CHILD LABOUR AND THE EFFECTIVENESS OF THE ILO'S PROGRAM ENDING CHILD LABOUR BY 2025

İnsanlık tarihinin her döneminde görülen çocuk işçiliği bugünde varlığını sürdürmeye devam etmektedir. Ancak çocukların çalışma hayatında bulunması onların ruhsal bedensel ve sosyal gelişimlerinin olumsuz etkilemektedir. Bu olumsuz etkiler içinde belki de en önemlisi çocuğun çalışmak zorunda kalması nedeniyle eğitimine devam edememesi ve yaşamın geri kalan döneminde gerekli donanımdan yoksun ve niteliksiz birey olarak geçirmesidir. Hem çocuk işçiliğinin önüne geçilmesi hem de bu alanda bağlayıcı normların geliştirilmesinde Birleşmiş Milletler, ILO ve diğer uluslararası kuruluşlar önemli çalışmalar yapmaktadır. Bu çalışmalardan birisi de ILO tarafından hayata geçirilen 2025 Yılına Kadar Çocuk İşçiliğinin Sona Erdirilmesine Yönelik Program'dır. Bu çalışmada tarafından uygulamaya konulan bu programın etkinliği tartışılmıştır. Bu bağlamda program bir hedef olarak kalmakta ve çocuk işçiliğini sona erdirme konusunda hayalden öteye geçemediği sonucuna varılmıştır.

Child labour, which has been observed throughout human history, continues to persist today. However, the presence of children in the workforce negatively impacts their emotional, physical, and social development. Among these negative effects, perhaps the most significant is that children, due to the necessity of working, are unable to continue their education and therefore lack the necessary skills and qualifications for the rest of their lives. Both preventing child labour and developing binding norms in this area have been the focus of significant efforts by international organizations such as the United Nations and the ILO. One of these efforts is the ILO's program aimed at Ending Child Labour by 2025. This study discusses the effectiveness of this program. In this context, the program remains a target and is concluded to be more of a dream than a reality in terms of eradicating child labour.