Mobilyaların Çoklu Kullanım Potansiyelinin Sürdürülebilir Tasarıma Etkisi: Atölye İstanbul Örneği

Öz

Sürdürülebilir tasarım yaklaşımları, artan kaynak tüketimi ve mekânsal verimlilik gereksinimleri doğrultusunda iç mekân ve mobilya tasarımında önem kazanmıştır. Bu çalışma, mobilyaların çoklu kullanım potansiyelinin sürdürülebilir tasarıma katkılarını Atölye İstanbul örneği üzerinden incelemiştir. Nitel vaka analizi kapsamında mobilyalar, mekânsal esnekliği tanımlayan işlevsel çeşitlilik, dönüşebilirlik/modülerlik ve mekânsal uyum/esneklik ile çevresel sürdürülebilirliği destekleyen malzeme verimliliği ve uzun ömürlü kullanım potansiyeli kriterlerine göre değerlendirilmiştir. Bulgular, çoklu kullanımlı mobilyaların alan verimliliğini artırdığını, farklı kullanım senaryolarına uyum sağladığını ve ek mobilya ihtiyacını azaltarak kaynak tüketimini sınırladığını göstermiştir. Sonuç olarak çalışma, bu mobilyaların sürdürülebilir iç mekân tasarımında kararları yönlendiren bir tasarlama yaklaşımı olarak ele alınabileceğini ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

• Çoklu Kullanımlı Mobilya
• Sürdürülebilir Tasarım
• Mekansal Esneklik
• İç Mekan Tasarımı
• Atölye İstanbul

Destekleyen Kurum

Bu çalışma herhangi bir kurum, kuruluş veya proje tarafından desteklenmemiştir.

Etik Beyan

Bu çalışma, nitel araştırma yöntemi kapsamında yürütülmüş olup insan veya hayvan denekleri üzerinde herhangi bir deney, anket ya da müdahale içermemektedir. Araştırma sürecinde etik kurul izni gerektiren bir durum bulunmamaktadır. Çalışma, bilimsel araştırma ve yayın etiği ilkelerine uygun olarak gerçekleştirilmiştir.

Teşekkür

Yazarlar, araştırma sürecinde mekânsal gözlem yapılmasına olanak sağlayan Atölye İstanbul’a dolaylı katkılarından dolayı teşekkür eder.

The Impact of the Multi-Functional Potential of Furniture on Sustainable Design: The Case of Atölye Istanbul

Öz

Sustainable design approaches have gained importance in interior and furniture design due to increasing resource consumption and the need for spatial efficiency. This study examined the contributions of the multi-functional potential of furniture to sustainable design through the case of Atölye İstanbul. Within the scope of a qualitative case study, furniture was evaluated based on criteria defining spatial flexibility—functional diversity, transformability/modularity, and spatial compatibility/flexibility—as well as criteria supporting environmental sustainability, namely material efficiency and long-term use potential. The findings showed that multi-functional furniture increased spatial efficiency, enabled adaptation to different usage scenarios, and limited resource consumption by reducing the need for additional furniture. The study concludes that such furniture can be considered a design approach that guides decision-making in sustainable interior design.

Anahtar Kelimeler

• Multi-Functional Furniture
• Sustainable Design
• Spatial Flexibility
• Interior Design
• Atölye İstanbul

Destekleyen Kurum

This study was not supported by any institution, organization, or project.

Etik Beyan

This study was conducted within the scope of qualitative research methods and does not involve any experiments, surveys, or interventions on human or animal subjects. Therefore, ethical committee approval was not required. The study was carried out in accordance with the principles of scientific research and publication ethics.

Teşekkür

The authors would like to thank Atölye Istanbul for their indirect contributions by enabling spatial observation during the research process.

Kaynakça

1. Aksoy, E., & Alkan, S. (2021). Sürdürülebilir iç mekân tasarımında çevresel yaklaşımlar ve tasarım kriterleri. İç Mimarlık ve Tasarım Dergisi, 5(2), 45–60.
2. Alfuraty, A. B. (2020). Sustainable environment in interior design: Design by choosing sustainable materials. IOP Conference Series: Materials Science and Engineering, 881(1), 012035.
3. Arslan, M. (2023). Mobilya tasarımında sürdürülebilirlik ve ürün ömrü ilişkisi. Tasarım Kuram, 9(1), 77–92.
4. Aytaç, A. (2019). Sürdürülebilir iç mekân tasarımında esneklik ve adaptasyon kavramları. İç Mimarlık ve Tasarım Dergisi, 3(1), 15–32.
5. Ayalp, N. (2012). Environmental sustainability in interior design elements. In N. Altawell, K. Volkov, C. Matos & P. Arroyabe (Eds.), Recent Researches in Environmental & Geological Sciences (ss. 163–167). WSEAS Press.
6. Droste, M. (2002). Bauhaus, 1919–1933. Taschen.
7. Çakır, H., & Demirel, Ö. (2021). Dönüştürülebilir mobilya sistemlerinin çağdaş iç mekân tasarımındaki rolü. Tasarım + Kuram, 17(30), 89–104.
8. Demir, Z., & Erdoğmuş, S. (2021). Esnek ofis mekânlarında dönüştürülebilir mobilya sistemlerinin mekân kullanımı üzerindeki etkileri. Mimarlık ve Yaşam, 6(2), 101–118.

9. Dünya Enerji Konseyi Türk Milli Komitesi. (2009). Dünya’da ve Türkiye’de güneş enerjisi. Ankara: Dünya Enerji Konseyi Türk Milli Komitesi.
10. Ekmekçioğlu, D. (2024). Endüstriyel tasarımda sürdürülebilirlik girdisinin mobilya endüstrisi üzerinden değerlendirilmesi. Sanat & Tasarım Dergisi, 14(2), 686–706.
11. Ertaş, M. (2020). Çok işlevli mobilya tasarımlarının mekânsal verimlilik üzerindeki etkileri. İç Mekân Tasarımı Araştırmaları, 5(2), 61–78.
12. Gültekin, M., & Kaya, N. (2020). Sürdürülebilir iç mekân tasarımında mekânsal esneklik ve adaptif kullanım yaklaşımları. İç Mimarlık Araştırmaları Dergisi, 4(2), 89–104.
13. Hayles, C. S. (2015). Environmentally sustainable interior design: A snapshot of current supply of and demand for green, sustainable or Fair Trade product for interior design practice. International Journal of Sustainable Built Environment, 4(1), 100–108.
14. Korkmaz, H. (2020). Çok işlevli mobilya tasarımlarının küçük mekânlarda kullanım potansiyeli. İç Mekân Tasarımı Araştırmaları, 4(1), 55–70.
15. Kurnalı, M. (2025). Sürdürülebilirlik kavramı, mekân tasarımına etkisi ve sürdürülebilir malzeme ağı model önerisi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 34(2), 1390–1408.
16. Le Corbusier. (2007). Toward an architecture (J. Goodman, Trans.). Getty Research Institute. (Original work published 1923)
17. McLeod, M. (2003). Charlotte Perriand: An art of living. Journal of Design History, 16(4), 363–365.
18. Naaz, S., & Jain, K. (2024). Sustainable interior design: Strategies for creating eco-friendly spaces. ShodhKosh: Journal of Visual and Performing Arts, 5(1), 50–61. https://doi.org/10.29121/shodhkosh.v5.i1.2024.1327
19. Öztürk, G. B. (2025). Furniture reuse: Institutional models in Turkey and Europe. Mobilya ve Ahşap Malzeme Araştırmaları Dergisi, 8.
20. Tufan, M. Z., & Özel, C. (2018). Sürdürülebilirlik kavramı ve yapı malzemeleri için sürdürülebilirlik kriterleri. Uluslararası Sürdürülebilir Mühendislik ve Teknoloji Dergisi, 2(1), 6–13.
21. Yıldırım, A., & Öztürk, B. (2022). Mobilya tasarımında malzeme verimliliği ve sürdürülebilir üretim yaklaşımları. Endüstriyel Tasarım ve Sürdürülebilirlik Dergisi, 7(3), 133–149.
22. URL-1: https://archinect.com/atolyelabs/project/atolye-istanbul , Erişim Tarihi: 06.01.2026