SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA SÜRECİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ÖNEMİ: AKSARAY İLİNDE BİR ARAŞTIRMA

Öz

This study was designed to examine the role of corporate social responsibility in the process of sustainable development. Data collection tool which was originally designed by Maignan and Ferrell (2000) and developed by Küskü and Zerkada Fraser (2004) was used. Also, the new ecological paradigm (NEP) scale which was developed by Dunlop, Van Liere, Mertig and Jones (2000) was inserted to the data collection tool. The data were obtained from small and medium- sized enterprises located in Aksaray province. According to the findings it has been found that there isn’t any relationship between the corporate social responsibility and business features; however, a negative relationship between sustainable development and corporate social responsibility has been identified

Anahtar Kelimeler

• -

SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA SÜRECİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ÖNEMİ: AKSARAY İLİNDE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışma, sürdürülebilir kalkınma sürecinde işletmelerin kurumsal sosyal sorumluluğunun rolünü incelemek amacıyla tasarlanmıştır. Araştırmada verilerin değerlendirilmesinde Maignan ve Ferrell (2000 )tarafından geliştirilen ve sonrasında Küskü ve Zarkada-Fraser (2004) ile Küskü ve Bay (2006)’ın çalışmasında kullanılan ölçekten ve Dunlop, Van Liere, Mertig ve Jones (2000) tarafından geliştirilen “Yeni Ekolojik Paradigma” (NEP) ölçeğinden yararlanılmıştır. Veriler Aksaray ilinde faaliyet gösteren Küçük ve orta ölçekli imalat sanayi işletmelerinden toplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; sürdürülebilir kalkınma sürecinde işletmelerin KSS’si ile işletme özellikleri arasında ilişki olmadığı ancak NEP ile KSS arasında negatif yönlü bir ilişki olduğu görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir Kalkınma, Kurumsal Soysal Sorumluluk

Kaynakça

1. Akıncı, S. K., Akıncı, M. M. (2010). ‘’Sürdürülebilir Kalkınmaya Katkı Bağlamında Örgütlerin Çevresel Performansları ve Performans Değerlendirme Teknikleri’’, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 24, Sayı:1, 193-207.
2. Aktan, C. C., Börü, D. (2007). ‘Kurumsal Sosyal Sorumluluk’. (Editör: Coşkun Can Aktan). Kurumsal Sosyal Sorumluluk: İşletmeler ve Sosyal Sorumluluk. İstanbul: İGİAD Yayınları.
3. Bruntland, G. (1987). ‘’Our Common Future: The World Commission on Environment and Development’’, Oxford University Press, Oxford.
4. Commission of the European Communities (2001). ‘’Green Paper: Promoting a European Framework for Corporate Social Responsibility, Brussels COM 366.http://europa.eu.int/comm/employment_social/socdial/csr/greenpaper. htm
5. Carroll, A B. (1979). ‘A Three- Dimensional Conceptual Model of Corporate Performance’, Academy of Management Review, Vol. 4, No: 4, 497- 505.
6. Carroll, A. B. and Buchholtz, A. K. (2008). ‘Business and Society: Ethics and Stakeholder Management’, Internantional Student Edition: ISBN-13: 978- 0-324-5865-5.
7. Demirel, M., Gürbüz, B. ve Karaküçük, S. (2009). ‘Rekreasyonel Aktivitelere Katılımın Çevreye Yönelik Tutum Üzerindeki Etkisi ve Yeni Ekolojik Paradigma Ölçeği’nin Geçerliği ve Güvenirliği’, SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7 (2), 47-50.
8. Friedman, M. (1970). ‘’The Social Responsibility of Business Is to Increase Its Profits’’, New York Times Magazine, September 13, 211-227.

9. Gürlük, S. (2001). ‘Dünyada ve Türkiye’de Kırsal Kalkınma Politikaları ve Sürdürülebilir Kalkınma’, Uludağ Üniversitesi İktisat Fakültesi Dergisi, Cilt: 19, Sayı:4.
10. Herrmann, K. K. (2004). ‘Corporate Social Responsibility and Sustainable Development: The European Union Initiative as a Case Study’, Indiana Journal of Global Legal Studies, Vol. 1, Issue: 2, 205-232.
11. İMKB, ‘’Sürdürülebilirlikle İlgili Özet Bilgiler’’, İMKB İstatistik Müdürlüğü, Mayıs 2011.
12. Kaya, E. Ö. (2010). ‘’Sürdürülebilir Kalkınma Sürecinde Bankaların Rolü ve Türkiye’de Sürdürülebilir Bankacılık Uygulamaları’’, Araştırmaları Dergisi, Cilt:2, Sayı:3, 75-94. İşletme
13. Kuşat, N. (2012). ‘’Sürdürülebilir İşletmeler İçin Kurumsal Sürdürülebilirlik ve İçsel Unsurları’’, Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt: 14, Sayı: 2, 227-242.
14. Küskü, F. Ve Bay, E. (2006). ‘İsteğe Bağlı Kurumsal Sosyal Sorumluluk Bileşeninin Türkiye Kapsamında İncelenmesi’, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
15. Küskü, F. Ve Zarkada-Fraser, A. (2004). ‘’An Empirical Investigstion of Corporate Citizenship in Australia and Turkey’’, British Journal of Management, Cilt: 15, s. 57-72.
16. Maignan, I. And Ferrell, O. C. (2000). ‘Measuring Corporate Citizenship in two Countries: The Case of the United States and France’, Journal of Business Ethics, 23 (3), 283-297.
17. Marmara, A. (2006). ‘’Sürdürülebilir Kalkınma Çerçevesinde İşletmelerin Sosyal Sorumluluğu’’, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
18. Öztürk, M. C. (2013). ‘’Kurumsal Sosyal Sorumluluk Kavramı ve Gelişimi’. (Editör: Mesude Canan Öztürk). Kurumsal Sosyal Sorumluluk. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, 1- 130.
19. Sarıkaya, M., Kara, F. Z. (2007). ‘’Sürdürülebilir Kalkınmada İşletmenin Rolü: Kurumsal Vatandaşlık’’, Yönetim ve Ekonomi, Cilt:14, Sayı: 2, 221-233.
20. TÜBİTAK (2003). ‘Çevre ve Sürdürülebilir Kalkınma Paneli Vizyon ve Öngörü Raporu’. Ankara: TÜBİTAK.
21. Yönet, E. (2005). ‘’Kurumsal Sosyal Sorumluluk Anlayışında Son Dönemeç: Stratejik Sorumluluk’’, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 13, 239-265.