The Possibility of Fidelity in Adaptations: The Case of Director Michael Haneke

Bu çalışmada edebiyattan sinemaya film uyarlamalarında eserin içeriğinin mi, yoksa bunun bir yönetmen tarafından yorumlanışı mı izlenmektedir sorusuna bir cevap aranmakta, film anlatımı ile edebi anlatımın sınırları, bu medyalara özgü anlatım tekniklerinin iki medyadaki yansımaları, izleyici ve okur düzleminde anlatısal özelliklerin ne denli etkili olduğu ve izleyiciye film sonunda ayrılan yorumlama alanının ne derece sağlandığı araştırılmaktadır. Çalışmada kullanılan nitel yöntem, medyalararasılık kuramlarında vurgulandığı gibi sinema ve edebiyat biliminin kavramlarının yardımıyla iki alanda da ortak bir araştırma alanı oluşturularak belirlenmektedir. İki medyanın alanlarına özgü kavramlarıyla yapılmış olan bu makalede uyarlama filmlerde edebiyat metnini aramanın ne denli uygun bir yaklaşım olduğunu Michael Haneke’nin Franz Kafka’nın uyarlaması olan Şato örneğiyle açıklanmaktadır.

This study seeks an answer to the question of whether the content of the novel or the interpretation of the novel content by a director is followed in film adaptations, how clear the boundaries of film narrative and literary narrative are, the reflections of the narrative techniques specific to these media in the two media, how effective the narrative features are at the level of the audience and the reader, and to what extent the audience is provided with the interpretation space allocated at the end of the films. The methodology used is determined by creating a common research area in both fields with the help of the concepts of cinema and literature, as emphasized in the theories of intermediality. This article, consisting of ideas specific to the fields of the two media, explains how searching for the literary text in adaptation films is an appropriate approach with the example of Michael Haneke's adaptation of Franz Kafka's The Castle.