KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ

Ferda Şule Kaya

doi:10.30692/sisad.584622

KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışma; İstanbul’da ikamet edenlerin şehir memnuniyet düzeyi ile yaşam doyumu ve stres düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir.

Bu araştırmanın evrenini İstanbul’da ikamet eden yetişkinler oluşturmaktadır. Örnekleminin İstanbul popülasyonunu temsil etmesi için TÜİK 2018 verilerine göre İstanbul eğitim ortalamasını temsil eden semtlerde yaşayan (169 kişi), ortalamanın altındaki semtlerde yaşayan (103 kişi) ve ortalamanın üstündeki semtlerde yaşayan (160 kişi) toplam 434 gönüllü katılımcı oluşturmuştur.

Araştırmada kişisel bilgi formu ve 3 ölçek kullanılmıştır. Kişisel bilgi formu; yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durumu, İstanbul’u vazgeçilmez yapan özellik nedir sorularından oluşmaktadır. Araştırmada ayrıca; Tatar vd. (2017) tarafından geliştirilen “Kent Yaşamından Memnuniyet Ölçeği”, Kaba vd. (2018) tarafından geliştirilen “Yetişkin Yaşam Doyum Ölçeği”, Moos (1993) tarafından geliştirilen “Stresle Başa Çıkma Yöntemleri Ölçeği” kullanılmıştır.

Araştırma bulgularında; kent memnuniyeti, yaşam doyumu ve stres başa çıkma açısından anlamlı bir ilişki bulunmuştur. İstanbul market, kafe, eğitim kurumları konusunda memnun olunan bir şehir olarak görülürken, gürültü kirliliği, ev- kira fiyatlarının yüksek olması, insan yoğunluğu, hava kirliliği, çarpık kentleşme açılarından memnun olunmayan bir şehir olarak ifade edilmiştir. İstanbul’u vazgeçilmez kılan durum olarak tarihi özelliği ifade edilmiştir.

Sonuç olarak; İstanbul’un kültür kenti değil, AVM kenti olduğu, eğitim kurumlarının niceliksel arttığı fakat kültürel etkinliklerin azlığı sebebi ile niteliksel artmadığı ve gürültü ve hava kirliliğine sahip bir arada yaşamaktan zorlanan insan kalabalığına sahip bir şehir olarak algılandığı bulgusuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Şehir,Şehir Memnuniyeti,Stres,Stresle Başa Çıkma,Yaşam Doyumu

Kaynakça

Bal, H. (1999). Kent Sosyolojisi. Ankara: Turhan Kitabevi.
Bell, P. A., Fisher, J. D., & Loomis, R. J. (1978). Environmental psychology. Philadelphia: Saunder Company.
Benevolo, L., & Nirven, N. (1995). Avrupa tarihinde kentler. İstanbul: AFA Yayınları.
Berkowitz, L. (1989). Frustration-aggression hypothesis: Examination and reformulation. Psychological Bulletin,106(1), 59-73. doi:10.1037//0033-2909.106.1.59
Boyer, R., & Savageau, D. (1981). Places rated almanac. Chicago: Rand McNally.
Bookchin, M. (1999) Kentsiz Kentleşme: Yurttaşlığın Yükselişi ve Çöküşü, Çev. Burak Özyalçın, Ayrıntı, İstanbul, s.9-39
Bulut, Y., Atabeyoğlu, Ö, & Yeşil, P. (2008). Erzurum Kent Merkezi Donatı Elemanlarının Ergonomik Özelliklerinin Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma. Tarım Bilimleri Dergisi,14(2), 131-138.
Çizgen, N (1994), Kent Ve Kültür, Say Yayınları, İstanbul

Diener, E., Oishi, S., & Lucas, R. E. (2003). Personality, Culture, and Subjective Well-Being: Emotional and Cognitive Evaluations of Life. Annual Review of Psychology,54(1), 403-425. doi:10.1146/annurev.psych.54.101601.145056
Doğan, B., & Eser, M. (2013). Üniversite Öğrencilerinin Stresle Başa Çıkma Yöntemleri: Nazilli Myo Örneği. Electronic Journal of Vocational Colleges,3(4), 29-39.
Duru, B. (2001) Gökdelenler ve Kent, Prof.Dr.Cevat Geray'a Armağan, Mülkiyeliler Birliği Yayınları, Ankara , s.331-362.
Engez, A. (2007) Küreselleşme Sürecinde Kentlerin İmaj ve Kimlikleri: Karşılaştırmalı İstanbul Örneği, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Evans, D. R. (1994). Enhancing Quality of Life in the Population at Large. Social Indicators Research,33(1), 5-22. doi:10.1007/BF01078958
İstanbul. (n.d.). Retrieved from https://tr.wikipedia.org/wiki/İstanbul#Nüfus_yapısı
Kamp, I. V., Leidelmeijer, K., Marsman, G., & Hollander, A. D. (2003). Urban environmental quality and human well-being. Landscape and Urban Planning,65(1-2), 5-18. doi:10.1016/s0169-2046(02)00232-3
Kaypak, Ş. (2013), Küreselleşme Sürecinde Kentlerin Markalaşması Ve “Marka Kentler” C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt 14, Sayı 1, 2013
Korpela, K. M. (1989). Place-identity as a product of environmental self-regulation. Journal of Environmental Psychology,9(3), 241-256. doi:10.1016/s0272-4944(89)80038-6
Lalli, M. (1992). Urban-related identity: Theory, measurement, and empirical findings. Journal of Environmental Psychology,12(4), 285-303. doi:10.1016/s0272-4944(05)80078-7
Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. New York: Springer.
Moos, R. H. (1993). Coping Responses Inventory: Professional manual. Odessa, FL: Psychological Assessment Resources.
National Research Council 2002. Community and Quality of Life: Data Needs for Informed Decision Making, National Academy Press, Washington DC
Özer, M., & Karabulut, Ö. (2003). Yaşlılarda Yaşam Doyumu. Turkish Journal of Geriatrics,6(2), 72-74.
Pavot, W., & Diener, E. (2004). The subjective evaluation of well-being in adulthood: Findings and implications. Ageing International,29(2), 113-135. doi:10.1007/s12126-004-1013-4
Proshansky, H. M. (1978). The City and Self-Identity. Environment and Behavior,10(2), 147-169. doi:10.1177/0013916578102002
Sabuncuoğlu, Z., & Tüz, M. V. (1998). Örgütsel psikoloji. İstanbul: Alfa Yayınları.
Simmel, G. (1993). The Metropolis and Mental Life. In D. N. Levine (Ed.), Georg Simmel on individuality and social forms: Selected writings. Chicago: The University of Chicago Press.
Tatlıdil, E, “Kent Kültürü ve Boş Zaman Değerlendirme”, Dünyada ve Türkiye’de Güncel Sosyolojik Gelişmeler: Sosyoloji Derneği 1. Ulusal Sosyoloji Kongresi (3.4.5. Kasım 1993, İzmir), Ankara: Sosyoloji Derneği Yay. III., c.I, 1994.
Tekeli, İ (1991) Bir Kentin Kimliği Üzerine Düşünceler, Kent Planlaması Konuşmaları, TMMOB Mimarlar Odası Yayını, Ankara, s. 79-89.
Zehner, R. B. (1977). Indicators of the quality of life in new communities. Cambridge, Mass: Ballinger Pub.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ferda Şule Kaya ^*
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

24 Temmuz 2019

Gönderilme Tarihi

30 Haziran 2019

Kabul Tarihi

17 Temmuz 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 3 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.30692/sisad.584622

IZ

https://izlik.org/JA68MT97MY

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Kaya, F. Ş. (2019). KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(2), 325-342. https://doi.org/10.30692/sisad.584622

AMA

1.Kaya FŞ. KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ. SSAD. 2019;3(2):325-342. doi:10.30692/sisad.584622

Chicago

Kaya, Ferda Şule. 2019. “KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ”. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 3 (2): 325-42. https://doi.org/10.30692/sisad.584622.

EndNote

Kaya FŞ (01 Temmuz 2019) KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 3 2 325–342.

IEEE

[1]F. Ş. Kaya, “KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ”, SSAD, c. 3, sy 2, ss. 325–342, Tem. 2019, doi: 10.30692/sisad.584622.

ISNAD

Kaya, Ferda Şule. “KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ”. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 3/2 (01 Temmuz 2019): 325-342. https://doi.org/10.30692/sisad.584622.

JAMA

1.Kaya FŞ. KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ. SSAD. 2019;3:325–342.

MLA

Kaya, Ferda Şule. “KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ”. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, c. 3, sy 2, Temmuz 2019, ss. 325-42, doi:10.30692/sisad.584622.

Vancouver

1.Ferda Şule Kaya. KENT YAŞAMI MEMNUNİYETİ, STRESLE BAŞA ÇIKMA VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ. SSAD. 01 Temmuz 2019;3(2):325-42. doi:10.30692/sisad.584622

Cited By

Kentsel Stres Kavramı ve Kentsel Stresi Azaltmak

European Journal of Science and Technology

https://doi.org/10.31590/ejosat.903252

Bireylerin Sağlıklı Yaşam Konusuna İlişkin Görüşleri

OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi

https://doi.org/10.26466/opus.918671

Boş Zaman Yoluyla Stresle Baş Etme Stratejileri, Psikolojik İyi Oluş ve Kent Yaşamına Duyulan Memnuniyet Arasındaki İlişkilerin Yapısal Eşitlik Modellemesi ile İncelenmesi

GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences

https://doi.org/10.53353/atrss.1306342