BURSA’DA YAZILMIŞ TIP METİNLERİNDE AĞIZ ÖZELLİKLERİNE DAİR
Öz
Eski Anadolu Türkçesi, üzerinde gerçekleştirilen bilimsel araştırmaların sayısı azımsanmayacak düzeyde olmakla beraber hala bu dönem için cevaplandırılması gereken sorular bulunmaktadır. Son yıllarda ortaya atılan ve cevabı bulunmaya çalışılan sorulardan biri Eski Anadolu Türkçesinin ilk olarak nerede ve ne zaman başladığıyla, diğeri ise bu Türkçeye kaynaklık eden ağızların belirlenip belirlenemeyeceğiyle ilgilidir. Araştırmacılar, XIII. yy. Türkçesinin ilk eserlerinin Orta Anadolu Bölgesinde yazılmış olmasını önemli bir ipucu olarak değerlendirmişlerdir. Anadolu’da eser veren ilk müelliflerin Konya ve Kırşehirli olması yazı dilinin bu yöre ağzına dayanmış olabileceğini düşündürmüş, ancak bazı ses özellikleri açısından bakıldığında bu düşüncenin zayıfladığı görülmüştür. Bu durumda daha fazla EAT metninin bu gözle incelenmesi, daha fazla ağız derlemelerinin yapılması ya da yapılmış olanların EAT metinleriyle karşılaştırılması gerekmektedir.
Bu açıdan bakıldığında Bursa, -Konya ve Kırşehir’den sonra gelse bile- XIV. yüzyıldan itibaren siyaset ve kültür merkezi olması sebebiyle önemi göz ardı edilemeyecek bir şehirdir. Bursa’da yaşayan ve eser yazan bilim adamları ve sanatçıların Eski Anadolu Türkçesine katkıları da aynı öneme sahiptir.
Bu makalede XV. yüzyılda Bursa’da yazıldığı düşünülen, Bursa kütüphanelerinde bulunan tıp metinlerinden hareketle Bursa yerli ağızları özelliklerinin bir karşılaştırma denemesi sunulacaktır. Özellikle +lA zarf ekinin bugün Bursa ağızlarında kullanılıyor olması bu karşılaştırmanın asıl çıkış noktasıdır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Develi Hayati (2004); “Tursun Fakih Gazavatnamesinin Ağız Bilimsel Özellikleri” İlmi Araştırmalar 17, s. 100.
- Duman Musa (2002),“On the Usage of the Adverbial Suffix +lA in Old Anatolian Turkish”, Turkic Languages 6, 2002, s. 8-18.
- Ercilasun Ahmet Bican (2007), “Oğuz Türkmen Dil Kaynakları” Makaleler, Dil- Destan-Tarih-Edebiyat, Ankara, Akçağ Yayınları.
- Ercilasun Ahmet Bican (2008), La Enklitiği ve Türkçede Bir “Pekiştirme Enklitiği” Teorisi, Dil Araştırmaları Dergisi Sayı: 2, s. 35-56
- Erdem Mehmet Dursun (2006), “Ağızlardan Etkilenme Derecelerine Göre Osmanlı ve Eski Anadolu Türkçesi Metinleri ve Bu Metinlerin Diline Kaynaklık Eden Ağızlar”, İlmi Araştırmalar, Sayı 22, (83-110)
- Gülsevin Gürer (2013), “Eski Anadolu Türkçesinin Yaşayan Türkiye Türkçesi Ağızlarındaki İzleri”, Âşık Paşa ve Anadolu’da Türk Yazı Dilinin Oluşumu Sempozyumu-Bildiriler-, 1-2 Kasım 2013 Kırşehir s. 172
- Karahan Leyla (2011), Türk Dili Üzerine İncelemeler, Ankara, Akçağ Yayınları.
- Karahan Leyla (2013), “Oğuzcanın Anadolu’da Yazı Dili Olma Sürecine Dair Düşünceler” Aşık Paşa ve Anadolu’da Türk Yazı Dilinin Oluşumu Sempozyumu-Bildiriler-, 1-2 Kasım Kırşehir, s.219
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dilbilim, Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Hatice Şahin
ULUDAG UNIV
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Temmuz 2016
Gönderilme Tarihi
10 Şubat 2017
Kabul Tarihi
16 Mayıs 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 17 Sayı: 31
Cited By
ESKİ ANADOLU TÜRKÇESİNDE YAZI DİLİNİ OLUŞTURAN AĞIZ VE MÜELLİFLERİN KİMLİĞİ MESELESİ
Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.21550/sosbilder.1437529
