SİNOPLU DİYOJEN’İN MODERN TEMSİLCİSİ OLARAK “ERDENER ABİ” ÇİZGİ KARAKTERİ

Öz

Karikatürist Kaan Ertem, birçok karikatür karakterini mizah dünyasına kazandırmıştır. Ertem’in yirmi yıldan uzun süredir çizimlerini sürdürmekte olduğu “Erkut Abi”, “Erdener Abi”, “Öğreten Adam ve Oğlu” gibi çizgi karakterler, okuyucular tarafından yakın bir ilgiyle takip edilmektedir. Ertem, söz konusu çizgi karakterler aracılığıyla özelikle günümüz toplunun çeşitli kesimlerinin davranışlarına ışık tutmuştur. Bu makalede, Ertem tarafından kaleme alınan ve yayınlamış olduğu kitaplarda yer verilen “Erdener Abi” çizgi karakteri incelenmiştir. Nitel bir inceleme olarak tasarlanan bu makalede, Erdener Abi karakterinin en belirgin kişisel özellikleri olarak iki unsurun ön plana çıkmakta olduğu belirlenmiştir. Bunlardan ilki, maddi yönelimli konulara karşı sinik tavırlar takınması, ikincisi ise sanatsal ve kültürel uğraşılara karşı sinik tavırlar takınması olarak belirginlik kazanmaktadır. Erdener Abi karakterinin genel anlamdaki muhalif tavrının özünde, olaylara karşı sinik tavırlarının yatmakta olduğu, onu yakından takip eden okurları tarafından aşina olunan bir olgudur. Bu makalede ise sezgisel olarak öne sürülebilecek söz konusu olgunun, bilimsel çerçevesi ve felsefi bağlamı ele alınmış, teorik izahlara ve betimsel değerlendirmelere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sinizm,Sinoplu Diyojen,Kaan Ertem,Erdener Abi çizgi karakteri

Kaynakça

1. Bayladı, D. (2007). Felsefenin Beşiği Anadolu. İstanbul: Say Yayınları. Cevizci, A. (2000). Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Paradigma Yayınları. Cevizci, A. (2002). Etiğe Giriş. İstanbul: Paradigma Yayınları. Çotuksöken, B. (2015). Sinolu Diogenes ve Mermi Uygur. Harun Tepe ve Betül Çotuksöken (Yayıma hazırlayanlar). Sinoplu Filozof Diogenes. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları, 109-117’deki bildiri. Dhilly, O. (2015). Diyojen’in Fıçısı ve Diğer Felsefe Öyküleri, Çev. İsmail Yerguz, İstanbul: Say Yayınları. Ertem, K. (1995). Dengeli Beslenme. İstanbul: Leman Yayıncılık. Ertem, K. (2001). Erdener Abi. İstanbul: Leman Yayıncılık. Gökberk, M. (2005). Felsefe Tarihi. İstanbul: Remzi Kitabevi. Günay, M. (2015). Sinoplu Diogenes’in İnsan Anlayışı. Harun Tepe ve Betül Çotuksöken (Yayıma hazırlayanlar). Sinoplu Filozof Diogenes. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları, 101-106’daki bildiri. Keskin, U (2016). “Necdet Şen’in Eserlerinde Bireyi ve Toplumu Baskı Altına Alan Yönetimsel Uygulamalara Yönelik Eleştiriler”, Journal of Human Sciences, ss. 5537-5550. Laertios D. (2017). Ünlü Filozofların Yaşamları ve Öğretileri. Çev. Candan Şentuna, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Marchand Y. ve Sorel V. (2017). Diyojen Köpek Adam. İstanbul: Metis Yayınları. Memiş, Ş. ve Yarış İ., (2010). İstanbul’un 100 Karikatüristi. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. Yayınları. Stroll, A. (2008). Philosophy Made Simple. Mehmet Türkeri (Derleyen ve çeviren). Etik Kuramları. Ankara: Lotus Yayınevi, s. 35-58’deki makale. Tepe, H. (2015). UNESCO Türkiye Milli Komisyonu ve Anadolu’da Felsefeye Yolculuk. Harun Tepe ve Betül Çotuksöken (Yayıma hazırlayanlar). Sinoplu Filozof Diogenes. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları, 23-26’daki bildiri. Tokgöz N. ve Yılmaz H. (2008). “Örgütsel Sinisizm: Eskişehir ve Alanya’daki Otel İşletmelerinde Bir Uygulama”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C: 8, No: 2, ss. 283-305. Tosun, H. (2017). (http://www.turizmhaberleri.com/koseyazisi.asp?ID=2204, Erişim Tarihi: 21.09.2017). Tutar, H. (2013). İşletme ve Yönetim Terimleri Ansiklopedik Sözlük. Ankara: Detay Yayıncılık. Usta, S. (2005). Platon’dan Jambulus’a Antikçağ Ütopyaları. İstanbul: Kaynak Yayınları. Yücebaş, H. (1961). Hiciv Edebiyatı Antolojisi. İstanbul: Aka Kitabevi. Zeller, E. (2008). Grek Felsefesi Tarihi. Çev. Ahmet Aydoğan, İstanbul: Say Yayınları.