TÜRKİYE’DE ÇERKES DİASPORASI: KİMLİK İNŞASI VE REFERANSLARI
Öz
Diasporalar
kültürel öğeleri, dernekleri, aktiviteleri, politik alandaki etkileri ve
gelecekteki rolleri açısından, bulundukları ülkeler için önem arz etmektedir.
Türkiye’deki Çerkes diasporası da, aynı zamanda Çerkeslerin en büyük diasporik
nüfus olduğu ülke olması bakımından, çeşitli özellikleri ele alınarak
incelenmektedir. Bu çalışmada, Türkiye’deki diasporaların kimlik oluşum,
dönüşüm ve değişim süreçlerine bir örnek olarak Çerkes diasporası incelenmiştir.
Türkiye’deki Çerkeslerin varlığı, kurulan dernekler ve kapsamları, verilen
referansların bağlamlarını kaybetmemeleri açısından ele alınmıştır. Çerkeslerin
kendilerini ifade ediş süreçlerinde Kürt halkına ne tür referanslar verdiği, bu
referansların diasporik bir topluluğun kendini tanımlaması açısından ne anlam ifade
ettiği analiz edilmiştir. Bu analizler, Türkiye’nin çeşitli illerinde yapılan
görüşmelerden elde edilmiş ve iki ana başlıkta incelenerek örnekler verilmiştir:
“farklılıklar” ve “benzerlikler”. Böylece, Türkiye’de bir diaspora halkının varlığını
ifade ediş biçimlerindeki farklılıklara bir örnek oluşturulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adorno, T. W., Frenkel-Brunswik, E., Levinson, D. J., ve Sanford, R. N. (1950). The Authoritarian Personality. New York: Harper & Brothers.
- Akdeniz Göker, E. (2018). “Nereye Aitiz?” Diasporik Kimlik ve Türk Vatandaşlığı Kıskacında Çerkes Kimliği. AURUM Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (1), 91-105.
- Akgönül, S. (2009). Towards Minority Policies Beyond Reciprocity? The EU, Greece and Turkey. Othon Anastasakis, K. Nicolaidis ve K. Öktem (Eds.), In the Long Shadow of
- Europe: Greeks and Turks in the Era of Postnationalism içinde (s.191-217). Boston: Martinus Nijhoff.
- Arslan, T. D. (2013). İstanbul’da Çerkes Kimliği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi). İstanbul, Türkiye.
- Assmann, J., Czaplicka, J. (1995). Collective Memory and Cultural Identity. Cultural History/Cultural Studies, 65, 125-133.
- Assmann, J. (2001). Kültürel Bellek: Eski Yüksek Kültürlerde Yazı, Hatırlama ve Politik Kimlik. İstanbul: Ayrıntı.
- Barth, F. (2001). Etnik Gruplar ve Sınırları. Ayhan Kaya ve Seda Gürkan (Çev.). İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Bahar Ayça Okçuoğlu
Bu kişi benim
0000-0002-3100-8131
Yayımlanma Tarihi
29 Nisan 2019
Gönderilme Tarihi
1 Aralık 2017
Kabul Tarihi
2 Ocak 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 22 Sayı: 1
Cited By
Kimlik-kültür-mekân ilişkisinde haçeş geleneği: Düzce örneği
GRID - Mimarlık Planlama ve Tasarım Dergisi
https://doi.org/10.37246/grid.1284138Toplumsal Hafızada Çerkes Sürgünü: Düzce Anma Törenleri [Circassian Exile in Collective Memory: Commemoration Ceremonies in Düzce]
Journal of Caucasian Studies
https://doi.org/10.21488/jocas.1648977Awareness and concerns of ethnic subcultures regarding their mother tongue, identity and culture: the case of Circassians in Turkey
Humanities and Social Sciences Communications
https://doi.org/10.1057/s41599-026-06971-0
