A Conceptual Evaluatıon On Publıc Dıplomacy: The Case Of The Turkish Diaspora Of Austria

Öz

Soft power is defined as an indirect way of using political power as well as hard power, which assumes economic and military power and it refers to the efforts to influence the attitudes and preferences of the actors and societies that are addressed. In this context, public diplomacy as a soft power component is conceptualized as influencing the preferences of the actors and societies that are dealt with through non-material and moral elements. Therefore, public diplomacy is closely linked to intangible assets, unlike the use of force based on economic and military incentives and threats. Public diplomacy is basically all the efforts made by non-state institutions and non-governmental organizations or natural persons in order to tolerate and support the policies and society of a country in another country, to explain the specific policies of the country and to persuade the interlocutors, to promote the country's resources. In this study, the phenomenon of public diplomacy is explained with its various dimensions, and then an evaluation is made in the context of diaspora and Austria-Turkish diaspora and Austria-Turkey relations as an important public diplomacy tool. In this context, a conceptual analysis is carried out through Yunus Emre Enstitüsü and Austrian Turkish Culture Foundation as successful institutionalized public diplomacy instruments.

Anahtar Kelimeler

• Soft Power
• Public Diplomacy
• Turkish Diaspora

KAMU DİPLOMASİSİ ÜZERİNE KAVRAMSAL BİR DEĞERLENDİRME: AVUSTURYA TÜRK DİASPORASI ÖRNEĞİ

Öz

Yumuşak güç, ekonomik ve askeri gücü öncelikleyen sert gücün yanında politik gücü kullanmanın dolaylı bir yolu olarak tanımlanmakta ve muhatap olunan aktörlerin ve toplumların tutumlarını ve tercihlerini etkileme çabalarını ifade etmektedir. Bu kapsamda bir yumuşak güç bileşeni olarak kamu diplomasisi, maddi olmayan manevi unsurlar marifetiyle muhatap olunan aktör ve toplumların tercihlerinin etkilenmesi şeklinde kavramsallaştırılmaktadır. Dolayısıyla kamu diplomasisi ekonomik ve askeri teşviklere ve tehditlere dayalı güç kullanımının aksine, maddi olmayan varlıklarla yakından bağlantılıdır. Kamu diplomasisi temelde bir ülkenin politikalarının ve toplumunun bir başka ülke yönetimi ve halkı tarafından hoş görülmesi ve desteklenmesi maksadıyla, ülkenin belirli politikalarının anlatılması ve muhatapların ikna edilmesi, ülkenin kaynaklarının tanıtımının yapılması için, sivil toplum kuruluşları veya gerçek kişiler gibi devlet dışı kurumlar tarafından gerçekleştirilen çabaların tümüdür. Bu çalışmada kamu diplomasisi olgusu çeşitli boyutlaruyla açıklanmakta, akabinde önemli bir kamu diplomasisi vasıtası olarak diaspora ve Avusturya Türk diasporası üzerinden ve Avusturya Türkiye minasebetleri bağlamında bir değerlendirme yapılmaktadır. Bu bağlamda başarılı birer kurumsallaşmış kamu diplomasisi vasıtaları olarak Yunus Emre Enstitüsü ile Avusturya Türk Kültür Vakfı üzerinden kavramsal bir inceleme yapılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yumuşak Güç
• Kamu Diplomasisi
• Türk Diasporası

Kaynakça

1. AKILLI, E. (2018). Yunus Emre Institute as a Tool for Cultural Diplomacy and Nation Branding, Turkisch Studies Economics, Finance and Politics, 13 (22), 19-30.
2. AVCI, C. (2003). Atatürk’ün Milliyetçilik Anlayışı. Atatürk ve Atatürkçü Düşünce, Ankara: Genelkurmay Askeri Tarih ve Stratejik Etüt Başkanlığı, Genelkurmay Basım Evi.
3. CULL, J. N. (2006). Public Diplomacy Before Gullion: The Evolution of a Phrase. USC Public Diplomacy. California: University of Southern California.
4. CULL, J. N. (2008). The Annals of the American Academy of Political and Social Science Public Diplomacy: Taxonomies and Histories, California: University of Southern California.
5. CULL, N. (2010). The Cold War and the United States Information Agency, New York: Cambridge University Press.
6. ÇEÇEN, A. (1981). Atatürk ve İdeoloji, Türk Dili, Ankara: TDK Yayını.
7. DER STANDARD. (2020, 19 Nisan). "Türkische Kulturgemeinde fordert Hofers Rücktritt wegen Koran-Sagers", (Erişim: 19 Nisan 2020).
8. DUMONT, P. (1999). Kemalist İdeolojinin Kökenleri, İstanbul: Sarmal Yayınları.

9. FINN, H. K. (2002). Public Diplomacy: Effective Strategies for the Future, Washington: Washington Institute.
10. GASIMOVA, F. (2020). Oğuz ve Kelt Eposlarında Rastlanan Esas ve Yardımcı Tipler, Motifler, Folklor Akademi Dergisi, 3 (3), 534-550 .
11. GİRİTLİ, İ. (1997). Atatürk ve Türkiye'nin Modernleşmesi, Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, 13 (37), 171.
12. GÜNAY, B. (2005). Avrupa’dan Asya’ya Sorunlu Türk Bölgeleri, İstanbul: IQ Yayınları.
13. HAMILTON, P. (1995). Emile Durkheim: Critical Assessments, Oxfordshire/UK: Routledge.
14. HANİOĞLU, S. (2011). Ataturk: An Intellectual Biography, Princeton: Princeton University Press.
15. HARTMANN, J. (2009). Interrnationale Beziehungen, Köthen: Springer Sozialwissenschaften Verlag.
16. HECKMAN, F. (1997). Göçmenlerin Almanya’da Ulusal Kimliği ve Entegrasyonu, Körber-Stiftung. Hamburg Türk-Alman Sempozyumu, 279-284.
17. HOFFMAN, M., MAKOVSKY, A. ve WERZ M. (2020). The Turkish Diaspora in Europe. Integration, Migration, and Politics. Americanprogress, Paris: Fondation Jean Jaures.
18. HUMANISTISCHER PRESSEDİENST, "Österreich: Verfassungsgerichtshof kippt Kopftuchverbot in Volksschulen", (Erişim: 30 Nisan 2021).
19. KASABA, R. (2008). The History of Turkey:Turkey in the Modern World, Cambridge: Cambridge University Press. , KAYA, M. A. (2012). Keltlerin Anadolu’ya Göçü: Göç Nedenleri, Yolları ve İlk On Yıl, Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 10 (13), 1-16.
20. KIŞLALI, A.K. (1993). Atatürk’e Saldırmanın Dayanılmaz Hafifliği, Ankara: İmge Yayınevi.
21. KISSINGER, H. (2000). Diplomasi, (Çev: İ. H.Kurt), Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
22. LANGE, S. (2007). Der Erfolg von Public Diplomacy: Eine theoretische Analyse am Fallbeispiel, Saarbrücken: VDM.
23. LANSHINA, T. (2015). The Goethe Institute and Soft Power, International Organisations Research Journal, 10 (1), 86-104.
24. MATZKA, C. (2009). Austria and Turkey: Their Burden of Histories, Wien: Universität Wien.
25. NYE, J.S. (2004a). Soft Power and American Foreign Policy, Political Science Quarterly, 119 (2), 255-270.
26. NYE, J.S (2004b). Soft Power. The means to success in world politics, New York: PublicAffairs.
27. NYE, J.S . (2008). The Powers to Lead. Oxford: Oxford University Press.
28. PANIKOS, P. (1999). Outsiders: A History of European Minorities, London: Continuum International Publishing.
29. SANCAR, G. A. (2012). Kamu Diplomasisi ve Uluslararası Halkla İlişkiler, İstanbul: Beta Yayınları.
30. SEAN, R. (2020). The War on the Uyghurs: China's Internal Campaign Against a Muslim Minority. Princeton: Princeton University Press.
31. STEVENS, J. ve Cabot, A. (2007). The Empire of Austria: Its Rise and Present Power, South Carolina: BiblioBazaar.
32. ŞENGÖZ, M. (2019). Birleşik Kaplar Teorisi. Ankara: Astana Yayınları.
33. ŞENGÖZ, M. (2020). Şarki Türkistan Cumhuriyeti, Türk Ekini, 2020/I (6), 50-56.
34. ŞENGÖZ, M. (2022). Ottoman Martyrs of The Galicşan Front, Resting in Vienna Central Cemetery, Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 7 (13), 32-40.
35. TAYLOR, P.M. (2009). Public Diplomacy and Strategic Communications, Routledge: Routledge Handbook of Public Diplomacy.
36. URL-1. (2022, 21 Mayıs). "What is the Fulbright Program". https://fulbrightscholars.org/who-we-are/what-fulbright-program, (Erişim: 21.05.2022).
37. URL-2. (2021, 21 Mayıs). "Bureau of Educational and Cultural Affairs Exchange Programs non-U.S. Citizens". https://exchanges.state.gov/non-us/program/international-visitor-leadership-program-ivlp, (Erişim: 21.05.2022).
38. URL-3. (2022, 27 Haziran). "U.S. Defense Budget 2022: How much does the United States spend on its Defense budget?". https://executivegov.com/articles/u-s-defense-budget-2022-how-much-does-the-united-states-spend-on-its-defense-budget, (Erişim: 27.06.2022).
39. URL-4. (17 Aralık 2021). "Yunus Emre Institut". https://www.YunusEmreInstitut.html, (Erişim: 17.12.2021).
40. URL-5. (2020, 13 Şubat). "FPÖ sieht Sieg für radikalen Islam". https://www.tagesstimme.com/2020/12/13/kopftuch-urteil-fpoe-sieht-sieg-fuer-radikalen-islam. (Erişim: 13.02.2020).
41. URL-6. (2020, 19 Haziran). " FPÖ: 2000 km Abstand für Türkische Kulturgemeinde!". https://www.heute.at/s/fpoe-2000-km-abstand-fuer-tuerkische-kulturgemeinde-100087838 (Erişim: 19.06.2020).
42. URL-7. (2020, 5 Ekim). "Ehrenzeichen von Bundespräsident für Verdienste um die Republik Österreich an TKG Obmann Birol Kilic". Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich an Birol Kilic | Türkische Kulturgemeinde in Österreich, 08.10.2015 (ots.at) (Erişim: 5.10.2020).
43. URL-8. (2022, 6 Mayıs). "Verleger und Publizist Birol Kilic bekam Berufstitel Professor verliehen". https://www.presse-nachrichten.de/2022/05/06/verleger-und-publizist-birol-kilic-bekam-berufstitel-professor-verliehen/ (Erişim: 06.05.2022).
44. URL-9. (2022, 22 Temmuz). "Turkische Kulturgemeinde Österreich)". https://www.Impressum-TurkischeKulturgemeindeÖsterreich(turkischegemeinde.at).html, (Erişim 22.07.2022).
45. URL-10. (2021, 1 Şubat). "Bundeskanzleramt. Familienbeihilfe. Basisinformation zur Familienbeihilfe".https://www.bundeskanzleramt.gv.at/agenda/familie/familienbeihilfe.html, (Erişim: 01.02.2021).
46. WEBSTER, D. E. (1973). The Turkey of Atatürk; Social Process in the Turkish Reformation, New York: AMS Press.