CITY as the RESOURCE of PHILOSOPHY

Öz

The relation between the concepts of philosophy and the city in the sense of the resource of philosophy is discussed and clarified. Why the philosophical manner of thinking which defined as “the causes of the creation or generation in the natural world should be searched in the frontier of natural world and the autonomous reason of man should be the only and adequate means” by Guthrie comes out form Ancient Greek instead of Ancient Egypt or other cultural realms? Agora which makes it possible to dispute in objectifying manner besides keeps also to think philosophically is an agent differs Ancient Greek form other similar cultures. One could talk in this sense about a parallelism between the philosophical manner of thinking and Ancient Greek’s way of life, i.e. Agora.  

Anahtar Kelimeler

• Philosophy,Ancient Greek,city,Agora

Felsefenin Bir Kaynağı Olarak Şehir

Öz

Bu araştırmada, felsefece düşünümün olanağı anlamında şehir kavramı ya da olgusu ile felsefe kavramı arasındaki ilişki belirlenmeye ya da temellendirilmeye çalışılacaktır. Guthrie’nin “doğal dünyadaki oluşumların nedenleri doğal dünyanın sınırları içinde aranmalıdır ve özerk insan aklı bu araştırmada tek ve yeterli aracımız olmalıdır” biçiminde tanımladığı philo-sophia tavrı ya da geleneği niçin Antik Yunan kadar eski olan Mısır ya da başka uygarlıklarda/kültürlerde değil de Antik Yunan uygarlığında ortaya çıkmıştır? Felsefeyi mümkün kılan nesnel(l)eştirici tartışma ortamını sağlayan Agora’nın, Antik Yunan kültürünün diğer kültürlerden farkını ve/veya özgünlüğünü oluşturması bağlamında felsefi düşünme tarzının başlaması ile Antik Yunan polisinin (sitesinin/şehrinin) yaşamı arasında bir paralellikten söz edilebilir. 

Anahtar Kelimeler

• Felsefe,Antik Yunan,şehir,Agora

Kaynakça

1. Altuğ, Taylan (1989). “Türkiye’de Felsefe”. Seminer Dergisi, S. 6, İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayını.
2. Aristoteles (1975). Politika. İstanbul: Remzi Kitabevi.
3. Arslan, Ahmet (2007). İlkçağ Felsefesi Tarihi. C. 1, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
4. Arslan, Ahmet (2002). “Yunan Tarzında Felsefe veya Saf Felsefe Geleneği”. Felsefe, İstanbul: TÜSİAD.
5. Deleuze, Gilles and Félix Guattari (2002). Felsefe Nedir?. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
6. Erkızan, Hatice Nur (2002). “İlkçağ Felsefesi ve Temel Kavramaları Üzerine: Presokratikler”. Vehbi Hacıkadiroğlu Armağanı: Felsefe Tartışmaları, İstanbul: Everest Yayınları.
7. Guthrie, William Keith Chambers (2011). Yunan Felsefe Tarihi: Sokrates Öncesi İlk Filozoflar ve Pythagorasçılar. İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
8. Hobbes, Thomas (2001). Leviathan. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

9. Kranz, Walter (1976). Antik Felsefe, Metinler ve Açıklamalar. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
10. Peters, Francis E. (2004). Antik Yunan Felsefesi Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Paradigma Yayınları.
11. Vernant, Jean-Pierre (2002). Yunan Düşüncesinin Kaynakları. İstanbul: Cem Yayınevi.