Elitler ve Kültürel Sermaye: Nejat F. Eczacıbaşı Örneği

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de elitler ve sanat alanı ilişkisinde ayırt edici bir örnek olan büyük yerli sermaye gruplarından Eczacıbaşı ailesi üyesi Nejat F. Eczacıbaşı’nın kültürel sermaye birikimi, yatırımları ve ekonomik sermayelerinin kültürel sermayeye dönüştürme stratejilerinin incelenmesidir. Bu araştırmada, C. W. Mills’in sosyolojik analiz için önerdiği yaklaşımla “biyografi ve tarihi” sentezleyerek ve ekonomik, sosyal ve kültürel açıları ve bunların kesişimlerini de dikkate alan bir yaklaşımla, Pierre Bourdieu’nın sınıf analizi yaklaşımı birleştirilerek hareket edilmiştir. Elit oluşumu ve yeniden üretimi süreçleri -olası bir ekonomik indirgemecilikten kaçınmak üzere- sadece ekonomik sermaye birikimi ve tüketimi yerine kültürel sermaye ve her iki tür sermayenin birbirine dönüşme kapasitesinin de tedavüle sokulduğu bir süreç olarak ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• kültürel sermaye,elitler,Eczacıbaşı ailesi

Kaynakça

1. Aksoy, Y. (1986). Bir Kent, Bir İnsan: İzmir’in Son Yüzyılı, S. Ferit Eczacıbaşı’nın Yaşamı ve Anıları. İstanbul: Dr. Nejat F. Eczacıbaşı Yayınları.
2. Bali, R. N. (2002). Tarz-ı Hayat’tan Life Style’a: Yeni Seçkinler, Yeni Mekanlar, Yeni Yaşamlar. İstanbul: İletişim Yayınları.
3. Beckert, S. (2003). The Monied Metropolis: New York City and the Consolidation of the American Bourgeoisie 1850-1896. Cambridge: Cambridge University Press.
4. Behar, D. (2011). La Troisième Génération de la Grande Bourgeoisie Turque. Cahiers de la Méditerranée, (82), 231–250.
5. Bourdieu, P. (1986). The Forms of Capital. Içinde J. G. Richardson (Ed.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education. Westport, CN: Greenwood Press, 280-291.
6. Bourdieu, P. (1996). The State Nobility: Elite Schools in the Field of Power. Stanford: Stanford University Press.
7. Bourdieu, P., & Passeron, J. C. (2014). Varisler: Öğrenciler ve Kültür. Ankara: Heretik.
8. Bourdieu, P., & Wacquant, L. (2011). Düşünümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar. İstanbul: İletişim Yayınları.

9. Buğra, A. (2016). Devlet ve İşadamları. İstanbul: İletişim Yayınları.
10. Calhoun, C. (2014). Bourdieu Sosyolojisinin Ana Hatları. Içinde G. Çeğin, E. Göker, A. Arlı, & Ü. Tatlıcan (Ed.), Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi, İstanbul: İletişim Yayınları, 77-131.
11. Demirel, H. (2012). 1980 Sonrası Devlet -İş Dünyası İlişkileri Bağlamında Ekonomi Elitlerinin Dönüşümü. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi.
12. Dr. Nejat F. Eczacıbaşı için Yazılanlar: Basındaki Yorum ve Değerlendirmelerden Seçmeler. (1999). İstanbul: Dr. Nejat F. Eczacıbaşı Yayınları.
13. Dündar, C. (2003). Bir Yaşam İksiri: Dr. Nejat F. Eczacıbaşı. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
14. Eczacıbaşı, N. F. (1982). Kuşaktan Kuşağa. İstanbul: Eczacıbaşı Vakfı Yayınları.
15. Ertuğ, C. (1998). Sivil Toplum Lideri: Dr. Nejat Eczacıbaşı. Ankara: Bilgi Yayınevi.
16. James, H., & Cassis, Y. (2006). Family Capitalism: Wendels, Haniels, Falcks, and the Continental European Model. Cambridge: Harvard University Press.
17. Mills, C. W. (2000a). The Power Elite. New York: Oxford University Press.
18. Mills, C. W. (2000b). The Sociological Imagination. New York: Oxford University Press.
19. Pinçon, M., & Pinçon-Charlot, M. (2013). Burjuvazinin Sosyolojisi. Ankara: Epos.
20. Seni, N. (2010). Istanbul à l’heure des Musées Privés. Méditerranée, (114), 121–130.
21. Yamak, S. (2006). Changing Institutional Environment and Business Elites in Turkey. Society and Business Review, 1(3), 206–219.
22. Yanagisako, S. J. (2002). Producing Culture and Capital: Family Firms in Italy. Princeton: Princeton University Press.