BİR ÖLÜMÜN ANATOMİSİ: ANTON ÇEHOV’UN İVANOV OYUNUNDA İVANOV’UN İNTİHARINI ANLAMAYA ÇALIŞMAK

This study examines Anton Chekhov's play ‘Ivanov’ and Ivanov's suicide, which was brought to a dead end with the social change from a sociological, psychological and philosophical point of view. We tried to understand to which extent the social transition caused by the Russian soil reform and the October Revolution in the 19th century is reflected on Ivanov's suicide on a fictional level in the play of Chekhov, who witnessed this process of change in real life and reflected this process clearly in his plays. Sociologically, with change of social structure, Ivanov’s suicide due to his inability to integrate into society, I believe that, this transition process caused a great spiritual emptiness and melancholia psychologically for Ivanov, and that he may have committed suicide because of it. Finally, in the philosophical context, I came to the conclusion that Ivanov denied life because of his pain of existence and his inability to make sense of his life. In this respect, Ivanov's suicide would be a conscious conclusion to enable us to see the aristocratic class, which cannot be socially involved in the system, depart from the system by the act of psychological rebellion.

Bu çalışma, Anton Çehov’un “İvanov” oyununu, toplumsal değişim süreciyle birlikte çıkmaza sürüklenen İvanov’un intiharını sosyolojik, psikolojik ve felsefi açıdan incelemektedir. 19.yüzyıl Rusya’sında gerçekleşen toprak reformu ve Ekim Devrimi’nin neden olduğu toplumsal geçişe tanıklık etmiş ve bu süreci de belirgin şekilde oyunlarında yansıtmış olan Çehov’un oyunda, gerçek hayattaki bu değişim sürecinin kurgusal düzlemde İvanov’un intiharına ne derece yansıdığını anlamaya çalıştık. Sosyolojik olarak toplumsal yapının değişmesiyle birlikte İvanov’un topluma entegre olamamasından kaynaklı intihar ettiği kanaatinde, psikolojik olarak bu geçiş sürecinin İvanov için büyük bir ruhsal boşluk ve melankoliye neden olduğu ve bu yüzden intihar etmiş olabileceği kanısındayım. Son olarak da felsefi bağlamda İvanov’un varoluş sancısı çektiği ve hayatı anlamlandıramamasından kaynaklı yaşamı reddettiği sonucuna vardım. Bu bakımdan İvanov’un intiharı, toplumsal olarak sisteme dâhil olamayan aristokrat sınıfın ‘psikolojik bir başkaldırı’ edimiyle sistemden kopuşunu görmemizi sağlamakla bilinçli bir sonuç halini alır.