Neoliberal Policies and Higher Education: A Comparison Between Sociology and Psychology Departments in Turkey

Öz

Today, neo-liberal policies are changing the higher education arena. Students and the corporations, that are their future employers, expect universities to operate and supply knowledge which can only be market-relevant. The transformation of Turkey’s higher education system is parallel to the stated global transformation of higher education systems through neoliberal policies. When we look at Turkish higher education, we see that even though sociology and psychology disciplines are both branches of social sciences, in comparison to public universities, following market demand, establishing a psychology department is preferred to establishing a sociology department by private universities.

Anahtar Kelimeler

• Neo-liberalism,Higher education,Turkish universities,Higher education demand

Kaynakça

1. ANWARUDDIN, S. M. 2013, Neoliberal Universities and the Education of Art, Humanities and Social Sciences in Bangladesh. Policy Futures in Education, 11(4), 364-374.
2. BORA, T., & Erdoğan, N. 2015, Cüppenin, Kılıcın ve Kalemin Mahcup Yoksulları, Yeni Kapitalizm, Yeni İşsizlik ve Beyaz Yakalılar. In T. Bora, A. Bora, N. Erdoğan, & İ. Üstün, Boşuna mı Okuduk? Türkiye'de Beyaz Yakalı İşsizliği (pp. 13-44). İstanbul: İletişim Yayınları.
3. CHARLE, C., & Verger, J. 2005, Üniversitelerin Tarihi. (İ. Yerguz, Trans.) Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
4. COŞAR, S., & Ergün, H. 2015, Free-Marketization of Academia through Authoritarianism: The Bologna Process in Turkey. Alternate Routes, 101-124.
5. CROUCH, C. 2014, Neoliberalizmin Garip Ölümsüzlüğü. (U. Gezen, Trans.) İstanbul: Açılım Kitap.
6. ÇAVDAR, T. 2013, Neoliberalizmin Türkiye Seyir Defteri. İstanbul: Yazılama Yayınevi.
7. ÇOKGEZEN, M. 2014, Determinants of University Choice: A Study on Economics Departments In Turkey. Yükseköğretim Dergisi, 4(1), 23-31.
8. ENDERS, J. 1999, Crisis? What chrisis? The academic profession in the ‘knowledge society. Higher Education, 38, 71-81.

9. ENDERS, J., De Boer, H., & Weyer, E. 2013, Regulatory Autonomy and performance: the reform of higher education re-visited. Higher Education, 65, 5-23.
10. ERDOĞAN, N. 2003, Güz. Kültürel Çalışmalar, (Kendiliğinden) İdeoloji(si) ve Akademya. Toplum ve Bilim(97), pp. 43-64.
11. ERGUVAN, D. 2011, Vakıf Üniversitelerinin Türkiye Yükseköğretim Sistemi Üzerindeki Etkilerine Dönük Akademisyen Algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 137-160.
12. EVANS, G. R. 2007, Akademisyenler ve Gerçek Dünya. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
13. GENDRON, Y. 2008, Constituting the Academic Performer: The Spectre of Superficiality and Stagnation in Academia. European Accounting Review, 17(1), 97-127.
14. GUMPORT, P. J. 2000, Academic Restructuring: Organizational Change and Institutional Imperatives. Higher Education(39), 67-91.
15. HIZ, G. 2010, 1980 Sonrası Türkiye'de Yükseköğretimde Piyasalaştırmada ve Özelleştirmede Gelişmeler. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(25), 55-80.
16. KANDIKO, C. B. 2010, Neoliberalism in Higher Education: A Comparative Approach. International Journal of Arts and Sciences, 3(14), 153-175.
17. KOGAN, M., & Teichler, U. 2007, Key Challanges to the Academic Profession and Its Interface with Management: Some Introductory Thoughts. In M. Kogan, & U. Teichler (Eds.), Key Challanges to the Academic Profession (pp. 9-15). Paris and Kassel: UNESCO Forum on Higher Education.
18. KWIEK, M. 2002, Yüksek Öğretimi Yeniden Düşünürken Yeni Bir Paradigma Olarak Küreselleşme:Gelecek İçin Göstergeler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 2(1), 133-154.
19. LYNCH, K. 2014, Aug 18. Control By Numbers: New Managerialism and Ranking In Higher Education. Critical Studies in Education, pp. 1-18.
20. NALBANTOĞLU, H. Ü. 2003, Güz. Üniversite A.Ş.'De Bir 'Homo Academicus': Ersatz Yuppie Akademisyen. Toplum ve Bilim(97), 7-42.
21. NARDALI, S. 2011, Yükseköğretimde (Üniversitelerde) Markalaşma. Ankara: Detay Yayıncılık.
22. OULETTE, L. 2009, Take Responsibility for Yourself: Judge Judy and the Neoliberal Citizen. In S. Murray, & L. Oullette (Eds.), Reality TV: Remaking Television Culture (pp. 223-242). New York & London: New York University Press.
23. ÖĞRENCI SAYILARI ÖZET TABLOSU. 2015, Retrieved 09 24, 2015, from 2014-2015 Öğretim Yılı Yükseköğretim İstatistikleri: https://istatistik.yok.gov.tr/
24. ÖĞRETIM ELEMANLARI SAYILARI ÖZET TABLOSU. 2015, Retrieved 09 24, 2015, from 2014-2015 Öğretim Yılı Yükseköğretim İstatistikleri: https://istatistik.yok.gov.tr/
25. ÖKLEM, N. 1973, Atatürk Döneminde Darülfunun Reformu. İzmir: Ege Üniversitesi Rektörlük Yayınları.
26. ÖNDER EROL, P. 2013, İzmir'deki Üniversitelerin Kentin Sosyoekonomik Yapısı Üzerine Etkileri. In R. Akpınar, & C. Arıkbay (Eds.), Bilim, Sanayi ve Teknoloji Politikalarının Yerele Yansıması: İzmir Örneği (pp. 19-32). Bursa: Dora Yayınevi.
27. ÖSYM T.C. Ölçme ve Yerleştirme Merkezi. 2014, Retrieved 09 29, 2015, from 2015-ÖSYS: Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Sistemi: http://dokuman.osym.gov.tr/pdfdokuman/2015/OSYS/OSYS2015YerlestirmeMinMaxTablo-423072015.pdf
28. PARKER, M., & Jary, D. 1995, The McUniversity: Organization, Management and Academic Subjectivity. Organization, 2(2), 319-338.
29. PEDRO, F. 2009, Continuity and Change in the Academic Profession in European Countries. Higher Education in Europe, 34(3-4), 411-429.
30. RHOADES, G., & Slaughter, S. 1997, Academic Capitalism, Managed Professionals, and Supply-Side Higher Education. Social Text, 15(2), 9-38.
31. ROBERTS, K. A., & Donahue, K. A. 2000, Professing Professionalism: Bureaucratization and Deprofessionalization In The Academy. Sociological Focus, 33(4), 365-383.
32. SARGIN, S. 2007, Türkiye'de Üniversitelerin Gelişim Süreci ve Bölgesel Dağılı. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(5), 133-150.
33. TEKELI, İ. 2003, Dünya'da ve Türkiye'de Üniversite Üzerine Konuşmanın Değişik Yolları. Toplum ve Bilim(97), 123-143.
34. TILAK, J. B. 2012, Financing Of Higher Education: Traditional Versus Modern Approaches. Yükseköğretim Dergisi, 2(1), 28-37.
35. TILMAN, R. 1976, Ideology & Utopia in the Political Economy of Milton Friedman. Polity, 8(3), pp. 422-442.
36. TORRES, C. A., & Daniel, S. 2002, The Political Economy of Higher Education in the Era of Neoliberal Globalization: Latin America in Comparative Perspective. Higher Education, 43(4), 429-455.
37. ÜNIVERSITELERIMIZ. 2015, Retrieved 09 24, 2015, from Yükseköğretim Kurulu: http://www.yok.gov.tr/web/guest/universitelerimiz
38. VAIRA, M. 2004, Globalization and higher education organizational change: A framework for analysis. Higher Education(48), 483-510.
39. YÖK. 2017, 01 21. Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi. Retrieved from Üniversiteler Hakkında Genel Bilgiler: https://istatistik.yok.gov.tr/