Araştırma Makalesi

ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR

Cilt: 19 Sayı: 35 31 Temmuz 2018
PDF İndir
TR EN

ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR

Öz

Buddhist kültüre ait oldukça önemli unsurları içerisinde barındıran Acanta mağaralarının tarihi, MÖ 2. yüzyıla kadar gitmektedir. Bu mağaralar, oluşturuldukları dönem itibarıyla ikiye ayrılmaktadır. Birinci grup, MÖ 2-1. yüzyıllar arasında oluşturulmuşken; ikinci grup ise yaklaşık olarak dört yüz yıl süren bir aranın ardından, MS 4-6. yüzyıllar arasında oluşturulmuştur. Tarihsel süreçte birinci grup olarak adlandırılan mağaralar, Buddhizm’in Hīnayāna mezhebi inanırları tarafından kullanılmış, ikinci grup ise Mahāyāna mezhebinin manastırları olarak hizmet vermiştir. Yapısal ve şekilsel özellikleri bakımından da ikiye ayrılan Acanta mağaralarının, yirmi beşi vihāra, beşi ise çaitya formunda inşa edilmiştir. Çalışmamıza konu olan çaitya-grihaların içerisinde birer küçük stūpa bulunmaktadır. Stūpalar, Buddhist kültüre ait oldukça kıymetli ipuçlarını günümüze taşımaktadır. Bu sebeple çalışmamızda, Acanta’daki çaityaların yapısal ve kültürel özellikleri incelenerek, Hint kültüründeki yeri ve önemi konusuna vurgu yapılmak istenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Upadhya, D. Om (1994). The Art of Ajanta and Sopocani. Delhi: Motilal Banarsidass Publications.
  2. Smith, Vincent A. (1930). A History of Fine Art in India&Ceylon. Oxford: The Clarendon Press.
  3. Singh, Madanjeet (1965). Ajanta, Ajanta Painting of the Sacredand The Secular. New York: The Macmillan Company Press.
  4. Rowland, Benjamin (1963). The Ajanta Caves Early Buddhist Paintings From India. New York: United Nations Education, Scientificand Cultural Organization Mentor-Unesco Art Books.
  5. Mitra, Debala (2003). Ajanta. Delhi: Archaeological Survey of India.
  6. Kaya, Korhan (2017). Buddhizm Sözlüğü. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
  7. Hastings, James (1908). “Ajanta”. Encyclopaedia of Religion and Ethics. C. 1, Edinburgh: T&T Clark, ss. 257-258.
  8. Fergusson James ve James Burgess (1988). The Cave Temples of India. Delhi: Munshiram Manoharlal Pvt. Ltd.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sanat ve Edebiyat

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yalçın Kayalı *
Ankara Üniversitesi
0000-0002-4917-3530
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Temmuz 2018

Gönderilme Tarihi

28 Şubat 2018

Kabul Tarihi

1 Haziran 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 19 Sayı: 35

Kaynak Göster

APA
Kayalı, Y. (2018). ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(35), 504-525. https://doi.org/10.21550/sosbilder.399691
AMA
1.Kayalı Y. ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2018;19(35):504-525. doi:10.21550/sosbilder.399691
Chicago
Kayalı, Yalçın. 2018. “ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR”. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi 19 (35): 504-25. https://doi.org/10.21550/sosbilder.399691.
EndNote
Kayalı Y (01 Temmuz 2018) ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi 19 35 504–525.
IEEE
[1]Y. Kayalı, “ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR”, Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 19, sy 35, ss. 504–525, Tem. 2018, doi: 10.21550/sosbilder.399691.
ISNAD
Kayalı, Yalçın. “ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR”. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi 19/35 (01 Temmuz 2018): 504-525. https://doi.org/10.21550/sosbilder.399691.
JAMA
1.Kayalı Y. ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2018;19:504–525.
MLA
Kayalı, Yalçın. “ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR”. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 19, sy 35, Temmuz 2018, ss. 504-25, doi:10.21550/sosbilder.399691.
Vancouver
1.Yalçın Kayalı. ACANTA MAĞARALARI: BUDDHİST GELENEK VE ÇAİTYALAR. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 01 Temmuz 2018;19(35):504-25. doi:10.21550/sosbilder.399691