EVLİLİK UYUMU, ÇOCUK YETİŞTİRME TUTUMU VE AİLE İŞLEVSELLİĞİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
Öz
Bu araştırmanın amacı evli ve çocuk sahibi bireylerin evlilik uyumu, çocuk yetiştirme tutumu ve
aile işlevselliği arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla değişkenler
arasındaki nedensel ilişkiyi inceleyen model test edilmiştir. Çalışma gurubu, uygun örnekleme
yöntemiyle seçilmiş 659 evli ve çocuk sahibi bireyden (kadın n= 391; erkek n=268) oluşmaktadır.
Araştırma verileri Evlilikte Uyum Ölçeği (EUÖ), Aile Değerlendirme
Ölçeği (ADÖ) ve Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği (PARI) aracılığıyla toplanmıştır.
Verilerin analizi IBM SPSS 23 ve AMOS 24 programları kullanılarak yapılmıştır. Verilerin analizinde
değişkenler arası korelasyonel ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile hesaplanmıştır.
Değişkenler arasındaki nedensel ilişki ve bu ilişkinin yönünü
ortaya koyan modelin gücü ise yapısal eşitlik modeli path analizi kullanılarak test
edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre çocuk yetiştirme tutumu ile aile işlevselliği arasında
negatif yönlü; aile işlevselliği ile evlilik uyumu arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki
olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda, çocuk yetiştirme tutumu aile işlevselliği üzerinde,
aile işlevselliği de evlilik uyumu üzerinde anlamlı bir etkiye sahiptir.
Anahtar Kelimeler
Evlilik Uyumu, Aile İşlevselliği, Çocuk Yetiştirme Tutumu, Yapı- sal Eşitlik Modeli, Aile Danışması.
Kaynakça
- Açık, Ö. (2008). Evlilik uyumu ve bağlanma stilleri arasındaki ilişki. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İzmir: Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Alayi, Z., AhmadiGatab, T. ve Khamen A. B. Z. (2011). The relationship between parents’marital adjustment, parents rearing style and health of children in azad university. Social and Behavioral Sciences, 30, 1969-1975.
- Algan, C. (2018). Ebeveynini kaybetmiş evli bireylerde evlilik doyumunun aile işlevselliği açısından açıklanması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gaziantep: Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Ayyıldız, T. (2005). Zonguldak il merkezinde 0-6 yaş çocuğu olan annelerin çocuk yetiştirme tutumları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Zonguldak: Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
- Bahr, S. J., Chappell, C. B. ve Leigh, G. K. (1983). Age at marriage, role enactment, role consensus, and marital satisfaction. Journal of Marriage and Family, 45(4), 795-803.
- Basharpoor, S. ve Sheykholeslami, A. (2015). The relation of marital adjustment and family functions with quality of life in women. Europe's Journal of Psychology, 11(3), 432-441.
- Bulut, I. (1993). Ruh hastalığının aile işlevlerine etkisi. Ankara: Başbakanlık Kadın ve Sosyal Hizmetler Müsteşarlığı Yayınları.
- Butt, Y. A. (2001). Breastfeeding, marital satisfaction, and family functioning in primiparous couples. Unpublished degree master of arts, Coumbia: Department of Social Work and Family Studies of University of British Columbia.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
- Choi, H. ve Yoo, J. (2019). Husband’s emotional support provision to adult children and wife’s marital satisfaction in later life. Innovation in Aging, 3(1), 670.