Attilâ İlhan’ın Şiirinde Poetik Bir “Geçiş” Örneği Olarak “İş Başı” Şiiri
Öz
Modern
Türk şiirinin önemli isimlerinden Attilâ İlhan’ın ilk şiir kitabı olan Duvar’ın birinci baskısı 1948 yılında
yapılmıştır. Genel bir ifadeyle şairin poetik serüveninin üç ana evreden oluştuğunu
söylemek mümkündür. Bunlar toplumcu gerçekçi evre, bireyin kendi varlığını ve
evrendeki yerini sorguladığı evre ve son olarak neoklasik evre olarak
sıralanabilir. Duvar, bu üç ana evre
içerisindeki toplumcu gerçekçi dönemin örneklerinden biri olarak kaleme
alınmıştır. Duvar’da yer alan “İş Başı” adlı şiir ise ilk bakışta
toplumcu gerçekçi sanat anlayışının bir ürünü olarak görülmesine rağmen şairin
ilerleyen dönemlerde geliştireceği poetikasına dair çeşitli izler taşır. Bu yazıda,
Attilâ İlhan’ın şiir dünyasındaki poetik evrelerde gözlemlenen “geçişkenlik”
durumunu göstermesi açısından “İş Başı” şiiri, metin odaklı olarak incelenecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Çelik, Yakup (2007). Şubat Yolcusu: Attilâ İlhan’ın Şiiri. Ankara: Akçağ Yay. 2. Enginün, İnci (2005). Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı. İstanbul: Dergâh Yayınları.3. İlhan, Attilâ (2008). Duvar. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yay.4. İlhan, Attilâ (2004). İkinci Yeni Savası. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.5. Kahraman, H. B. (2000). Türk Şiiri, Modernizm. Şiir. İstanbul: Büke Yayınları.6. Korkmaz, Ramazan (2007). Yeni Türk Edebiyatı El Kitabı. Ankara: Grafiker Yayınları7. Oktay, Ahmet (2008). Toplumcu Gerçekçiliğin Kaynakları. İstanbul: İthaki Yay.8. Yivli, Oktay (2013). Metin Eloğlu’nun Şiiri. Ankara: Kurgan Edebiyat.
