EVLİ ÇİFTLERİN SPİRİTÜEL İYİ OLUŞLARI İLE EVLİLİK DOYUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİ
Öz
Bu araştırmanın amacı, evli çiftlerin spiritüel iyi oluşları ve evlilik doyumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın desenini nitel ve nicel araştırma yönteminin
birlikte kullanıldığı karma desen modellerinden açıklayıcı desen oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu 86 evli çiftten oluşan toplamda 172 katılımcı oluşturmaktadır.
Nicel veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Spiritüel İyi Oluş Ölçeği ve EvliliknDoyumu Ölçeği kullanılmıştır. Nitel araştırma için yarı yapılandırılmış görüşme tekniği
kullanılmış ve veriler, çalışma grubu içinden nitel görüşme için gönüllü olan 7 kişiden elde edilmiştir. Nicel verilerin analizinde SPSS-25 programı kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde ise içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma neticesinde elde edilen nicel bulgulara göre araştırmaya katılan evli kişilerin Spiritüel İyi Oluşları ve Evlilik
Doyumları arasında genel anlamda korelasyonel olarak anlamlı bir ilişki bulunmazken; spiritüel iyi oluşla evlilik doyumu ölçeğinin alt boyutu olan eşin ailesiyle iletişim ve ebeveynlik alt boyutları arasında pozitif yönlü anlamlı korelasyon bulunmuştur. Bununla birlikte evlilik doyumu alt ölçeklerinden öfke, eşin ailesiyle iletişimi, ekonomik anlayış,
ebeveynlik anlayışı ve evlilik doyumu toplam ölçek ortalamalarının cinsiyete göre anlamlı şekilde farklılaştığı gözlenmiştir. Bununla birlikte eşin ailesiyle iletişim alt faktörü
ölçek prtalamaları evlilik yılına göre ve ebeveynlik anlayışı faktörü çocuğa bakan olup olmamasına göre anlamlı derecede farklılaşmıştır. Spiritüel iyi oluş ölçeğinin alt faktörü
olan anomi alt faktörü ortalamalarının ise çocuk sayısına göre ve eğitim durumuna göre anlamlı derecede farklılaşmakta olduğu görülmüştür. Nitel bulgularda da nicel verileri
destekleyen ve açıklayan bulgulara ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Spitiritüel İyi Oluş, Evlilik Doyumu, Maneviyat, Din Psikolojisi, Karma Araştırma.
Kaynakça
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K, Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bi- limsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.
- Canel, A.N., (2007). Ailede problem çözme, evlilik doyumu ve örnek bir grup çalışma- sının sınanması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Çağ, P. ve Yıldırım, İ. (2013). Evlilik doyumunu yordayan ilişkisel ve kişisel değişkenler. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (39), 13-23.
- Çetinkaya, B., Altundağ, S. ve Azak A.(2007). Spiritüel bakım ve hemşirelik. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 8 (1),47-50.
- Dedeli, Ö. ve Karadeniz, G.(2009). Kanser ağrısının kontrolü ile psikososyal-spiritüel modelin birleştirilmesi. Ağrı, 21(2),45-53.
- Doğan, Türkan (2006). Üniversite öğrencilerinin iyilik halinin incelenmesi. H.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi (H.U. Journal of Education). 30, 20-129.
- Doğan, Türkan (2008) Psikolojik belirtilerin yordayıcısı olarak sosyal destek ve iyilik hali. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3 (30), 30-44
- Ekşi, H. ve Kardaş, S.(2017). Spiritual well-being: scale development and validation. Journal of Spiritual psychology and Counseling, 2 (1),73-88.
- Ferguson, V.(2006). Relationships of age and gender to hope and spiritual well-being among adolescents with cancer. Journal of Pediatric Oncology Nursing, 23 (4), 189-199.
- Gomez, R. ve Fisher, J.W.(2005). The spiritual well-being questionnaire: Testing for model applicability, measurement and structural equivalencies, and latent mean differences across gender. Personality and Individual Differences, 39 (8),1383- 1393.