable/27004193
Herod, A. ve Lambert, R. (2016). Neoliberalism, precarious work and remaking the geography of global capitalism. Neoliberal capitalism and precarious work (pp. 1-36). Edward Elgar Publishing.
Levy, J. D. (2000). France: Directing adjustment? F. W. Scharpf & V. A. Schmidt (Ed.). Welfare and work in the open economy, Vol 2 (pp. 308-350). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/0199240922.001.0001
MacPhail, F. (2023). Precariat: Labour insecurities and inequalities. Global Handbook of Inequality (pp. 1-28). Cham: Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-97417-6_41-1
Madsen, P. K. (2004). The Danish model of ‘flexicurity’: Experiences and lessons. Transfer: European Review of Labour and Research, 10(2), 187-207. https://doi.org/10.1177/102425890401000205
Madsen, P. K. (2017). The Danish model of flexicurity: A paradise—with some snakes. Labour market and social protection reforms in international perspective (pp. 243-265). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315251004-14
Maestripieri, L., Lanau, A., Soler‐i‐Martí, R. ve Acebillo‐Baqué, M. (2025). Intertwined precariousness and precarity: Disentangling a phenomenon that characterises Spanish youth. International Journal of Social Welfare, 34(1), e12709. https://doi.org/10.1111/ijsw.12709
Man, F. (2013). Akışkan zamanlarda eğretileşme: Ulusal istihdam stratejisi üzerine bir değerlendirme. Çalışma ve Toplum, 1(36), 229-252. https://izlik.org/JA47ZB26LA
Mandl, I. (2021). New forms of employment in Europe: How new is new? The transformation of work (pp. 14-19). Social Europe Publishing, Friedrich Ebert Stiftung.
Marchionatti, R. (2025). Economic Theory in the Twentieth Century, An Intellectual History—Volume IV: Mid-1970s–Early 2000s. Economic Theory in the Age of Globalization. Springer Nature. https://doi.org/10.1007/978-3-032-06201-7
Moore, M., Scherrer, C. ve Van der Linden, M. (2025). Introduction to the challenges of decent work and the Sustainable Development Goals. The Elgar companion to decent work and the Sustainable Development Goals (pp. 1-24). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.4337/9781035300907.00005
Muffels, R. ve Wilthagen, T. (2013). Flexicurity: A new paradigm for the analysis of labor markets and policies challenging the trade‐off between flexibility and security. Sociology Compass, 7(2), 111-122. https://doi.org/10.1111/soc4.12014
Neilson, B. ve Rossiter, N. (2008). Precarity as a political concept, or, Fordism as exception. Theory, Culture & Society, 25(7-8), 51-72. https://doi.org/10.1177/0263276408097796
Olsthoorn, M. (2014). Measuring precarious employment: A proposal for two indicators of precarious employment based on set-theory and tested with Dutch labor market-data. Social Indicators Research, 119(1), 421-441. https://doi.org/10.1007/s11205-013-0480-y
Pathiranage, H. S. K. (2024). Precarious employment in the gig economy: Understanding the roles of employed poor. Open Journal of Business and Management, 12(4), 2288-2307. https://doi.org/10.4236/ojbm.2024.124117
Quinlan, M. (2012). The ‘pre-invention’ of precarious employment: The changing world of work in context. The Economic and Labour Relations Review, 23(4), 3-23. https://doi.org/10.1177/103530461202300402
Quinlan, M. G. ve Rawling, M. J. (2024). Regulating precarious work: A paradigm shift. The Economic and Labour Relations Review, 35(4), 849-877. https://doi.org/10.1017/elr.2024.65
Rodgers, G. (1989). Precarious work in Western Europe: The state of the debate. G. Rodgers, & J. Rodgers (Ed.). Precarious jobs in labour market regulation: The growth of atypical employment in Western Europe (pp. 1-16). Geneva: ILO Publications.
Rubery, J., Grimshaw, D., Keizer, A. ve Johnson, M. (2018). Challenges and contradictions in the ‘normalising’of precarious work. Work, employment and society, 32(3), 509-527. https://doi.org/10.1177/0950017017751790
Saraç A. ve Erdayı A. U. (2022). A content analysis of academic studies on active labor market policies in Turkey (2004-2022), CUJOSS, 46(2), 284-295. https://izlik.org/JA56JZ74UN
Sarıtaş, C. T. (2020). Precarious contours of work–family conflict: The case of nurses in Turkey. The Economic and Labour Relations Review, 31(1), 59-75. https://doi.org/10.1177/1035304619879327
Schoukens, P. ve Barrio, A. (2017). The changing concept of work: When does typical work become atypical? European Labour Law Journal, 8(4), 306-332. https://doi.org/10.1177/2031952517743871
Shin, K. Y., Kalleberg, A. L. ve Hewison, K. (2023). Precarious work: A global perspective. Sociology Compass, 17(12), e13136. https://doi.org/10.1111/soc4.13136
Somers, M. A., Muffels, R. J. ve Kuenn-Nelen, A. (2025). (Un)conditional basic income and participation income: A review of its micro and macro-economic effects. De Economist, 173(1), 205-244. https://link.springer.com/article/10.1007/s10645-024-09447-1
Standing, G. (2011). The precariat: The new dangerous class. Bloomsbury Academic.
Stanford, J. (2017). The resurgence of gig work: Historical and theoretical perspectives. The Economic and Labour Relations Review, 28(3), 382-401. https://doi.org/10.1177/1035304617724303
Stewart, C. D. (1950). The definition of unemployment. The Review of Economics and Statistics, 32(1), 55-59. https://www.jstor.org/stable/1928276
Stone, K. V. ve Arthurs, H. (2013). The transformation of employment regimes: A worldwide challenge. Rethinking workplace regulation: Beyond the standard contract of employment (pp. 1-20). New York: The Russell Sage Foundation. https://www.russellsage.org/sites/default/files/Stone_Arthurs_Chap1.pdf
Strauss, K. (2018). Precarious work. Richardson, D., Castree, N., Goodchild, M. F., Kobayashi, A., Liu, W., & Marston, R. A. (Ed.). The international encyclopedia of geography. John Wiley & Sons, Ltd. https://doi.org/10.1002/9781118786352.wbieg0718.pub2
Sylos-Labini, P. (1964). Precarious employment in Sicily. International Labour Review, 89, 268-285. https://bit.ly/4sYjfut
Şenses, N. (2016). Rethinking migration in the context of precarity: The case of Turkey. Critical Sociology, 42(7-8), 975-987. https://doi.org/10.1177/0896920515606503
Şimşek, H. (2014). Atipik istihdam şekillerinin sosyal güvenlik sistemi kapsamında değerlendirilmesi. Sosyal Güvence, (5), 137-167. https://izlik.org/JA24NY87KA
Temiz, H. E. (2004). Eğreti istihdam: İşgücü piyasasında güvencesizliğin ve istikrarsızlığın yeni yapılanması. Çalışma ve Toplum, 2(2), 55-80. https://izlik.org/JA92NM45WZ
Thompson, E. P. (1963). The making of the English working class. New York: Vintage Books. https://bit.ly/4w4Tprt
Ton, Z. (2014). The good jobs strategy: How the smartest companies invest in employees to lower costs and boost profits. Houghton Mifflin Harcourt.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 Agenda for Sustainable Development. General Assembly 21 October 2015. https://sdgs.un.org/2030agenda
United Nations. (2025). The Sustainable Development Goals Report 2025. https://unstats.un.org/sdgs/report/2025/
Van der Linden, M. (2014). San Precario: A new inspiration for labor historians. Labor: Studies in Working-Class History of the Americas, 11(1), 9-21. https://doi.org/10.1215/15476715-2385372
Vosko, L. (2006). Precarious employment: Understanding labour market insecurity in Canada. Montreal: McGill-Queen’s University Press.
Wahl, A. (2011). The rise and fall of the welfare state. Pluto Books. https://www.plutobooks.com/wp-content/uploads/2024/01/9781849647038.pdf
Walters, W. (1994). The discovery of ‘unemployment’: New forms for the government of poverty. Economy and Society, 23(3), 265-290. https://doi.org/10.1080/03085149400000006
Wiengarten, F., Pagell, M., Durach, C. F. ve Humphreys, P. (2021). Exploring the performance implications of precarious work. Journal of Operations Management, 67(8), 926-963. https://doi.org/10.1002/joom.1155
Yılmaz, M. (2019). Neoliberal kapitalizmde istihdam ilişkilerinin dönüşen yapısı: Standart-dışı çalışma formlarının yükselişi. OPUS International Journal of Society Researches, 14(20), 1710-1734. https://izlik.org/JA74UW37NG

Toplam 84 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil	Türkçe
Konular	İstihdam, Kayıt Dışı Ekonomi, Göç Ekonomisi, Çalışma Ekonomisi, İşgücü, Göç ve Gelişme, Politik İktisat ve Sosyal Değişim, Yoksulluk, Kapsayıcılık ve Refah
Bölüm	Araştırma Makalesi
Yazarlar	Kerem Pirali 0000-0001-6007-1554 Murat Anıl Mercan 0000-0003-2471-0616
Gönderilme Tarihi	11 Mart 2026
Kabul Tarihi	16 Nisan 2026
Erken Görünüm Tarihi	29 Nisan 2026
Yayımlanma Tarihi	30 Nisan 2026
DOI	https://doi.org/10.37460/sid.1907693
IZ	https://izlik.org/JA94JJ99SB
Yayımlandığı Sayı	Yıl 2026 Cilt: 15 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA	Pirali, K., & Mercan, M. A. (2026). İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi, 15(1), 80-96. https://doi.org/10.37460/sid.1907693
AMA	1.Pirali K, Mercan MA. İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi. 2026;15(1):80-96. doi:10.37460/sid.1907693
Chicago	Pirali, Kerem, ve Murat Anıl Mercan. 2026. “İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme”. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi 15 (1): 80-96. https://doi.org/10.37460/sid.1907693.
EndNote	Pirali K, Mercan MA (01 Nisan 2026) İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi 15 1 80–96.
IEEE	[1]K. Pirali ve M. A. Mercan, “İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme”, Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi, c. 15, sy 1, ss. 80–96, Nis. 2026, doi: 10.37460/sid.1907693.
ISNAD	Pirali, Kerem - Mercan, Murat Anıl. “İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme”. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi 15/1 (01 Nisan 2026): 80-96. https://doi.org/10.37460/sid.1907693.
JAMA	1.Pirali K, Mercan MA. İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi. 2026;15:80–96.
MLA	Pirali, Kerem, ve Murat Anıl Mercan. “İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme”. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi, c. 15, sy 1, Nisan 2026, ss. 80-96, doi:10.37460/sid.1907693.
Vancouver	1.Kerem Pirali, Murat Anıl Mercan. İşgücü Piyasasındaki Eğretileşme Sorunu Üzerine Kavramsal, Tarihsel ve Kurumsal Bir Değerlendirme. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi. 01 Nisan 2026;15(1):80-96. doi:10.37460/sid.1907693

Amaç ve Kapsam

Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi (SİD), teorik ilerlemeler ile pratik uygulamalar arasındaki bağı güçlendiren, yüksek kaliteli ve özgün araştırmaların yayımlandığı saygın bir uluslararası platform olmayı amaçlamaktadır. Dergimiz; İktisat, Maliye, İşletme, Siyaset Bilimi, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri, Uluslararası İlişkiler, Sosyoloji ve Hukuk alanlarında titizlikle hazırlanmış akademik çalışmaları yayımlayarak bilimsel diyaloğu geliştirmeyi taahhüt eder.

SİD, özgün araştırma makalelerinin yanı sıra şu çalışmaları da kabul etmektedir:

Sosyal bilimlere yeni perspektifler sunan Teorik ve Ampirik Çalışmalar.

Teknik meseleleri ve yenilikçi araştırma desenlerini ele alan Yöntemsel Makaleler.

Mevcut bilgiyi sentezleyen ve gelecek araştırmalara yön veren Kapsamlı Literatür Taramaları.

Akademik tartışmalara katkı sağlayan Kitap İncelemeleri ve Çalışma Tebliğleri.

Temel misyonumuz, güçlü bir çift körleme hakem süreci işleterek küresel bilim camiasına katkıda bulunmak; dünya çapındaki araştırmacılar, uygulayıcılar ve politika yapıcılar için güvenilir bir kaynak sunmaktır.

Dergimiz, daha önce Türkçe veya İngilizce olarak herhangi bir yerde yayımlanmamış veya değerlendirme sürecine girmemiş akademik çalışmaları kabul etmektedir. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi (SİD), 2012 yılında yayın hayatına başlamış olup yılda üç kez (Nisan, Ağustos ve Aralık) yayımlanmaktadır. Dergiye gönderilen çalışmalar, tarafsızlığı ve akademik kaliteyi sağlamak amacıyla çift taraflı kör hakemlik süreci çerçevesinde en az iki hakem tarafından isimsiz olarak değerlendirilmektedir. Değerlendirme süreci normal koşullarda iki ile üç ay arasında sonuçlanmaktadır. Yayın sürecinin hiçbir aşamasında makale gönderim veya yayın ücreti (No APC) talep edilmemektedir

Yazım Kuralları

Yayın için teslim edilen makalelerin değerlendirilmesinde akademik tarafsızlık ve bilimsel kalite önemli bir ölçüttür. Dolayısıyla, Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisine gönderilen bilimsel yazılarda, ICMJE (International Committee of Medical Journal Editors) tavsiyeleri ile COPE (Committee on Publication Ethics)’un Editör ve Yazarlar için Uluslararası Standartları dikkate alınmalıdır.

Genel Bilgiler

• Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi (SİD) , iktisat ve ilgili sosyal bilimler alanında yüksek kaliteli makaleler yayımlayan uluslararası ve hakemli bir dergidir.
• SİD yılda üç kez Nisan, Ağustos ve Aralık aylarında yayımlanan bir dergidir.
• Her yazara ait yılda bir adet makale yayınlanır.
• Yazıların dili Türkçe ya da İngilizce olabilir.
• Makalelerde benzerlik yüzdesi kaynaklar hariç %20'den az olmalıdır.
• E-mail ile makale başvurusu alınmamaktadır.
• Derginin yazım kurallarına uymayan, kaynakçasız, ya da özetsiz yazılar için hakem süreci başlatılmaz. Özel durumlar için Editör kurulu karar alabilir.
• Yayımlanması istenen yazılar, “Makale Gönder” sayfası üzerinden gönderilmelidir.

Makalenizi hazırlarken aşağıdaki şablonu kullanmayı ihmal etmeyiniz!!!

Makale yazım şablonları:

Türkçe yazılan makale yazım şablonu için tıklayınız.

İngilizce yazılan makale yazım şablonu için tıklayınız.

Kitap inceleme şablonu için tıklayınız.

Kaynakça gösterimleri için tıklayınız.

Not: Herhangi bir Editörün, dergiye makale yollaması durumunda Editörün, editör paneline ulaşımı engellenir. Editör, tüm süreçleri bir yazar olarak takip eder. Süreç tamamlandıktan sonra Editör yetkisi tekrar kendisine verilir.

Yazarlar için bilgi:

Makalelerde atıf sistemi olarak APA 7 atıf sistemi kullanılmalıdır.

Dergimize gönderilecek makaleler DergiPark üzerinden açılan kullanıcı hesabı ile iletilmelidir.

Araştırma makaleleri ve bilimsel kitap değerlendirmeleri Türkçe veya İngilizce olarak yayımlanmaktadır.

Makalelerin başlarında giriş bölümü, sonlarında sonuç bölümü bulunmalıdır.

Makaleler, tüm tablolar, şekiller, referanslar (kaynakça) ve ekler dâhil 30 sayfayı ve 10 bin kelimeyi aşmamalıdır.

Makaleler, A4 kâğıdı boyutunda, MS Word programında Cambria yazı tipi kullanılarak hazırlanmalıdır.

Ana başlıklar ve alt başlıklar 11 punto bold olarak düzenlenmelidir.

Metin kısmı 11 punto 6nk paragraf ve 1,15 satır aralığı ile yazılmalıdır.

Makalelerin başında Türkçe ve İngilizce özetler (Abstract) bulunmalıdır.

Özetler en fazla 250 kelime olmalı, makalenin amacını, kapsamını, yöntemini ve kısa sonuçlarını içermelidir.

Özetler 9 punto 0nk paragraf ve tek satır aralığı ile yazılmalıdır.

Özetlerin altına en az 3 Türkçe ve İngilizce anahtar kelime (Keywords) yazılmalıdır.

Giriş bölümü özetin genişletilmiş hali olarak çalışmanın amacını, kapsamını, yöntemini ve desenini içermelidir.

İlaveten, Türkçe makalelere 750-1000 kelime arasında genişletilmiş İngilizce özet eklenmelidir.

Makale gönderirken yüklenmesi gereken ZORUNLU dosyalar:

1- Yazım kuralları dikkate alınarak hazırlanmış makalenin WORD belgesi (Yazarlara ait hiçbir bilgi bulunmamalıdır. Çift taraflı kör hakemlik politikası gereği bu dosya hakemlere gönderilecektir.)

2- Yazarların bilgilerinin ve var ise kongre, tezden üretilen yayın gibi bilgilerin yer aldığı başlık sayfası
3- Telif Hakkı Sözleşmesi ve Yazar Kabul Formu
4-Sisteme intihal raporu yüklenmesi

Makale gönderirken yüklenmesi gereken zorunlu olmayan dosyalar:

1- Çalışma için gerekli ise Etik Kurul İzin Belgesi’nin onaylı hali mutlaka sisteme yüklenmelidir. Ayrıca bu onay (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem kısmında belirtilmelidir. Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney ve görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmadan etik kurul izin belgesi istenmektedir.

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Sakarya İktisat Dergisi (SİD)'nde takip edilen yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda izlenen süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular, araştırmacılar, yayıncı, hakemler, editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır.

Sakarya İktisat Dergisi yayın etiği kapsamında tüm paydaşlarından aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklemektedir.

Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.

Hakemli dergide bir makalenin yayımlanması uyumlu ve saygı duyulan bilgi ağının gelişmesinde gerekli bir temel yapı taşıdır. Hakemli makaleler bilimsel metotları destekler ve şekillendirir. Bu yüzden beklenen etik davranışların standartlarında anlaşmaya varmak yayımlama ile ilgili tüm taraflar, yazar, dergi editörü, hakem ve yayımcı kuruluşlar için önemlidir.

1. Etik İlkeler

1.1. Makalenin Yazarlığı:

Yazarlık, rapor edilen çalışmanın tasarımına, yürütülmesine veya yorumlanmasına önemli katkılarda bulunan kişilerle sınırlandırılmalıdır. Önemli katkılarda bulunan herkes ortak yazar olarak listelenmelidir. Araştırma projesinin belirli önemli yönlerine katılmış olan başka kişiler varsa, bunlar kabul edilmeli veya katkıda bulunanlar olarak listelenmelidir. İlgili yazar, makaleye tüm uygun ortak yazarların dahil edildiğinden ve uygun olmayan ortak yazarların bulunmadığından ve tüm ortak yazarların makalenin son halini görüp onayladığından ve yayınlanmak üzere sunulmasını kabul ettiğinden emin olmalıdır.

1.2. Çıkar Çatışmaları:

Yazarlar: Tüm yazarlar, makalelerinin sonuçlarını veya yorumunu etkilemek üzere yorumlanabilecek herhangi bir mali veya diğer önemli çıkar çatışmalarını makalelerinde açıklamalıdır. Proje için tüm finansal destek kaynakları açıklanmalıdır.

Hakemler: Hakemler, değerlendirdikleri makalede herhangi bir çıkar çatışması olduğundan şüphelendiklerinde değerlendirme süreci ile ilgili olarak dergi editörlüğüne bilgi vermeli ve gerekirse makale değerlendirmesini ret etmelidirler. Çıkar çatışmasını engellemek için makale yazarlarının görev yaptığı kurumlardaki kişiler, makale için hakemlik yapamazlar.

Editörler: Editörlerin, makalelerle kişisel veya mali açıdan çıkar çatışması olmamalıdır.

1.3. Veri Erişimi ve Saklama:

Yazarlardan, editoryal inceleme için bir makaleyle bağlantılı olarak ham verileri sağlamaları istenir ve mümkünse, bu tür verilere halkın erişimini sağlamaya hazırlıklı olmalı ve her halükarda bu tür verileri yayınlandıktan sonra makul bir süre boyunca saklamaya hazır olmalıdır.

1.4. Uydurma Veri Üretimi ve Sahtecilik:

Görüntüler de dahil olmak üzere uydurulmuş ve/veya tahrif edilmiş deneysel sonuçlar.

1.5. Yinelenen / Çoklu Makale Gönderimleri:

Başka bir yere gönderildiği veya başka bir yerde yayınlandığı tespit edilen makaleler. Yazarlar, daha önce gönderilmiş veya yayınlanmış kendi çalışmalarını gönderilen bir makale için temel olarak kullanmışlarsa, önceki çalışmalara atıfta bulunmaları gerekir. Ayrıca, sundukları makalelerde önceki çalışmalara ek olarak yeni katkıların nasıl sunulduğunu da belirtmeleri gerekir.

1.6. Fikri Mülkiyet Hakkı

• Yazarlar, gönderdikleri makalenin (ve herhangi bir destekleyici öğenin) kendi fikri mülkiyetleri olduğunu ve telif hakkının başkalarına devredilmediğini onaylar.

• Yazarlar, makalenin intihal, uydurma, tahrifat, manipüle edilmiş alıntılar içermediğini ve makalenin JSS yazarlık politikalarına uygun olduğunu onaylar.

• Tüm el yazmaları, revizyonlar, taslaklar ve dizgiler yazar(lar)ın fikri mülkiyetinde kalır. Kararlaştırılan lisansta belirtilenin dışında, yazar(lar) eserlerinin telif hakkını elinde tutar.

• Tüm inceleme yorumları ve raporları, inceleyenin veya editörün fikri mülkiyetinde kalır. Kararlaştırılan lisansta belirtilenin dışında, yazar(lar) eserlerinin telif hakkını elinde tutar.

• Yazarlar, hakemler ve editörler, hakemlerden veya editörlerden gelen tüm iletişimleri, yorumları veya raporları gizli tutmayı kabul eder.

• Hakemler ve editörler, yayınlanan nihai dizgi(ler) dışında tüm el yazmalarını, düzeltmeleri ve taslakları gizli tutmayı kabul ederler.

1.7. Düzeltme, Geri Çekme, Endişe İfadesi

• Editörler, yayınlanan makalede, bulguları, yorumları ve sonuçları etkilemeyen küçük hatalar tespit ederse düzeltme yapabilirler.

• Editörler, bulguları ve sonuçları geçersiz kılan büyük hatalar/ihlaller söz konusu olduğunda, makaleyi geri çekebilirler.

• Yazarlar tarafından araştırma veya yayını kötüye kullanmaya yönelik olasılık söz konusu ise; bulguların güvenilir olmadığına ve yazarların kurumlarının olayı soruşturmadığına dair kanıtlar var veya olası soruşturma haksız veya sonuçsuz görünüyor ise, editörler endişe ifadesi yayımlayabilirler. Düzeltme, geri çekme veya endişe ifadesi ile ilgili olarak COPE ve ICJME yönergeleri dikkate alınır.

1.8. Anket ve Mülakata Dayanan Çalışmaların Yayını

SİD dergisi bilimsel süreli yayıncılıkta etik güvence oluşturmak amacıyla, Yayın Etiği Komitesi’nin (COPE) “Dergi Editörleri için Davranış Kuralları ve En İyi Uygulama Rehber İlkeleri” ve “Dergi Yayıncıları için Davranış Kuralları” ilkelerini benimsemektedir. Bu kapsamda dergiye gönderilen çalışmalarda aşağıdaki hususlara uyulmalıdır:

• Etik kurul izni gerektiren, tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir.

• Etik kurul izni gerektiren araştırmalarda, izinle ilgili bilgilere (kurul adı, tarih ve sayı numarası) yöntem bölümünde yer verilebilir. Fakat Makale sonunda makale bilgi formunda olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmelidir.

Etik Kurul izni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir:

• Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar

• İnsan (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,

•İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,

•Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar,

Ayrıca;
• Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
• Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
• Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi.

1.9. Ek veya Özel Sayı Yayımlama Politikası

Dergimizde Editör Kurulu'nun talebi üzerine yılda bir kez özel sayı yayımlanabilir. Özel sayıda yer alması için gönderilen makalelerin tüm süreçleri standart makale süreciyle aynıdır.

• Ek veya Özel sayı: Bir derginin normal aralıklarla çıkarılan düzenli sayılarına ek olarak yayınlanan sayılardır. Kongre/sempozyum vb etkinlik bildirilerinden veya belli bir konudaki makalelerden oluşur.

• Ek veya Özel sayıdaki sayfa numaraları, yıl içindeki düzenli sayılardan farklı şekilde numaralandırılır.

• Ek veya Özel sayı adedi; normal periyodun 1/3’ünden fazla olamaz. Kongre bildiri özetlerini içeren özel sayılar bu kapsama dâhil edilmezler.

• Ek veya Özel sayıda yayınlanan olgu sunumları, derleme ve araştırma makalesi oranları (kongre özetleri hariç), diğer sayılarda yayınlanan makale oranlarına dâhil edilecektir.

• Armağan sayıları, özel veya ek sayı statüsünde kabul edilmez. Normal sayı olarak numaralandırılır ve yüklenir.

1.10. İntihal Eylem Planı ve Derginin Önlemleri

Dergi fikri mülkiyete saygı duyar ve yazarlarının özgün çalışmalarını korumayı ve teşvik etmeyi amaçlar. İntihal içerikli yazılar kalite, araştırma ve yenilik standartlarına aykırıdır. Bu nedenle, dergiye makale gönderen tüm yazarların etik standartlara uyması ve her türlü intihalden kaçınması beklenir. Gönderilen veya yayınlanan bir yazının intihal içermesinden şüphelenilmesi durumunda, öncelikle çalışmayı derginin Yayın Kurulu inceler. Sonrasında bu çalışma Editörler Kurulu'nda incelenir. Daha sonra Dergi 15 gün içinde açıklamalarını göndermek için yazar(lar)la iletişime geçer. Dergi, belirtilen süre içinde yazardan herhangi bir yanıt almazsa, yazarın bağlı olduğu üniversite ile iletişime geçerek iddianın araştırılmasını talep eder.

Dergi, intihal içerdiği tespit edilen yayınlanmış yazılara karşı aşağıda belirtilen ciddi önlemleri alacaktır:

• Dergi, ilgili yazar hakkında kesin işlem yapılması için yazar(lar)ın bağlı olduğu üniversite ile derhal iletişime geçecektir.

• Dergi, yayınlanan makalenin PDF kopyasını web sitesinden kaldıracak, sayı tam dosyasından çıkarılacak ve yayımlanan makalenin tüm bağlantılarını devre dışı bırakacaktır. İntihal Yapılmış Makale ibaresi yayınlanan makalenin başlığına eklenecektir.

• Dergi, yazar hesabını devre dışı bırakacak ve yazarın gelecekteki tüm gönderilerini 2 yıl süreyle reddedecektir.

Not: Okuyucular yayınlanan bir makalede hata veya yanlışlık fark ederlerse, sakaryaiktisatdergisi@sakarya.edu.tr adresine e-posta göndererek önerilerde bulunabilirler.

Dergiye gönderilen yeni çalışmalarda benzerlik raporunu yazar sunmalıdır. Ön kontrolden geçirilen makaleler, herhangi bir yazılımı kullanılarak tekrar intihal taramasına tabi tutulabilir.

İntihal/kendi kendine intihal tespit edilirse yazarlar bilgilendirilir. Yüksek benzerlik oranları (en fazla %20) bulunan veya tek bir kaynaktan %3 'ten fazla benzerlik oranı bulunan makale tespit edilirse reddedilebilir veya benzerlik oranının düşürülmesi için tekrar yazara gönderilebilir.

Bilim araştırma ve yayın etiğine aykırı eylemler şunlardır:

İntihal: Başkalarının özgün fikirlerini, metotlarını, verilerini veya eserlerini bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseri gibi göstermek,

Sahtecilik: Bilimsel araştırmalarda gerçekte var olmayan veya tahrif edilmiş verileri kullanmak,

Çarpıtma: Araştırma kayıtları veya elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan cihaz veya materyalleri kullanılmış gibi göstermek, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,

Tekrar yayım: Mükerrer yayınlarını akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,

Dilimleme: Bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,

Haksız yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek veya olan kişileri dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini sonraki baskılarda eserden çıkartmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek,

Diğer etik ihlal türleri:

a) Destek alınarak yürütülen araştırmalar sonucu yapılan yayınlarda destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile bunların katkılarını belirtmemek,

b) Henüz sunulmamış veya savunularak kabul edilmemiş tez veya çalışmaları, sahibinin izni olmadan kaynak olarak kullanmak,

c) İnsan üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurallara uymamak, yayınlarında hasta haklarına saygı göstermemek,

ç) İnsanlarla ilgili biyomedikal araştırmalarda ve diğer klinik araştırmalarda ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranmak,

d) İncelemek üzere görevlendirildiği bir eserde yer alan bilgileri eser sahibinin açık izni olmaksızın yayımlanmadan önce başkalarıyla paylaşmak,

e) Bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânları ve cihazları amaç dışı kullanmak,

f) Dayanaksız, yersiz ve kasıtlı olarak etik ihlal isnadında bulunmak,

g) Bilimsel bir çalışma kapsamında yapılan anket ve tutum araştırmalarında katılımcıların açık rızasını almadan ya da araştırma bir kurumda yapılacaksa ayrıca kurumun iznini almadan elde edilen verileri yayımlamak,

h) Araştırma ve deneylerde, ekolojik dengeye zarar vermek,

ı) Araştırma ve deneylerde, çalışmalara başlamadan önce alınması gereken izinleri yetkili birimlerden yazılı olarak almamak.

i) Araştırma ve deneylerde mevzuatın veya Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin ilgili araştırma ve deneylere dair hükümlerine aykırı çalışmalarda bulunmak.

j) Araştırmacılar ve yetkililerce, yapılan bilimsel araştırma ile ilgili olarak muhtemel zararlı uygulamalar konusunda ilgilileri bilgilendirme ve uyarma yükümlüğüne uymamak,

k) Bilimsel çalışmalarda, diğer kişi ve kurumlardan temin edilen veri ve bilgileri, izin verildiği ölçüde ve şekilde kullanmamak, bu bilgilerin gizliliğine riayet etmemek ve korunmasını sağlamamak,

l) Akademik atama ve yükseltmelerde bilimsel araştırma ve yayınlara ilişkin yanlış veya yanıltıcı beyanda bulunmak.

Yazarların Sorumlulukları ve Uyması Gereken Etik İlkeler

• Çalışmaların özgün olması ve araştırmaya dayalı olması gerekmektedir.

• Makalede ismi yazılacak olan diğer yazarların araştırmaya katkı sağladığından emin olunmalıdır. Akademik katkısı olmayan kişilerin ilave yazar olarak gösterilmesi veya katkı sırası gözetilmeksizin, unvan, yaş ve cinsiyet gibi bilim dışı ölçütlerle yazar sıralaması yapılması bilim etiğine aykırıdır.

• Çok yazarlı makalelerde yazarların makalenin hangi aşamasına hangi oranda katkı sağladıkları net bir şekilde belirtilmelidir.

• Makale aynı anda farklı dergilere gönderilmemelidir ve daha önce başka bir dergiye gönderilmiş olmamalıdır. Gönderilmesi halinde yayın süreci iptal edilecektir.

• Dergiye makale gönderen yazarların derginin yayım ve yazım ilkelerini okuduğu ve kabul ettiği varsayılır ve yazarlar bu ilkelerde kendinden beklenenleri taahhüt etmiş sayılmaktadır.

• Atıf gösterimi ve Kaynakça listesi eksiksiz olmalıdır.

• İntihal yapılmamalı ve sahte veriye yer verilmemelidir.

• Benzerlik taraması sonucunda makalenin hakem sürecinin başlatılabilmesi için benzerlik oranı %20’i geçmemelidir.

• Bir makale en fazla 2 ÖN KONTROL sürecine dâhil edilir, bu süreçte yazara iletilen hususlar düzeltilmezse makale reddedilir.

• Sorumlu yazar herhangi bir çıkar çatışması durumunda dergi editörünü bilgilendirmelidir.

Bu hususta

https://www.wame.org/conflict-of-interest-in-peer-reviewed-medical-journals

WAME’ye atıf yapılabilir.

Hakemliklerin Sorumlulukları ve Uyması Gereken Etik İlkeler

• Hakemler dergide yayımlanacak makalenin akademik kalitesinin en temel tespit edicisi olduklarının bilinciyle davranmalı ve akademik kaliteyi arttırma sorumluluğuyla değerlendirme yapmalıdır.

• Hakemler, yalnızca uygun bir değerlendirmeyi yapmak için gereken uzmanlığa sahip oldukları, kör hakemlik gizliliğine riayet edebilecekleri ve makaleye dair detayları her şekilde gizli tutabilecekleri makalelerin hakemliğini kabul etmelidirler.

• Makale inceleme süreci sonrasında da incelenen makaleye dair herhangi bir bilgi hiçbir şekilde başkalarıyla paylaşılmamalıdır.

• Hakemler, yalnızca makalelerin içeriğinin doğruluğunu ve akademik ölçütlere uygunluğunu değerlendirmelidir. Makalede ortaya konan düşüncelerin hakemin düşüncelerinden farklı olması değerlendirmeyi etkilememelidir.

• Hakem raporları objektif ve ölçülü olmalıdır. Hakaret içeren, küçümseyici ve itham edici ifadelerden kesinlikle kaçınılmalıdır.

• Hakemler, değerlendirme raporlarında yüzeysel ve muğlak ifadelerden kaçınmalıdır. Sonucu olumsuz olan değerlendirmelerde sonucun dayandığı eksik ve kusurlu hususlar somut bir şekilde gösterilmelidir.

• Hakemler, kendilerine tanınan süre içerisinde makaleleri değerlendirmelidir. Şayet değerlendirme yapmayacaklarsa, makul bir süre içerisinde dergiye bildirmelidirler.

Editörlerin Sorumlulukları ve Uyması Gereken Etik İlkeler
• Editörler, dergi politikasında belirtilen ilgili alanlara katkı sağlayacak makaleleri değerlendirme sürecine kabul etmelidir.
• Editörler, kabul veya ret edilen makaleler ile herhangi bir çıkar çatışması/ilişkisi içinde olmamalıdır.
• Editörler bir makaleyi kabul etmek ya da reddetmek için tüm sorumluluğa ve yetkiye sahiptir.
• Hakemlerin ve yazarların isimlerinin karşılıklı olarak gizli tutulması editörlerin sorumluluğudur.
• Sadece alana katkı sağlayacak makaleler kabul edilmelidir.
• Hatalar bulunduğu zaman düzeltmenin yayımlanmasını ya da geri çekilmesini desteklemelidir.
• Dergiye gönderilen makalelerin ön inceleme, hakemlik, düzenleme ve yayınlama süreçlerinin vaktinde ve sağlıklı bir şekilde tamamlanması editörlerin görevidir.
• Editörler dergiye katkısı olmayan kişileri yayın kurulu üyesi veya yardımcı editör olarak göstermemelidir.

2. Yayın Politikası

SİD’de yayınlanmak üzere düşünülen herhangi bir yazı, aşağıdaki ölçütleri yerine getirmelidir:
• Özgünlük
• Etik ihlal içermemek
• Bilim çevrelerine iletilecek açık mesajlar içermek
• Alandaki araştırmacılara ne düzeyde bir katkı sağlayacağı ve bunun sosyal bilimleri açısından önemi
• Sosyal bilimleri alanındaki araştırmacıların ilgi duydukları güncel alan ve konular
• Yapısal ve mantıksal bütünlük taşıması
• Araştırma sonuçlarının bilimsel kanıtlara dayanması
• Bilimsel yöntemin uygunluğu

Yazıların Değerlendirilmesi
SİD'de makale başvurusu https://dergipark.org.tr/tr/pub/sid adresinden "Makale Yönetim Sistemi"ne kaydolarak yapılır. E-posta ile gönderilen makaleler değerlendirmeye alınmaz.

Ön İnceleme ve İntihal Taraması

Derginin yazım kurallarına uygunluk açısından incelenir ve intihali önlemek için benzerlik taraması yapılır. Benzerlik programı kullanılarak benzerlik taramasından geçirilir. Benzerlik oranının %20’ten az olması ve tek bir kaynaktan en fazla %3 olması şartı aranır. Benzerlik oranı fazla %20'ten fazla ise çalışma ya reddedilir ya da benzerlik oranının düşürülmesi için tekrar yazara yollanır. Ön inceleme en fazla 30 gün içinde tamamlanır.

Editör / Alan Editörü İncelemesi

Ön inceleme ve benzerlik taraması aşamasından geçen çalışma, ilgili editör / alan editörü tarafından konu, kapsam, dil ve akademik yeterlilik açısından incelenir. Bu inceleme, en fazla 30 gün içinde tamamlanır.

Hakemlik Süreci (Çift-Kör Hakemlik)

Ön inceleme ve Editör incelemesinden geçen çalışmalar çift taraflı kör hakemlik uygulaması çerçevesinde gizlilik içinde yürütülür. Çift körleme stratejisine göre dergiye yayın gönderen yazarlar makalelerinin hangi hakemler tarafından değerlendirileceği bilgisine erişemezler. Aynı şekilde, bir makaleyi değerlendiren hakemler de hangi yazar(lar)a ait çalışmayı değerlendirdiklerini bilemezler. Diğer bir deyişle, değerlendirme sürecindeki bir makalenin yazar ve hakem kimlikleri gizli tutularak değerlendirme süreci tamamlanmaktadır. Ayrıca raporlar Makale Yönetim Sisteminde saklanır. Detaylı bilgi için Hakem Rehberi sayfasını ziyaret ediniz. (Hakem Rehberi sayfasına yönlendirme yapınız)

Yazar Düzenlemesi

Yazarlar, hakem ve Yayın Kurulunun eleştiri ve önerilerini dikkate alırlar. Katılmadıkları hususlar varsa, gerekçeleriyle birlikte itiraz etme hakkına sahiptirler. Raporlar kapsamında makaleyi düzenleyip makalenin son halini sisteme yüklerler.

Alan Editörü Kontrolü

Alan editörü, yazarın metinde kendisinden talep edilen düzeltmeleri yapıp yapmadığını kontrol eder. Eğer hakem raporları içerisinde “Major Revizyon” var ise ilgili hakeme makaleyi yollar. Eğer “Kabul” veya “Minör Revizyon” var ise düzenlemeler yapılmış ise makaleyi dil kontrolü aşamasına yönlendirebilir (Kontrol işlemi, en fazla 7 gün içinde tamamlanır.). Düzeltmelerin yapılmadığını tespit etmesi halinde yazara makaleyi tekrar yollar. Yazar tekrar düzeltmeleri yapmazsa makaleyi reddedebilir. Yayına kabul edilmeyen yazılar, sistemden silinmez. Süreç aşaması ve tüm dosyaları sistemde kayıt altındadır.

Türkçe Dil Kontrolü
Hakem sürecinden geçen çalışmalar Türkçe Dil Editörü tarafından incelenir ve gerekli ise yazardan düzeltme istenir. Kontrol işlemi, en fazla 15 gün içinde tamamlanır.

İngilizce Dil Kontrolü
Türkçe dil kontrolünden geçen çalışmalar, İngilizce Dil Editörü tarafından incelenir ve gerekli ise yazardan düzeltme istenir. Kontrol işlemi, en fazla 15 gün içinde tamamlanır.

Yayın Kurulu İncelemesi

Teknik, akademik ve dilsel incelemelerden geçen makaleler, Yayın Kurulu’nda incelenerek nihai yayın durumu karara bağlanır. Üyelerden itiraz gelmesi hâlinde Kurul, oy çokluğu ile karar verir.

Dizgi ve Mizanpaj Aşaması

Yayın Kurulu tarafından yayımlanması kararlaştırılan çalışmaların dizgi ve mizanpajı yapılarak yayına hazır hale getirilir.

Yazım Dili

SİD'de Türkçe ve İngilizce makaleler yayımlanır. Makalelerin Türkçe basılan makalelerde İngilizce özete de yer verilir. İngilizce basılan makalelerde Türkçe özet bulunmak zorunda değildir. Eğer makale İngilizce dışında ise bir dil ile yazılmış ise özet kısmından sonra genişletilmiş İngilizce özet eklenmelidir. Genişletilmiş özet, makalenin yazım kuralları ile aynı olmalıdır ve en fazla 750-1000 kelime arasında olmalıdır.

Yazar Değişikliği

SİD Dergisi, makale yazarlarını yazının Başlık Sayfasındaki beyana göre kabul etmektedir. Bu nedenle, tam yazar sıralamasının son halini göndermek yazarların sorumluluğundadır. Makale gönderiminden sonra yazarlık değişikliğine ilişkin talepler (ör. yazarların çıkarılması/eklenmesi, sıranın değiştirilmesi vb.) editör onayına tabidir. Yayın Kurulu bu tür vakaları araştıracak ve COPE akış şemalarına göre hareket edecektir.

Yazarlık değişikliği talepleri, değişikliğin nedenlerini belirten resmi bir yazı ile Editöre iletilmelidir. Mektup tüm yazarlar tarafından imzalanmalı ve yazarlık değişikliğine ilişkin onaylarını içermelidir. Talep Yayın Kurulu tarafından onaylanırsa, yazarların nihai sıra listesine göre yeni bir Telif Hakkı Sözleşmesi Formu göndermeleri gerekmektedir.

İtiraz ve Şikâyet

Derginin Yayın Kurulu, itiraz ve şikâyet vakalarını, COPE rehberleri kapsamında işleme almaktadır. Yazarlar, itiraz ve şikâyetleri için doğrudan Editöryel Ofis ile temasa geçebilirler. İhtiyaç duyulduğunda Yayın Kurulu’nun kendi içinde çözemediği konular için tarafsız bir temsilci atanmaktadır. İtiraz ve şikâyetler için karar verme süreçlerinde nihai kararı Baş Editör verecektir.

Sorumluluk Reddi

Dergide yayınlanan makalelerde ifade edilen görüşler ve fikirler SİD Dergisi, Baş Editör, Editörler, Yayın Kurulu ve Yayıncı’nın değil, yazar(lar)ın bakış açılarını yansıtır. Baş Editör, Editörler, Yayın Kurulu ve Yayıncı bu gibi durumlar için hiçbir sorumluluk ya da yükümlülük kabul etmemektedir. Yayınlanan içerik ile ilgili tüm sorumluluk yazarlara aittir.

Ücret Politikası
• SİD dergisi makale gönderimi, hakemlik ve editörlük süreçleri, mizanpaj ve yayın basımı (sayfa veya renk ücretleri) için herhangi bir ücret talep etmemektedir.
• SİD dergisi yazarlara, hakemlere, editörlere ve yayın kuruluna herhangi bir ücret ödememektedir.
• SİD dergisindeki makalelerin okunması ve indirilmesi ücretsizdir.

• SİD dergisi Araştırma literatürüne ücretsiz erişimi teşvik eden Budapeşte Açık Erişim Girişimini (BOAI: Budapest Open Access Initiative) imzalamış ve bu girişimde açıklanmış olan Açık Erişim İlkeleri’ni kabul etmiştir.

• SİD dergisindeki tüm eserler TÜBİTAK ULAKBİM DergiPark aracılığıyla LOCKSS (Lots Of Copies Keep Stuff Safe) sistemi ile arşivlenmektedir.
• SİD dergisi yayın politikası gereği ilan, reklam, sponsorluk vb. faaliyetleri kabul etmemektedir.