FÂRÂBÎ İLE İHVÂN-I SAFÂ’NIN SİYASET VE TOPLUM TEORİLERİNİN BULUŞMA NOKTALARI
Öz
İslam düşüncesinin 10. yüzyılı medeniyet tarihçileri açısından altın çağ olarak nitelendirilir. Bu çağda yetişen İslam düşünürleri hemen her alanda büyük düşünce ve bilim adamlarının İslam dünyasında boy gösterdiği dönemdir. Bu dönemde en önemli filozofu olan Fârâbî İslam dünyasına genel olarak felsefeyi özel olarak siyaset felsefesini öğreten kişidir. Bu dönemde yetişen Fârâbî ile İhvân-ı Safâ insanın doğası ve varlık gayesine uygun en önemli yönetim şeklini araştırarak; insanı gerçek mutluluğa ulaştırmanın izlerini sürmüşlerdir. Onlar, toplumu oluşturan ve bir arada tutan kurum olarak siyaseti görmekte, siyasetin de temeline ahlakı yerleştirmektedirler. Bu makalede dönemin önemli konularından biri olan ve Fârâbî’nin büyük ivme kazandırdığı ahlak-toplum-siyaset ilişkisi ile İhvân-ı Safâ da ortak noktalar ele alınacak ve dönemin anlayış ve orijinalliği ortaya konmaya çalışılacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aristoteles. (2005). Politika. (Çev. M. Tunçay) İstanbul: Remzi Kitapevi.
- Aydın, M. S. (2000). İslam felsefesi Yazıları. İstanbul: Ufuk Kitapları.
- Aydınlı, Y. (2008). Fârâbî. İstanbul: İsam Yayınları.
- Aydınlı, Y. (2018). Fârâbî ve Bağdat Meşşâî Okulu. Cüneyt Kaya. (Ed.), İslam Felsefesi Tarih ve Problemler. İstanbul: İsam Yayınları, s.145-175.
- Bayraklı, B.(1983). Fârâbî’de devlet felsefesi. İstanbul: Doğuş Yayınları.
- Beydebâ. (1998). Kelile ve dimne. (Çev. S. Alpay, A. N. Tarlan, A.Kabaklı, M. Yazgan). İstanbul: Bedir Yayınları.
- Bircan, H. Hüseyin. (2001). İslam felsefesinde mutluluk. İstanbul: İz Yayınları.
- Çetinkaya, B. Ali. (2002). İhvân-ı Safâ’nın din söylemi. İslâmî Araştırmalar Dergisi. 15( 4), 523-535.
- Çetinkaya, B. Ali. (2003). İhvân-ı Safâ’nin dinî ve ideolojik söylemi. İstanbul: Elis Yayınları.
- Çetinkaya, B. Ali. (2012). İslam felsefesi tarihi: Onuncu yüzyılda felsefi bir topluluk olarak İhvân-ı Safâ. C.1. Anakara: Grafiker Yayınları.