SOSYAL GİRİŞİMCİLİĞİN GENÇ AKTÖRLERİ: ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİ TOPLULUKLARI ÖRNEĞİ

Öz

Sosyal girişimcilik, toplumun ve çevrenin ihtiyaçlarının ve sorunlarının farkında olan; bunları çözmek için harekete geçen ve toplum adına değer yaratma misyonunu üstlenen çeşitli birey, grup ya da örgütlerin yenilikçi ve yaratıcı bakış açısı ile şekillenen faaliyetleri olarak ele alınabilir. Bu faaliyetleri sosyal değer yaratma misyonunu üstlenerek yapan, kendi kazancı yerine toplumun kazancını düşünerek çalışan ve böylece toplumsal değişim ve dönüşümlere imza atan bireyler de sosyal girişimciler olarak adlandırılabilir. Sosyal girişimcilerin toplumların gelişmesinde üstlendikleri değişim ajanı rolü, dünyanın ve dünya üzerindeki toplulukların geleceği açısından son derece önemlidir. Bu kapsamda özellikle geleceği şekillendirecek olan gençlerin sosyal girişimciliğe yaklaşımı ve bu yönde yaptıkları faaliyetler ise toplumların ve çevrenin sürdürülebilirliği açısından ayrı bir öneme sahiptir. Bu sebeple çalışma, üniversite gençlerinin kurdukları toplulukların sosyal girişimcilik yönünde gerçekleştirdikleri faaliyetleri incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, çalışmada Pamukkale Üniversitesi’ndeki çeşitli üniversite topluluklarının (klüplerinin) sosyal girişimcilik faaliyetlerinden örnekler sunularak, gençlerin toplumsal sorunlara yaklaşımları ve bu yönde geliştirdikleri çözümler değerlendirilmiştir. Gençler tarafından yürütülen faaliyetler incelendiğinde, gençlerin sorunlara ilişkin farkındalıkları, sorunları ele alış biçimleri ve çözüm noktasında ortaya koydukları kararlı tutumları sosyal değer yaratma ve sürdürülebilirlik bakımından anlam taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Girişimcilik,Sosyal Girişimci,Üniversite Öğrenci Toplulukları (Kulüpleri)

Kaynakça

1. AUSTIN, J., Stevenson, H., Wei-Skillern, J. (2006) “Social and Commercial Entrepreneurship: Same, Different, or Both?”, Entrepreneurship Theory and Practice, January, 30(1),1-22. BARENDSEN, L. and Gardner, H. (2004), “Is The Social Entrepreneur A New Type Of Leader?”, Leader to Leader , Autumn (Fall), Sayı ( 34), 43–50.
2. BETİL, İ. (2010), “Sivil Toplum, Sosyal Sermaye, Sosyal Girişimcilik”, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 5(1), 21-25.
3. BOWEN, G. A. (2009), "Document Analysis As A Qualitative Research Method." Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40.
4. BRAUNERHJELM, P. and Hamilton, U.S. (2012), “Social entrepreneurship – a survey of current research”, Working Papers Series from Swedish Entrepreneurship Forum, Working Paper 2012, Sayı (9), 1-57.
5. ÇETİNDAMAR, D., Tutal, E., Titiz,S., Taluk, Ş. (2010), “Sosyal Dönüşümün Ajanları: Sosyal Girişimciler”, Social Entrepreneurship Conference, June, SakıpSabancı Museum.
6. DEES, G. (1998), “The Meaning of “Social Entrepreneurship”, http://csi.gsb.stanford.edu/sites/csi.gsb.stanford.edu/files/TheMeaningofsocialEntrepreneurship.pdf Erişim tarihi: 10.08.2015.
7. HODDER, I. (2002), “The Interpretation of Documents and Material Culture”, In D. Weinberg (Eds.). Qualitative Research Methods, Oxford: Blackwell Publications, 266- 279.
8. HUMBERT A.L. (2012), “Women as Social Entrepreneurs”, Third Sector Research Centre Working Paper 72, February, 1-15.

9. JOHNSON, S. (2000), “Literature Review on Social Entrepreneurship”, Research Associate Canadian Centre for Social Entrepreneurship, November, 1-17.
10. KRUGER PASSOS, C.A., Felix, J.C., Greco,S.M.S.S., Bastos Junior, P.A., Machado, J.P., Rossoni, L. (2007), “Exploring The Relationships Between Conventional Business Entrepreneurship And Social Entrepreneurship In Brazil”, http://www.ibqp.org.br/upload/tiny_mce/Acervo/ Erişim Tarihi: 14.08.2015.
11. KÜMBÜL GÜLER, B. (2011), “Yoksullukla Mücadelede Sosyal Girişimcilik: ASHOKA Üyelerinden Sosyal Yenilikçi Örnek Uygulamalar”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(3), 79-111.
12. LIGHT, Paul E.; (2006), “Reshaping Social Entrepreneurship”, Stanford Social Innovation Review, 4(3), 47-51.
13. MAIR, J. and Marti I. (2006), “Social Entrepreneurship Research: A Source of Explanation, Prediction and Delight”, Journal of World Busines, 41(1), 36-44.
14. NICHOLLS, A. (2006)a, Introduction, in A. Nicholls (Ed.) Social Entrepreneurship: New Models Of Sustainable Social Change, New York:Oxford University Press, 1-35.
15. NICHOLLS, A. (2006)b 'Social Entrepreneurship', in Carter, S. and Jones-Evans, D. (Eds.) Enterprise and Small Business: Principles, Practice and Policy, FT Prentice Hall: Harlow, 220-242.
16. PEREDO, A.M. and McLean, M. (2006), “Social Entrepreneurship: A Critical Review of the Concept”, Journal of World Business, 41(1), 56-65.
17. PRABHU, G.N. (1999), “Social Entrepreneurial Leadership”, Career Development International, 4(3), 140-145.
18. REYHANOĞLU, M., Akın, Ö. (2012), “Ticari Girişimciler Ne Kadar Sosyal Girişimcidir?”, Yönetim, Yıl: 23 Sayı (71), 8-23.
19. ROBERTS, D., Woods, C. (2005), “Changing The World On A Shoestring: The Concept Of Social Entrepreneurship”, University of Auckland Business Review, 7(1), 45-51.
20. ROPER, J., Cheney, G. (2005), “Leadership, Learning And Human Resource Management: The Meaning Of Social Entrepreneurship Today”, Corporate Governance, 5(3), 95-104.
21. SHARIR, M. and Lerner, M. 2006, “Gauging the Success of Social Ventures Initiated by Individual Social Entrepreneurs”, Journal of World Business, 41(1), 6-20.
22. SHAW, E. and Carter, S. (2007) “Social Entrepreneurship, Theoretical Antecedents And Empirical Analysis Of Entrepreneurial Processes And Outcomes”, Journal of Small Business and Enterprise Development, 14(3), 418-434.
23. TRIVEDI, C., Stokols, D. (2011), “Social Enterprises and Corporate Enterprises: Fundamental Differences and Defining Features”, The Journal of Entrepreneurship, 20(1), 1–32.
24. YETİM, N. (2002), “Sosyal Sermaye Olarak Kadın Girişimciler: Mersin Örneği”, Ege Academic Review, 2002, 2(2), 79-92.