Gölmarmara ilçesi (Manisa) Raphignathoidea (Acari) üst familyasına ait akarların mevsimsel dağılımları

Öz

Bu çalışmada Gölmarmara ilçesi (Manisa) rafignatoid akarların (Raphignathoidea) mevsimsel dağılımları incelenmiştir. Bu amaçla, Gölmarmara ilçesinden Haziran 2013-Mayıs 2014 tarihleri arasında bir yıl süreyle her ay toprak, döküntü, yosun ve liken örnekleri alındı. Alınan örnekler etiketlendi ve plastik torbalarda laboratuvara getirildi. Örnekler içindeki akarlar Berlese düzeneğinde ayıklandıktan sonra stereo mikroskop altında rafignatoid akarlar pipet ve iğne yardımıyla ayrıldı ve sayımları yapıldı. Ayrıca, toprağın bazı fiziksel ve kimyasal özelliklerini belirlemek amacıyla toprak örnekleri alındı. Örnekleme alanından Raphignathoidea üst familyasına ait toplam 860 birey elde edilmiştir. Elde edilen bireylerin familyalara dağılımı şu şekildedir: Raphignathidae 611 birey, Stigmaeidae 156 birey, Camerobiidae 63 birey ve Caligonellidae 30 birey’dir. En fazla rafignatoid  birey (193) Eylül ayında bulunmuştur. Bunu sırasıyla Ekim (171), Temmuz (95), Aralık (89), Haziran (64), Nisan (54), Mart (50), Kasım (41), Ocak (28), Mayıs (16) Şubat (14) ve Ağustos (9) ayları izlemiştir. Yakalanan bireylerin mevsimsel dağılımı incelendiğinde; en fazla sayıda birey (405) sonbahar mevsiminde çıkmıştır. Bunu sırasıyla yaz (168), kış (131) ve ilkbahar (120) mevsimleri izlemiştir. Tespit edilen türlerin mevsimsel dağılımını etkileyen bazı ekolojik parametreler arasındaki ilişkisi değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Acari,Raphignathoidea,Mevsimsel dağılım,Manisa

Kaynakça

1. [1] Alberti G, 2005. On some fundamental characteristics in acarine morphology. Atti della Accademia Nazionale Ital. Entomol. R. A 53, 315–360.
2. [2] Akyol M, Koç K, 2006. The camerobiid mites (Acari, Camerobiidae) of Turkey. Biologia, Bratislava, 61(2): 125–132.
3. [3] Akyol M, Koç K, 2006. Two new species of Neophyllobius (Acari: Camerobiidae) from Turkey. Zootaxa, 1196: 63–68.
4. [4] Akyol M, Koç K, 2006. Raphignathus mites from Turkey (Acari: Raphignathidae). Journal of Natural History. 40 (17-18): 1149–1165.
5. [5] Akyol M, Koç K, 2006. Türkiye faunası için yeni üç Raphignathus (Acari: Actinedida) Türü. 18. Ulusal Biyoloji Kongresi, Adnan Menderes Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Biyoloji Bölümü, 26-30 Haziran, Kuşadası, Aydın, 276.
6. [6] Akyol M, Koç K, 2006. New species of Neophyllobius and Tycherobius (Acari, Camerobiidae) from Turkey. Biologia, Bratislava, 61(5): 487–495.
7. [7] Doğan S, 2006. Contributions to the knowledge of the Raphignathoid mites of Turkey (Acari: Raphignathoidea) with description of a new species. International Journal of Acarology. 32(4): 371–375.
8. [8] Fan, Q.-H. (2005) Superfamily Raphignathoidea. In: J. Hallan, (Ed.), Synopsis of the described Actinedida of the World. Available from: http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/acari/Family/Actinedida1.htm.

9. [9] Fan Q-H, Beard J.J, 2006. Austrostigmaeus gen. n. (Acari: Prostigmata: Stigmaeidae), with the description of a new species from Australia. Zootaxa. 1211: 35–51.
10. [10] Fan Q-H, ZHANG Z-Q, 2005. Fauna of New Zealand 52, Raphignathoidea (Acari: Prostigmata). Manaaki Whenua.
11. [11] Fan Q-H, WALTER D.E, 2006. Camerobia and Neophyllobius (Acari: Prostigmata: Camerobiidae) from Australia, with descriptions of two new species. Zootaxa, 1309:1-23.
12. [12] Faraji F, Ueckermann E A, 2006. A new species of Stigmaeus Koch from Iran (Acari: Stigmaeidae). Systematic and Applied Acarology. 11: 69–72.
13. [13] Krantz G W, 1978. A Manual of Acarology. Oregon State University Book Stores Inc., Corvallis: Oregon.
14. [14] Sepasgosarian H, 1985. The world species of the superfamily Raphignathoidea. Zeitschrift für Angewandte Zoologie, 437-477.
15. [15] Sepasgosarian H, 1990. I. Addendum of the world species of the superfamily Raphignathoidea (Acari). Entomol. Mitt. Zool. Mus. Hamburg Bd. 10: 75-84.
16. [16] Woolley T A, 1987. Acarology, mites and human welfare. Jhon Wiley and Sons, New York.
17. [17] Meyer M K P, Ueckermann E A, 1989. African Raphignathoidea (Acari: Prostigmata), Entomology Memoir Department of Agriculture and Water Supply, Republic of South Africa, 74: 1–58.
18. [18]Gerson U, Smiley R L, 1990. Acarine Biocontrol Agents: An illustrated key and manual. Chapman and Hall, New York.
19. [19] Gerson U, Smiley R L, Ochoa R, 2003. Mites (Acari) in Biological Control. Blackwell Science.
20. [20] Holdsmorth, R P, 1972. Zetzellia mali and Agistemus fleschneri difference in spatial distribution. Environmental Entomology, 1: 532-533.
21. [21] Hu S, Chen X, Chou Q, Wu M, Wang D, 1994. A study on spatial distribution pattern and spatial pattern of Agistemus terminalis (Quayle). Journal of Nanchang University (Natural Science), 18 (3): 242-248.
22. [22] Slone D H, Croft B A, 1998. Spatial aggregation of apple mites (Acari: Phytoseiidae, Stigmaeidae, Tetranychidae) as measured by a binomial model: effects of life stage, reproduction, competition and predation. Environmental Entomology, 27 (4) : 918-925.
23. [23] Slone D H, Croft B A, 2001. Species association among predaceous and phytophagous apple mites (Acari: Eriophyidae, Phytoseiidae, Stigmaeidae, Tetranychidae). Exp. Appl. Acarol. 25: 109-126.
24. [24] Rice R E, Jones R A, Hoffman M L, 1976. Seasonal fluetuations in phytophagous and predaceous mite populations on stonefruits in California, Environmental Entomology, 5: 557-564.
25. [25] Hu X, Prokopy R J, Mason J, 1996. Populations of predatory and pestmites in first-level and second-level commercial apple orchard blocks in Massachusetts, Journal of Applied Entomology, 120 (1): 47-51.
26. [26] Collyer, E., 1964. Phytophagous mites and their predators in New Zealand orchards, New Zealand Agricultural Research, 7, 551-568.
27. [27] Kazaklı, K., 2008. Urla İlçesi (İzmir) rafignatoid akarların sistematik ve ekolojik yönden incelenmesi, Celal Bayar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. vii+127.
28. [28] Koç K, 1992. Atatürk Üniversitesi kampüsündeki çam koruluğunda oribatid akarların (Acari, Oribatida) dikey dağılımı. Doğa-Tr. J. of Zoology, 16: 361-384.
29. [29] Koç K, Ayyıldız N, 1992. Atatürk Üniversitesi Kampüsü’ndeki çam koruluğunda oribatid akarların (Acari: Oribatida) dikey dağılımı. Turkish Journal of Zoology. 16, 361-384.
30. [30] Koç K, Somuncu S, 2011. Celal Bayar Üniversitesi Muradiye Yerleşkesi’ndeki meşelikte toprak akarlarının (Acari) dağılımı. Çankaya University Journal of Science and Engineering, Vol.8, No.1, 43-50.
31. [31] Önen Ö, 2002. Çayırlıkta Toprak Akarlarının (Acari) Dikey Dağılımı. Celal Bayar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, vii+ 35.
32. [32] Soydan M, 2002. Çam ormanında toprak akarlarının (Acari) dikey dağılımı. Celal Bayar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, vii+ 35.
33. [33] Dunger W, 1983. Tiere im Boden, Die Neue Brehm Bücherei. A. Ziemsen Verlag, Wittenberg Lutherstadt.
34. [34] Adejuyigbe C O, Tian G, Adeoye G O, 1999. Soil microarthropod populations under natural and planted fallows in southwestern Nigeria. Agroforestry Systems, 47: 263-272.
35. [35] Laiho R, 2000. Decomposition in peatlands: Reconciling seemingly contrasting results on the impacts of lowered mater levels. Soil Biology and Biochemistry, 38 (3): 2011-2024.
36. [36] Marshall V G, 1974. Seasonal and vertical distribution of soil fauna in a thinned and urea-fertilized Douglas Fir Forest, Can. J. Soil Sci., 54: 491-500.
37. [37] Mitchell M J, 1978. Vertical and Horizontal Distributions of Oribatid Mites (Acari: Cryptostigmata) in an Aspen Woodland Soil. Ecology, 59(3), 516-525.
38. [38] Holt, J A, 1981. The vertical distribution of cryptostigmatic mites, soil organic matter and macroporosity in three north Queensland Rainforest soils. Pedobiologia, 22: 202-209.
39. [39] Whelan J, 1985. Seasonal Fluctuations and Vertical Distribution of the Acarine Fauna of Three Grasland Sites in Co. Kildare, Ireland, Pedobiologia, 28: 191-201.
40. [40] Perdue J C, Crossley D A, 1990. Vertical Distribution of Soil Mites (Acari) in Conventional and No-Tillage Agricultural Systems. Biology and Fertility of Soils, 9:135-138.
41. [41] Smrz J, 1992. The Ecology of the microarthropod community inhabiting the moss cover of roofs. Pedobiologia, 36, 331-340.
42. [42] Al-Assiuty A I M, Bayoumi B M, Khalil M A, Van Straalen N M, 1993. The Influence of Vegetational Type on Seasonal Abundance and Species Composition of Soil Faunaat Different Localities in Egypt. Pedobiologia, 37: 210-222.
43. [43] Sgardelis S P, Sarkar S, Askidis M D, Da Fonseca J P C, Stamou G P, 1993. Phenological Patterns of Soil Microarthropods From Three Climate Regions. Eur., J. Soil Biol., 29(2), 49-57.
44. [44] Edsberg E, Hagvar S, 1999. Vertical distribution abundance, and biology of Oribatid Mites (Acari) developing inside decomposing spruce needles in a podsol soil profile. Pedobiologia, 43:413-421.
45. [45] Thistlewood H M A, Clements D R, Harmsen R, 1996. Eriophyoid mites- their biology, natural enemies and control, Chapter 2.2. Stigmaeidae. Elsevier Science B.V., 457.
46. [46] Somuncu S, 2012. Seferihisar İlçesi (İzmir) Raphifgnathoidea (Acari: Actinedida) Üst Familyasına Ait Taksonların Sistematik ve Ekolojik Yönden İncelenmesi. Sakarya Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, xi+ 128.
47. [47] Banerjee S, Seasonal variations of acari and soil nitrate. Acta Arachnologia 25,37-40.