Batı Kültüründe Oryantalizm, Müslüman Türkleri Ötekileştirme Çabaları Ve Çevirilerdeki İmgesel Yansımaları

This study aimed to explore the tendency of the West Orientalism to criticize the East communities from past to present, the transfer of the wrong data placed in literary works which make up the historical roots of the satirization of Muslim-Turks and the wrong perceptions parallel to these works which belongs to the pioneer philosophers and writers in the West. Initially; the refection of the marginalized image of Turk and Orientalist indications in the memory, journal, travel writings and essays in German Literature; then the orientalist image of Islam and Turk by famous phiolosphers, fnally unsubstantial image of Turk and orientalist indications in 16.century essays will be mentioned. Consequently, due to the chimerical Turk image that we confront still today and we are of the opinion that the preparation of more international academic research embracing to our historical, cultural, religional values is requisite to be able to mirror the truths.

Bu çalışmada Batı Oryantalizminin geçmişten günümüze Doğu halklarını yerme eğilimi; bu bağlamda özellikle Müslüman Türkleri yermesinin tarihsel kökenlerini oluşturan edebiyat eserlerinde yer bulmuş yanlış bilgilerin aktarımı ve Batı’da ve Türkiye’de saygınlığını koruyan büyük düşünür ve bilim insanlarının bu eserlere paralel yanlış bakış açılarına değinilerek ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde Alman edebiyatına damga vurmuş anı, günce, gezi ve deneme yazılarında yansıtılan ötekileştirilmiş Türk imgesi ve oryantalist izleri, ikinci bölümde ise İslam ve Türk imgesinin Kant, Herder, Freidrich Engels, Karl Marks, Hegel gibi ünlü düşünürlerce oryantalist bakış açısıyla aktarılması ve son bölümde ise 16.yy denemelerinde gerçeği yansıtmayan Türk imgesi ve oryantalist izler aktarılacaktır. Sonuç olarak, Avrupalılar gözünden sunulan bilgilerden çıkarılması gerekenin öncelikle günümüzde hala karşımıza çıkan ve dayanaksız olan Müslüman Türk imajının basılı ve bizzat insani kaynaklarını tanıyarak, şeffaflık sınırları içerisinde bu imajı doğru yansıtabilmek için tarihsel, kültürel, dini zenginliklerimize sarılarak daha fazla uluslararası akademik çalışma yapılmasının elzem olduğu kanısına varılmıştır.