World After Pandemic: New Socio-Psychological Complex Rises

Among the rapid and fast growing impact of the Covid-19 pandemic, many hidden realities of our daily lives have become complicated and apparent. Being in this pandemic era, it makes sense that prime focus should be on the sequential process of understanding, adjusting and coping with the running pandemic from a differently compatible perspective. By doing that, the everyday social management of pandemic has rigorously started to show how immensely this public health emergency issue has surfaced, been considered, managed and at times, even caused further marginalisation of sociohistorically disadvantaged groups that struggle hard to find proof in ‘abled’ society already. It is considered that the Covid-19 pandemic as a super transition to a more inclusive society in the newly found spirit of collective action and shared responsibility. Societies are finding alternative ways to reach their goals such as education, seminars, meetings are provided online. People go out after taking necessary preparations like putting on masks and maintaining social distance to protect themselves and others. It has become a new normal thing and it will be passed onto the world after this pandemic thoroughly. We are getting used to a new normality. We are bound to step out only with proper equipment like masks. This is our call as a community, this is our ethical and moral compass which should be leading us in this period of reconstruction. It entangles every social realm, more and more countries are on restricted mode and some are on total shut down mode which boldly affect education, health care, economic sectors, business world, domestic spheres and what not! Anxiety, depression, crime, domestic violence, increasing divorce rate; these all came voluntarily with this pandemic as a package. To deal with a bizzare like that, it is taking all of us a lot to cope up with, to survive through this.

Covid-19 salgınının hızlı ve hızla büyüyen etkileri arasında, günlük hayatımızın birçok gizli gerçekliği karmaşık ve görünür hale geldi. Bu pandemi çağında yaşarken, odaklanılması gereken şey, devam eden pandemiyi farklı bir şekilde uyumlu bir perspektiften anlama, ona uyum sağlama ve onunla başa çıkma çabası olmalıdır. Bunu yaparken, bir taraftan da pandeminin gündelik hayattaki toplumsal yönetilme biçimi, bu aciliyet arz eden halk sağlığı sorununun ne kadar devasa bir şekilde su yüzüne çıktığını, ele alındığını, yönetildiğini ve hatta zaman zaman zaten ‘sağlıklı’ toplum içerisinde kendisine bir yaşam temin etme konusunda toplumsal ve tarihsel anlamda dezavantajlı konumda bulunan grupların daha da marjinalleşmelerine sebep olduğunu sert bir şekilde yüzümüze çarpmıştır. Covid-19 salgınının, yeni yakalanan kolektif eylem ve ortak sorumluluk ruhu içinde daha kapsayıcı bir topluma hızlı bir geçiş olduğu düşünülmektedir. Toplumlar eğitim, seminerler, toplantılar gibi hedeflerine ulaşmak için alternatif yollar buluyorlar, örneğin bu gibi imkânlar çevrimiçi olarak sunuluyor. İnsanlar kendilerini ve başkalarını korumak için maske takmak, sosyal mesafeyi korumak gibi gerekli hazırlıkları yaptıktan sonra dışarı çıkıyorlar. Bunlar yeni normal haline geldi ve pandemi den sonra dünyaya tamamen yayılacak. Yeni bir normalliğe alışıyoruz. Sadece maske gibi uygun ekipmanlarla dışarı çıkmamız gerekiyor. Topluluk olarak bu çağrımız, bu yeniden yapılanma sürecinde bize yol göstermesi gereken etik ve ahlaki pusulamızdır. Bu durum bütün sosyal alanları içine alıyor ve gittikçe daha fazla ülke kısıtlamalar içerisinde ve bazıları tamamen kapanma halinde yaşıyor. Bu da eğitimi, sağlık hizmetlerini, ekonomik sektörleri, iş dünyasını, hane halkının ev içindeki yaşamını ve daha birçok şeyi etkiliyor. Kaygı, depresyon, suç, aile içi şiddet, boşanma oranının artması; bunların hepsi bu pandemi ile birlikte bir paket halinde gönüllü bir biçimde hayatımıza girdi. Daha önce eşi görülmemiş böyle tuhaf bir şeyle başa çıkmak ve bu süreçte ayakta ve hayatta kalmak hepimizin çok fazla çaba sergilemesini gerektiriyor