YEREL KULLANIM VE YEREL KİMLİK BAĞLAMINDA ÖZGÜN BİR YERLEŞİM: KAYNARCA

Öz

Kaynarca yerleşimi, Kırklareli İli Pınarhisar İlçesine bağlı bir kasabadır. Yerleşimin kuruluş tarihi hakkında net bilgi bulunmazken Erken Bizans Dönemine tarihlenen yapıların varlığına bağlı olarak köklü bir geçmişe sahip olduğu söylenebilir. Kasabanın tarihsel süreç içinde savaş ve mübadelelerden etkilenen demografik yapısının fiziki dokuda farklılaşmalara neden olduğu bilinmektedir. Kırsal yerleşim özelliği sergileyen kasaba, az sayıda tescilli yapının yer aldığı ve bu yapıların doku oluşturmadığı bir kurgu oluşturmaktadır. Anıtsal Yapılar ve Sivil Mimarlık Örneklerinin yerleşimin kırsal özelliğini yansıtacak işlev, teknik, malzeme ve plan kararlarıyla şekillenmekte ve bu yapılar yerleşimin yerel kimliğinde belirleyici olmaktadır. Bu çalışma kapsamında, Kaynarca yerleşiminde bulunan ve tescilli olan yapıların yerinde yapılan inceleme, gözlem ve belgeleme çalışmalarıyla kayıt altına alınması hedeflenmiştir. Literatürde yeterli verinin bulunmadığı yerleşim için oluşturulan bu çalışma ile ileride yapılacak olan çalışmalar için altlık oluşturmak istenmiştir. Yerel olma özelliğini yansıtan ve korunmaya değer niteliklerinin belgelenerek farkındalık oluşturulan Kaynarca kasabasının bu değerlerle birlikte gelişim süreci içinde yer alması gerektiğinin önemi vurgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kaynarca
• Pınarhisar
• Yerel kimlik
• Yerel kullanım

An Original Settlement in the Context of Local Use and Local Identity: Kaynarca

Öz

Kaynarca is a town in the Pınarhisar district of Kırklareli Province. Although its exact foundation date is unknown, the presence of structures dating to the Early Byzantine Period indicates a long historical background. Throughout history, wars and population exchanges have shaped the town’s demographic structure, leading to transformations in its physical fabric. The settlement displays rural characteristics, with a limited number of registered buildings that do not form a continuous architectural texture. Monumental buildings and examples of civil architecture are shaped by functions, construction techniques, materials, and planning decisions that reflect the rural identity. These structures play a significant role in defining the local character of the settlement. This study aims to document the registered buildings in Kaynarca through on-site observation, examination, and recording. Due to the lack of sufficient data in the literature, the study seeks to provide a foundation for future research. It also emphasizes the importance of preserving and integrating the town’s local values and heritage into its development process, highlighting the need to raise awareness about its cultural and architectural significance.

Anahtar Kelimeler

• Kaynarca
• Pınarhisar
• local identity
• local use

Kaynakça

1. ANONİM, (1967). Kırklareli İl Yıllığı, Kırklareli: Kırklareli Valiliği Yayını.
2. ANONİM, (2000). Kırklareli İl Yıllığı, Kırklareli: Kırklareli Valiliği Yayını.
3. ATİK, M., ORTAÇEŞME, V., YILDIRIM, E., ÖZÇATALBAŞ, O., KAVAS, K.R., ÜNAL, O., SABUNCU, R. ve ALPASLAN, Ö. (2018). Antalya İli Kırsal Peyzaj Karakterlerinin Belirlenmesi ve Alan Kullanım Planlaması Bağlamında Değerlendirilmesi. 2140393 nolu Tübitak projesi, 248 s.
4. AYYILDIZ, S ve ERTÜRK, F. (2017). Kentsel Kimlik Bileşenleri ile Yerel Kimliğin izlerini Sürmek: Kapanca Sokak Örneği. Mimarlık ve Yaşam Dergisi, 2(1), 65-87.
5. BAYRAMOĞLU, N. (2010). Kullanıcı Algısı Bağlamında Kentsel Kimlik: Barbaros Bulvarı-Büyükdere Kentsel Aksı. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi.
6. BERNER, E. (2010). Metropol İkilemi: Küresel Toplum, Yerellikler ve Manila’da Kent Arazisi İçin Yürütülen Mücadele, (Ed. A. Öncü ve P. Weyland) içinde, Mekân, Kültür, İktidar: Küreselleşen Kentlerde Yeni Kimlikler, İstanbul: İletişim Yayınları.
7. CEYLAN, E. (2019). Küreselleşme Sürecinde Yerel kimliğin Durumu. International Journal of Academic Value Studies, 5(2), 304-312.
8. GÖKBİLGİN, M. T. (2007). XV. ve XVI. Asırlarda Edirne ve Paşa Livası: Vakıflar, Mülkler, Mukataalar, 2. İstanbul: İşaret Yayınları.

9. KARAÇAM, N. (1970). Bütün Yönleri İle Kırklareli ve İlçeleri, İstanbul: Yaylacık Matbaası.
10. KAYA, C. (1989). Evliya Çelebi’de Geçen Bir Yer Adı Hakkında. Türklük Araştırmaları Dergisi, 4, 235-247.
11. KİPER, T., UZUN, O., ÖZDEMİR, G. ve ÜSTÜN TOPAL, T. (2015). Kırsal Kalkınma Amaçlı Ekoturizm Planlaması: Kıyıköy Örneği. 2130298 Nolu Tübitak Projesi, 217 s.
12. SOUSTAL, P. (1991). Tabula Imperii Byzantini 6 Thrakien, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Viyana.
13. TOPÇUOĞLU, S. ve KİPER, T. (2020). Kırsal Alanlarda Yerel Kimlik Özelliklerinin Belirlenmesi: Tekirdağ İli Saray İlçesi Örneği. Journal of Foresty, 16(1), 73-104.
14. QUÉBEC CITY – HERITAGE, HISTORY AND CULTURE (2008), Québec City, Canada.
15. UÇAR, M. ve RİFAİOĞLU, M. N. (2011). Yerel Kimliğin Mekânsal Temsili ve Quebec Kentinde Korunması. İdeal Kent Dergisi, 2(3), 62-81.