DİJİTAL SANAT VE KOLAJ
Öz
Yirmi birinci yüzyılda dünya kapitalizminin gözdesi ve kapitalist sistemin ayrılmaz bir parçası olarak Sanayi toplumlarının enformasyon toplumuna evrilmesi ile Dördüncü endüstriyel devrim Elektronikler çağı, Sibernetik çağ, Silikon çağı, Yapay zekâ, İleri teknoloji kültürleri formüllerini üretirken gelişmesine dair rekabet ortamında, Pragmatist bir yaklaşımla Yeni medya sanatını farklı bir boyuta taşımıştır. Geleneksel sanat formlarının sınırları aşılarak bilişim teknolojilerinin sunduğu imkânlarla çoğaltma, arşivleme gibi analitik düşünce ve mühendislik alt yapısı ile etkileşimli sanal ortamlar ve yapay zekânın gelişim süreçleri gibi çalışmaların tümü dijital sanatında kaynağı haline gelmiştir. Dijital sanat Fiziksel olmayan nesnelerin üretilmesiyle gerçekleşir dijital sanatın sanat eseri içinde bütünleşmesinde kolaj tekniğinin yapısı gereği sanatsal uygulamalardaki kurgusal çeşitliliğe hızlı ve yaratıcı çözümler getirmiştir. Dijital sanatta kolaj tekniği, sunduğu fotoğrafları hikâyeleştirerek izleyicinin hayal gücünü de zorlamaktadır. Bu makalede dijital sanat nedir? Analizi yapılarak kolaj tekniğinin dijital sanata katkıları nelerdir? Ve dijital sanatçılar geleceğin çağdaş sanatçıları mıdır? Sorularının cevabı ilişkilendirilerek bir inceleme yapılacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Atan. A., Uçan, B., Bilsel, Ç. (2015). Dijital sanat uygulamaları üzerine bir inceleme. Aydın Üniversitesi Dergisi, 26,
- Altunay, A. (2012). Bir sanat yüzeyi olarak ekran. İstanbul: Yeni Medya Yayınları.
- Akay, A. (2005). Sanatın durumları. İstanbul: Bağlam Yayınları.
- Akın, C. (2015). Dijital sanatlarda etkileşimsellik, Türkiye’de etkileşimsel dijital sanatların konumu üzerine bir inceleme, (Doktora Tezi). Yüksek Öğretim Kurulu Ulu- sal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 398467 )
- Ansen,A.(b.t.). Plan-E,http://www.artnet.com/artists/ansen-atilla/plan-e-WCVB6MF76- JENg0JlqoRVfg2 (Erişim Tar.10-11-2019)
- Andrew F. (2003). A history of video art. 2.nd Edition. London: Bloomsbury Publishing.
- Çuhacı, G. (2009). Dijital sanatlarda bedenin kullanımı, (Doktora Tezi). Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 206851)
- Clarke, R. (2005). Hybridity: Elements of a theory. Hybrid: Living in paradox, Ars Ele- ctronica . Avusturya: Hatje Cantz Verlag.
- Çizgen, G. (2007). Sanat köprüsü sırat köprüsü. İstanbul: Arkeoloji Sanat Yayınları.
- Demir, S. B. (2012). Buluntu nesnede işlevsel kodların değişimi ve yorumlanması, Ankara: (Yüksek Lisans Tezi). Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 317789).