WOMEN CRİMİNALİTY: EXAMPLE KAYSERİ

Öz

This research was conducted through interviews with ex-convicted women to analyze the dimensions of female guilt and to establish its profile in Kayseri. The qualitative research method was adopted in the study. The research data was collected with interviews with 13 ex-convicted women in Kayseri. In the research, it was tried to determine the social, cultural and economic reasons of female delinquency. As a result of the investigation, there are cultural factors in crimes committed by women in Kayseri against their property; in crimes against life and body immunity, it has been concluded that the reasons for protecting his integrity and exposure to domestic violence have been effective.

Anahtar Kelimeler

• Crime
• Women Convict
• Women Criminality
• Kayseri
• Social
• Cultural and Economic Factors

KADIN SUÇLULUĞU: KAYSERİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu araştırma, eski hükümlü kadınlarla yapılan görüşmeler yoluyla, kadın suçluluğunun boyutlarını analiz etmek ve Kayseri’deki kadın suçlu profilini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiştir. Araştırma verileri, Kayseri’deki 13 eski hükümlü kadınla yapılan görüşmelerle toplanmıştır. Araştırmada, kadın suçluluğunun sosyal, kültürel ve ekonomik sebepleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda, Kayseri’de kadınlar tarafından malvarlığına karşı işlenen suçlarda kültürel faktörlerin; hayata ve vücut dokunulmazlığına karşı işlenen suçlarda ise namusunu koruma ve aile içi şiddete maruz kalma gibi sebeplerin etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Suç
• kadın hükümlü
• kadın suçluluğu
• Kayseri
• sosyal
• kültürel ve ekonomik faktörler

Kaynakça

1. Akers, R.L. (1999). Criminological Theories. Chicago: Fitzroy Dearborn Publishers.
2. Akgün, R. (2012). Kadın Hükümlülerin Ceza İnfaz Kurumunda Yaşadıkları Sorunlar ve Başa Çıkma Tarzlarının Belirlenmesi: Eskişehir Çifteler Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Barak, G. (1998). Integratıng Criminologies. USA: Allyn and Bacon.
4. Becker, H.S. (2015). Hariciler (Outsiders): Bir Sapkınlık Sosyoloji Çalışması. (Çev: Levent Ünsaldı ve Şerife Geniş). (2. Baskı). Ankara: Heretik Yayıncılık.
5. Boys, A., Marsden, J. ve Strang, J. (2001). Understanding Reasons For Drug Use Amongst Young People: a functional perspective. Health Education Research, 16, (4) 1, 457–469.
6. Cansuvar, N., Aşırdize, M., Aycan, N., Balcıoğlu, İ. ve Batuk, G. (1997). Kadının suça Yönelimi: Karşılaştırmalı Bir çalışma, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, (3), 341-351.
7. Cloward, R. A. ve Ohlin, L.E. (1960). Delinquency and Oppurtinity. New York: Free Press.
8. Çoban, A. ve Akgün,R. (2011). Ankara Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda Kalan Kadın Hükümlülerin Psiko Sosyal Durumlarının Saptanması ve Sosyal Desteklerinin Belirlenmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 22 (2), 63-78.

9. Dolu, O. (2011). Suç teorileri: Teori, Araştırma ve Uygulamada Kriminoloji. (3.Baskı). Ankara: Seçkin Yayınevi.
10. Görgülü ve Cankurtaran Öntaş. (2013). Hükümlülerin Suç Davranışının Nedenlerine ve Suç Davranışı Risk Faktörlerine İlişkin Düşünceleri. Toplum ve Sosyal Hizmet. 24, (2).
11. Gürtuna, O. (2009). Cezaevinde Kadın Olmak Ve Cezaevinin Kadın Bakış Açısıyla Sosyolojik Değerlendirmesi: Ankara Sincan Kadın Kapalı Cezaevi Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. İçli, T. (1994). Kriminoloji. Ankara: Bizim Büro Basımevi.
13. İçli, T.G.(2007). Kriminoloji. Ankara: Seçkin Yayıncılık
14. İçli, T. ve Öğün A. (1988). Sosyal Değişme Süreci İçinde Kadın Suçluluğu. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi. Aralık 1988, 5 (2).
15. İçli, T.G., Altay, A., Başpınar, T. ve Bahtiyar, M. (2011). Türkiye’de Hükümlü Profili: Sosyal, Kültürel ve Ekonomik Özellikler. Ankara: Ertem Basım. Polis Akademisi Yayınları.
16. İl, S. (1990). Türkiye’deki Kadın Suçluların Genel Özellikleri Ve İnfaz Sürecindeki Sorunları Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Kızmaz, Z. (2005). Sosyolojik suç kuramlarının suç olgusunu açıklama potansiyelleri Üzerine Bir Değerlendirme. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 29 (2).
18. Kling, J. R., Ludwing, J. ve Katz, L. F. (2005). Neighborhood Effects On Crime For Female And Male Youth: Evidences From A Randomized Housing Voucher Experiment. The Quarterly Journal of Economics, 120, 87-130.
19. Nazlıdır, M. (2010). Kasten Adam Öldürme ve Teşebbüs Suçlularında Psiko Sosyal Özelliklerin İncelenmesi: Suç Analizi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi.
20. Ortaköylü, L., Taktak, Ş., Balcıoğlu, İ. (2004). Kadın ve suç. Yeni Seymposium. 42 (1), 13-19.
21. Özcan, N. (1996). Feminist Bakış Açısından Türkiye’de Kadın Suçluluğu Üzerine Sosyolojik Bir İnceleme. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Özdoğan, Ö. (2005). İsimsiz Hayatlar: Manevi ve Psikolojik Yaklaşımla Arınma ve Öze Dönüş. (1.Basım). Ankara: Lotus Yay.
23. Saruç, S. (2013). Kadın hükümlüler: Cezaevi yaşantısı ve Tahliye Sonrası Gereksinimler. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Hizmet Anabilim Dalı.
24. Saruç, S. (2014). Türkiye’de Kadın Hükümlüler: Kadın Hükümlülerin Profili ve Suçluluğa Etki Eden Olguların Analizi. Toplum ve Sosyal Hizmet. 25 (1).
25. Saygılı, S. ve Aliustaoğlu, F.S. (2009). Şiddet İçerikli Suç İşleyen Kadın Olguların Değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi.23 (1).
26. Shoemaker, D. J. (1990), Theories of Delinqency: An Examination of Explanations of Delinqunt Behavior. New York: Oxford Univ. Press.
27. Şenol, D. ve Yıldız, S. (2012). Şiddet Sarmalındaki Hükümlü Kadınların Demografik Özellikleri: Sincan ve Delice Cezaevi Örnekleri. Uluslararası Katılımlı Kadına ve Çocuğa Karşı Şiddet Sempozyumunda sunuldu, Ankara.
28. Temurçin, K. ve Haydaroğlu, İ. (2017). Kadın Suçluluğu Üzerine Bir Araştırma: Mardin ve Antalya Kapalı Cezaevleri Örneği. SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Ağustos 2017, (41), 197-211.
29. Vito, G. ve R. Holmes, R. (1994). Criminology: Theory, Research Policy. California: Wadswarth Publishing.
30. Whyte, W.F. (1963). Street corner society: the social structure of an ıtalian slum. Social Research: IA Case Approach, (Ed.), Matilde White Riley. N. Y: Harcourt, Brace and Worid. 44-57.
31. Whyte, W.F. (2017). Köşebaşı Toplumu: Bir İtalyan Kenar Mahallesinin Toplumsal Yapısı. Ankara: Heretik Yayınları.