THE ANALYSIS OF JOKER FILM AS AN ANTI-HERO NARRATIVE IN THE CONCEPT OF POSTMODERNITY

Öz

In the film Joker, directed by Todd Philips in 2019, famous super-villain Joker, who was created as the eternal enemy and opponent of the superhero Batman, is not as a villain as usual but appears to be designed as anti-hero under the influence of the alien society and the atmosphere of the uncanny city, through his past identity Arthur Fleck. The film's popularity, which has grossed over $ 1 billion worldwide, is based on the masses' ability to adopt the Joker as an anti-hero and identify with its performance. The story of the protagonist in the movie is different from the classic hero narratives. Heroic stories have been present in every period of history, but in these narratives, the struggle of the hero against malice or a villain, is created on the plane of opposite dichotomies, usually on the axis of good and evil, such as the conflict between Batman and Joker. With the collapse of bureaucratic modernity, the masses’ search for heroes evolves in the postmodern period. Thus, the classical hero in stories began to leave the role of the protagonist to the anti-hero, who is more o connect more with the masses in the 21st century’s postmodern era. It is seen that anti-heroes became popular in the postmodern period when postmodernists claimed that truth/reality has disappeared, the distinction between good and evil eroded and the simulative messages of mass media replaced reality itself. In this study, the transformation of Arthur Fleck to Joker as an anti-hero persona in the film will be examined within the concept of modernity - postmodernity by revealing the role of social changes in the stories and the transformation of the hero, and a criticism of the images and discourses from the movie will be criticized from a postmodern perspective.

BİR ANTİ-KAHRAMAN ANLATISI OLARAK JOKER FİLMİNİN POSTMODERNİTE PERSPEKTİFİNDEN İNCELENMESİ

Öz

Todd Philips’in yönetmenliğini yaptığı Joker filminde ünlü süperkahraman Batman’in ezeli düşmanı ve karşıtı olarak yaratılan Joker’in her zamanki gibi bir cani olarak değil, geçmiş hayatındaki gerçek kimliği Arthur Fleck üzerinden, yaşadığı yabancılaşmış toplumun ve tekinsiz kent atmosferinin etkisi altında bir anti-kahraman olarak tasarlandığı görülür. Dünya çapında 1 milyar dolar hasılatı geçen filmin popülaritesinin temelinde, kitlelerin Joker’i bir anti-kahraman olarak benimseyip performansını kendileriyle özdeşleştirebilmeleri bulunur. Filmdeki başkişinin hikâyesi, klasik kahraman anlatılarından farklıdır. Tarihin her döneminde kahraman anlatıları mevcut olmuş, ancak anlatılarda çoğu zaman tıpkı Batman ve Joker arasında olduğu gibi kahramanın kötülüğe ya da cani bir karaktere karşı olan mücadelesi genellikle iyi-kötü ekseninde olmak üzere zıt ikilikler düzleminde ele alınmıştır. Bürokratik modernitenin çöküşüyle beraber, postmodern dönemde kitlelerin kahraman arayışları değişime uğrar. Böylece klasik anlamdaki kahraman, hikayelerdeki başkişi rolünü 21. Yüzyılda postmodern çağda kitlelerle daha çok bağ kurabilen anti-kahramana bırakmaya başlamıştır. Hakikatin kaybolduğu, iyi ve kötü arasındaki ayrımın aşındığı ve kitle iletişim araçlarının simülasyon olan iletilerinin gerçeğin yerini aldığı postmodern dönemde anti-kahramanların popülerleştiği görülür. Bu çalışmada, Joker filmindeki başkişi Arthur Fleck’in filmdeki Joker personasına dönüşümü modernite – postmodernite eksenindeki toplumsal gelişmelerin hikâye anlatılarındaki ve kahramanın dönüşümündeki rolünü ortaya koyarak incelenecek ve filmdeki imgelerle söylemlerin postmodern perspektiften bir eleştirisi gerçekleştirilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Joker (film)
• modernite
• postmodernite
• kahraman
• anti-kahraman

Kaynakça

1. Akpolat, Y. (2010). Durkheim'dan Giddens'a Pozitivist Sosyoloji. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 53-87.
2. Alsford, M. (2006). Heroes and Villains. Londra: Baylor University Press.
3. Aydın, E. (2002, Mayıs-Haziran-Temmuz). Roman ve İnsan. Hece (65-66-67), 352-368.
4. Baldick, C. (2001). The Concise Oxford Dictionary of Literary Terms. New York: Oxford University Press.
5. Baudrillard, J. (2012). Amerika. İstanbul: Ayrıntı.
6. Baudrillard, J. (2014). Simülakrlar ve Simülasyon (9. Baskı). (Çev. O. Adanır) Ankara: Doğu Batı.
7. Belge, M. (1994). Edebiyat Üzerine Yazılar. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
8. Best, S., & Kellner, D. (2011). Postmodern Teori. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

9. Bookcin, M. (2013). Toplumu Yeniden Kurmak. (Çev. K. Şahin) İstanbul: Sümer Yayıncılık.
10. Bourner, R., & Quellet, R. (1989). Roman Dünyası ve İncelenmesi. (Çev. H. Gümüş) Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
11. Bradbury, M. (2001). The Modern British Novel: 1878-2001. London: Penguin Publishing.
12. Brombert, V. (1999). In Praise of Antiheroes: Figures and Themes in Modern European Literature 1830-1980. Chicago: Chicago University Press.
13. Burrows, E., & Wallace, M. (1999). Gotham: A History of New York City to 1898. Oxford: Oxford University Press.
14. Campbell, J. (2013). Kahramanın Sonsuz Yolculuğu. (Çev. S. Gürses) İstanbul: Kabalcı.
15. Cuddon, J. A. (2013). A Dictionary of Literary Terms and Literary Theory. Oxford: Blackwell.
16. Çiğdem, A. (2001). Aydınlanma Düşüncesi. İstanbul: İletişim Yayınları.
17. Durkheim, E. (1992). İntihar. (Çev. Ö. Ozankaya) Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
18. Durkheim, E. (2014). Sosyolojik Yöntemin Kuralları. (Çev. C. B. Akal) İstanbul: Doğu Batı Yayınları.
19. Eason, B. (2008, 16 Temmuz). Dark Knight Flashback: The Joker, Pt. II. CBR: https://www.cbr.com/dark-knight-flashback-the-joker-pt-ii/
20. Eysteinsson, A. (1990). The Concept of Modernism. Ithaca: Cornell University Press.
21. Forster, E. M. (2001). Roman Sanatı. İstanbul: Adam.
22. Foucault, M. (2019). Akıl Hastalığı ve Psikoloji. İstanbul: Ayrıntı.
23. Frye, N. (2015). Eleştirinin Anatomisi. (Çev. H. Koçak) İstanbul: Ayrıntı.
24. Fussell, P. (1975). The Great War and Modern Memory. New York: Oxford University Press.
25. Giddens, A. (2004). Modernliğin Sonuçları. (Çev. E. Kuşdil) İstanbul: Ayrıntı.
26. Habermas, J. (1990). Modernlik: Tamamlanmamış Bir Proje. İstanbul: Kıyı.
27. Kant, I. (2001, Bahar). 'Aydınlanma Nedir?' Sorusuna Yanıt. Mülahazat, 1 (1).
28. Kantarcıoğlu, S. (2007). Türk ve Dünya Romanlarında Modernizm. İstanbul: Paradigma.
29. Kızılçelik, S. (1996). Postmodernizm Dedikleri. İzmir: Saray.
30. Lamont, R. C. (1976, Bahar). From Hero to Anti-Hero. Studies in the Literary Imagination, 1-23.
31. Langley, T. (2012). Batman and Psychology: A Dark and Stormy Knight. New Jersey: Wiley.
32. Lenburg, J. (1983). Dustin Hoffman: Hollywood's Anti-Hero. New York: St. Martin's.
33. Lyotard, J. F. (2013). Postmodern Durum. İstanbul: Bilgesu.
34. Marx, K., & Engels, F. (2018). Komünist Manifesto (30. Baskı) (Çev. C. Üster, & N. Deriş) İstanbul: Can.
35. Matz, J. (2004). The Modern Novel: A Short Introduction. Malden: Blackwell.
36. Moran, B. (2017). Edebiyat Kuramları ve Eleştiri. İstanbul: İletişim.
37. Neimneh, S. (2013). The Anti-Hero in Modernist Fiction: From Irony to Cultural Renewal. Mosaic: A Journal for the Interdisciplinary Study of Literature, 46(4), 75-90. doi:10.1353/mos.2013.0036
38. Quicksilver, C. (2013, 23 Ekim). Chemicals & Chaos: The Joker’s (Many) Bizarre Origins. WhatCulture: https://whatculture.com/comics/chemicals-chaos-jokers-many-bizarre-origins
39. Phillips, T. (Yönetmen). (2019). Joker [Film]. ABD: Warner Bros.
40. Sarup, M. (2004). Post-yapısalcılık ve Postmodernizm (2. Baskı). (Çev. A. Güçlü) Ankara: Bilim ve Sanat.
41. Simmel, G. (2019). Modern Kültürde Çatışma (12. Baskı). (Çev. T. Bora, U. Özmakas, N. Kalaycı, & E. Gen) İstanbul: İletişim.
42. Slattery, M. (2007). Sosyolojide Temel Fikirler. Bursa: Sentez.
43. Steckmesser, K. L. (1966). Robin Hood and the American Outlaw: A Note on History and Folklore. The Journal of American Folklore, 79(312), 348-355. doi:10.2307/538043
44. Stoehr, K. (2006). Nihilism in Film and Television: A Critical Overview from Citizen Kane to the Sopranos. Jefferson: McFarland & Company, Inc.
45. Swingewood, A. (1998). Sosyolojik Düşüncenin Kısa Tarihi. (Çev. O. Akınhay) İstanbul: Bilim ve Sanat.
46. Tekin, M. (2017). Roman Sanatı. İstanbul: Ötüken Neşriyat.
47. Torrence, R. M. (1978). The Comic Hero. Cambridge: Harvard University Press.
48. Tönnies, F. (2019). Cemaat ve Cemiyet. İstanbul: Vakıfbank Kültür.
49. Turan Tilbe, B. (2019). Antik Kahramandan Anti-Kahramana: Kahraman Kavramının Kökeni ve Gelişimi. Çeşm-i Cihan: Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları E-Dergisi, 142-158.
50. Weiner, R. G., & Peaslee, R. M. (2015). The Joker: A Serious Study of the Clown Prince of Crime. Mississippi: University Press of Mississippi.