Kuyruk Sözcüğünün Kök Biçimi

Turkish words basically have a monosyllabic root form. Words whose root form is not found in historical texts, consisting of two or more syllables and in which the relationship between morphemes is unclear are called closed morphemes. Researchers, with various methods, are trying to analyze the words that have closed morpheme feature. These analyses are based on the traces of the words in local dialects, dialects and other languages and the general logic of the language. Some of them are generally accepted and some of them remain as a suggestion. One of the words containing closed morphemes is the word kuyruk (tail). Although there are several analyses on the word, the discussions on the morphemes of the word have not been concluded. In this study, the morphemes of the word tail in historical texts, contemporary local dialects of Turkish, Turkish dialects and other languages are analyzed. In addition to these analyses, previous analyses of the word are also included. As a result, based on the data obtained, the monosyllabic root of the word was identified and a new analysis of the other morphemes of the word was made based on that root.

Türkçe sözcükler, temelde tek heceli kök biçimine sahiptir. Kök biçimi tarihî metinlerde yer almayan, iki ya da daha fazla heceden oluşan ve biçim birimleri arasında ilişkinin belirsiz olduğu sözcükler kapalı biçim birimi olarak adlandırılmaktadır. Araştırmacılar çeşitli yöntemlerle kapalı biçim birimi özelliği taşıyan sözcükleri çözümleme çalışmaları yapmaktadırlar. Sözcüklerin ağız, lehçe ve diğer dillerdeki izlerinden hareketle ve dilin genel mantığından yararlanılarak yapılan bu çözümlemelerin genel kabul görenleri yanında bir öneri olarak kalanları da vardır. Kapalı biçim birimi içeren sözcüklerden biri de kuyruk sözcüğüdür. Kuyruk sözcüğü üzerine birden çok çözümleme yapılmasına rağmen sözcüğün biçim birimleriyle ilgili tartışmalar devam etmektedir. Bu çalışmada kuyruk sözcüğünün tarihî metinlerde, çağdaş Türkiye Türkçesi ağızlarında, Türkçenin lehçelerinde ve diğer dillerdeki biçim birimleri incelenmiştir. Bu incelemeler yanında sözcükle ilgili daha önce yapılan çözümlemelere de yer verilmiştir. Sonuçta, elde edilen verilerden hareketle sözcüğün tek heceli kökü tespit edilmiş ve o kökten hareketle sözcüğün diğer biçim birimleriyle ilgili yeni bir çözümleme yapılmıştır.