ARNOLD SCHÖNBERG’İN OP.17 ERWARTUNG OPERASINDA DRAMATİK VE MÜZİKAL KURGU İLİŞKİSİ

The opera Op. 17 Erwartung (Expectation) (1909) is a monodrama that is among the first works of Arnold Schönberg's free atonality transition period and is considered one of the important works of musical modernism at the beginning of the 20th century. Erwartung opera is a work in which the musical heritage from the past, consonance and dissonance, are used and developed in a destructive and changing manner within a complex text and musical structure. From the beginning to the end of Erwartung, the resolution of dissonant chords is avoided, creating a tension that continues throughout the piece. It is accepted that Erwartung is the work in which Schönberg brought his art to the highest level before entering the twelve tone period, which was his maturation period. In this study, firstly will be focused on Schoenberg’s intuitive approach which showed itself during the period when he wrote Erwartung, and on the relationship between musical and dramatic fiction. In order to explain the subject in its entirety, historical connections will be created, analyzes of experts who have worked on the subject will be presented, and comments and developmental perspectives will be added on these analyses. Afterwards, the musical evaluation will be concluded by focusing on Op. 17 Erwartung, and its complex relationship with the dramatic structure of the work will be explained. The aims of examining the work from the mentioned aspects are to contribute to a better understanding of the work, to develop new perspectives in the interpretation of the work, and to create an original research study by reviewing existing analyzes about the work. This study used scanning, analysis and interpretation, which are qualitative research methods. Some data and analyzes obtained from the sources are presented with support, while some are made open to questions with new observations.

Op. 17 Erwartung (Beklenti) operası (1909), Arnold Schönberg'in geçiş dönemindeki serbest atonalitenin ilk çalışmaları arasında yer alan ve 20. Yüzyıl başında müzikal modernizmin önemli eserlerinden sayılan bir monodramadır. Erwartung operası geçmişten gelen müzik mirasının, konsonans ve disonansın karmaşık bir metin ve müzik yapısı içinde yıkıcı ve değiştirici bir tavırla kullanılıp geliştirildiği bir eserdir. Erwartung’un başından sonuna dek, disonant akorların çözülümünden kaçınılarak eser boyunca devam eden bir gerilim yaratılmıştır. Schönberg’in olgunlaşma dönemi olan on iki ton dönemine girmeden önce sanatını en yüksek seviyeye getirdiği eserin Erwartung olduğu kabul edilir. Bu çalışmada, ilk olarak Schönberg’in Op. 17 Erwartung’u yazdığı dönemde kendini gösteren sezgisel yaklaşımı üzerinde durulacak, müzikal ve dramatik kurgu ilişkisi üzerine odaklanılacaktır. Konuyu süreci içinde açıklamak için tarihsel bağlar oluşturulacak, konu üzerine çalışmış uzmanların analizleri sunulacak, bu analizler üzerine yorumlar ve geliştirici bakış açıları eklenecektir. Sonrasında, Op. 17 Erwartung merkeze alınarak müzikal değerlendirme sonuçlandırılacak, eserin dramatik yapısıyla olan karmaşık ilişkisi daha detaylı olarak açıklanmaya çalışılacaktır. Eserin bahsedilen yönlerden incelenmesinin eserin daha iyi anlaşılmasına katkı sunması, eserin yorumlanmasında yeni bakış açıları geliştirmesi ve eserle ilgili mevcut analizlerin gözden geçirilmesi yoluyla özgün bir araştırma çalışması yaratılması amaçlanan hedeflerdir. Bu çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden olan tarama, inceleme ve yorumlama yollarını kullanmıştır. Kaynaklardan edinilen bazı veriler ve analizler desteklenerek sunulmuş, bazılarıysa yeni gözlemlerle soruya açık hale getirilmiştir.